คลิปนี้มีชื่อว่า "ฮายะ-เบน แฮ็คเกอร์ส" คำว่า ฮายะ-เบน แปลว่า กินข้าวกล่องมื้อกลางวันก่อนเวลา ส่วนอุปกรณ์อัจริยะอย่างแรกมีชื่อว่า "ส้อมที่ซ่อนในแขนเสื้อ" (Sleeve Fork) ที่หลอกทุกคน โดยเฉพาะครู ให้คิดว่า นักเรียนเพียงแค่เอามือค้ำที่ใบหน้า แต่ที่จริงแล้ว มันมีกลไกที่ซ่อนสปริงไว้ให้ป้อนอาหารเข้าปากอย่างแยบยล
อุปกรณ์ชิ้นที่ 2 คือ "ตำราโล่ห์เคลื่อนไหวได้" (Moving Text Shield) ที่มีหน้าตาเหมือนรถบังคับ เอาไว้วางหนังสือเรียนในลักษณะตั้งขึ้น และจะถูกบังคับให้เคลื่อนไป-มา เพื่อบังสายตาครูที่อยู่หน้าชั้น ตอนที่นักเรียนแอบโซ้ยบะหมี่ อุปกรณ์ชิ้นที่ 3 เรียกว่า "ทาเบะ-ไท" ที่แปลว่า "ฉันอยากกิน" ที่เป็นอุปกรณ์ป้อนอาหารที่ซ่อนอยู่ในเน็คไท ซึ่งมีปุ่มบังคับให้ตักอาหารจากกล่องข้าวก่อนจะม้วนตัวขึ้นไปป้อนใส่ปาก
อุปกรณ์ชิ้นที่ 4 เรียกว่า "แขนกลแอบป้อน" ซึ่งใช้ซ่อมเป็นหลักแต่มีระบบกล้องเซ็นเซอร์ ที่สามารถตรวจจับทำให้มันหลบได้ว่องไว ก่อนที่ครูจะหันมาเห็น และอุปกรณ์ชิ้นที่ห้าคือโดรน ที่เอาไว้ส่งข้าวกล่องให้นักเรียนตามห้องเรียน ที่เรียกว่า "ฮายะ-เบน ดิลิเวอรี่ โดรน" ส่วนอุปกรณ์ชิ้นสุดท้าย เป็นหุ่นยนต์แจกอาหารที่โยนขนมปังใส่ปากนักเรียนได้อย่างแม่นยำ ที่คราวนี้ ครูจับได้และกลายเป็นเรื่องสนุกเฮฮา หนังโฆษณาของญี่ปุ่น ส่วนใหญ่จะเส้นเรื่องของความแปลก ตื่นเต้นเร้าใจ เช่น การทำแอนนิเมชั่นเป็นเรื่องเป็นราว หรือการลงทุนจ้างพรีเซ็นเตอร์ระดับร็อคสตาร์อย่างโยชิกิ แห่งวง X-JAPAN มาเป็นพรีเซ็นเตอร์โฆษณาไข่