กรีนพีซ ชี้การแบ่งทรัพยากรไม่ลงตัว สร้างความโกรธแค้น ชนวนเผาป่า

ผู้อำนวยการประจำประเทศไทยกรีนพีซเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ธารา บัวคำศรี บอกว่า จริงๆ แล้ว ไม่ควรเกิดไฟป่ารบกวนหนักขนาดนี้ เนื่องจากป่าในพื้นที่ภาคเหนือส่วนใหญ่ เป็นป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขาแต่ไฟป่ามักเกิดขึ้นกับป่าเต็งรัง ซึ่งต้องยอมรับว่าเป็นป่าที่ต้องไฟเข้าไปเกี่ยวข้อง เพื่อให้เกิดวงจรตามธรรมชาติ ตามสมดุลของป่าอย่างไรก็ตาม สถิติการเผาป่าหรือการเผาในที่แจ้งภาคเหนือ มักเกิดขึ้นในป่าสงวนที่มีการทำกินและปลูกพืชเชิงเดี่ยว ในมุมของกรีนพีซไฟป่าที่เกิดขึ้น ทำให้เป็นห่วงว่าพื้นที่อนุรักษ์ที่เกิดไฟไหม้จะทำให้ระบบนิเวศเปลี่ยนแปลงไป แต่อีกมุมหนึ่งจะโทษชุมชนไปเลยก็ไม่ได้เพราะสาเหตุหลักของไฟป่า อาจเกิดจากการผลักให้ชุมชนที่เคยดูแลป่าออกไปจากพื้นที่ เมื่อมาตรการรัฐมีความเข้มข้นในการสกัดชุมชนออกก็เท่ากับการป้องกันไฟป่าลดลง ในขณะเดียวกันเจ้าหน้าที่ก็มีคนไม่มากพอที่จะดับไฟป่าได้ทั้งหมด


วิธีการจัดการไฟป่าจึงถือเป็นการจัดการทรัพยากรอย่างหนึ่งระหว่างรัฐกับประชาชน ที่ซับซ้อนจนอาจทำให้เกิดความโกรธแค้นในการแบ่งปันทรัพยากรไม่ลงตัว ยกตัวอย่างเช่นอำเภอบางอำเภอในจังหวัดเชียงใหม่ ที่พื้นที่ส่วนใหญ่ถูกประกาศเป็นเขตป่าอนุรักษ์ บางชุมชนอยู่มาก่อนประกาศเขตป่า ทำให้เกิดพื้นที่ทับซ้อน และแปรเปลี่ยนเป็นความขัดแย้ง ความโกรธแค้น ที่ถูก กีดกันการเข้าถึงทรัพยากรที่เคยใช้กันมานาน บางพื้นที่ มีกลุ่มชาติติพันธ์ปลูก รีสอร์ทรุกล้ำ ถูกเจ้าหน้าที่รื้อถอน ก็เป็นส่วนหนึ่งของความโกรธแค้น และจุดไฟแกล้งเผา ก็อาจเป็นไปได้