นี่คือคำบอกเล่าถึงความระทมทุกข์ของผู้ดูแลคนพิการอย่างป้าสมใจ ที่ใช้ชีวิตอยู่กับหลานสาวในจังหวัดหนึ่งใกล้ๆ กรุงเทพมหานคร
เพิงพักความกว้างเพียง 6 เมตร เป็นทั้งที่หลับที่นอน และที่อยู่อาศัยของป้าสมใจ ซึ่งปีนี้มีอายุถึง 60 ปีแล้ว เธอต้องรับหน้าที่ดูแล "น้องส้ม" หลานสาวแท้ๆ ที่มีภาวะสมองขาดออกซิเจนตั้งแต่อายุได้ 7 เดือน ทำให้มีสภาพไม่ต่างจากเจ้าหญิงนิทรา กระทั่งทุกวันนี้หลานสาวอายุได้ 11 ปีแล้ว ทำให้ป้าสมใจต้องเปลี่ยนแปลงชีวิตของตัวเองมาเป็นผู้ดูแลคนพิการอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
รายรับเพียงทางเดียวจากเงินสงเคราะห์คนพิการเดือนละ 800 บาท ไม่เพียงพอสำหรับการดำรงชีวิต ทำให้ป้าสมใจกับหลานต้องหอบหิ้วกันไปเข้าร่วมโครงการฝึกอบรมอาชีพประเภทร้านขายเบเกอรี่และเครื่องดื่มแบบเคลื่อนที่ จัดโดยภาคเอกชนรายใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นช่องทางการสนับสนุนคนพิการตามกฎหมายส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ มาตรา 35 โดยร่วมมือกับสมาคมคนพิการในจังหวัด แต่ไปๆ มาๆ กลับถูกผู้เกี่ยวข้อง "ลักไก่" แย่งสิทธิประโยชน์ที่คนพิการควรจะได้รับไปเป็นของตน โดยมีวิธีการที่หลากหลาย เช่น ตั้งระยะเวลาฝึกอบรมเพียง 3 เดือน ทั้งๆ ที่ระเบียบตามมาตรา 35 กำหนดเวลาไว้ที่ 6 เดือน และตลอด 6 เดือนนั้น คนพิการที่เข้าร่วมโครงการจะได้เงินเบี้ยเลี้ยง ค่าที่พัก และค่าเดินทาง เฉลี่ยแล้วคนละประมาณ 6 หมื่นบาทตลอดหลักสูตร ทว่าป้าสมใจกับหลานกลับไม่ได้อะไรเลย และคนพิการคนอื่นๆ ก็เช่นกัน
สิ่งที่ป้าสมใจต้องเจอ ได้รับการอธิบายจากเครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการว่า หลักเกณฑ์การอบรมวิชาชีพลักษณะนี้ ที่ถูกต้องจะแบ่งเงินงบประมาณออกเป็นส่วนๆ เช่น ผู้พิการ ราวๆ 65 เปอร์เซ็นต์ ค่าวิทยากร 10 เปอร์เซ็นต์ ค่าสถานที่ 10-15 เปอร์เซ็นต์ และค่าอำนวยความสะดวกอื่นๆ ไม่เกิน 20 เปอร์เซ็นต์ แต่กรณีนี้มีการเหมาจ่าย แล้วไม่ต้องมาเรียน แล้วก็มี "ไอ้โม่ง" นำเอกสารของคนพิการหรือผู้ดูแลคนพิการมาใช้โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่อง เมื่อถึงเวลาที่เอกชนเจ้าของสถานประกอบการมาตรวจ ก็จะเกณฑ์คนมานั่งให้เห็นว่าครบจำนวน จากนั้นก็หักสิทธิประโยชน์ที่คนพิการควรจะได้รับ เข้ากระเป๋าตัวเอง
ป้าสมใจ บอกว่า ภาระที่ต้องรับอยู่ทุกวันก็ถือว่าหนักอยู่แล้ว แต่กลับโดนเอาเปรียบจากคนบางกลุ่มซ้ำอีก ทำให้หลายๆ ครั้งเคยคิดอยากฆ่าตัวตาย เพื่อจบปัญหานี้ไปเสียที
นี่คือเรื่องจริงจากชีวิตเล็กๆ ของป้าสมใจกับหลานสาว ที่ต้องเผชิญทุกข์ระทมอย่างยืดยาว เพราะถูกใครบางคนทำนาบนหลังคนพิการ