เนชั่นทีวี

Nation Story

STORY : กลยุทธ์ไล่ลูกค้า? เจาะเคล็ดลับ "ชายขายผ้าพันคอ" แห่งเกาหลี ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ!

16 พ.ย. 2569 | NATESAIY

STORY : กลยุทธ์ไล่ลูกค้า? เจาะเคล็ดลับ "ชายขายผ้าพันคอ" แห่งเกาหลี ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ!

พ่อค้าแม่ค้าทั่วโลกมักทำทุกวิถีทางเพื่อขายสินค้า แต่พ่อค้าคนหนึ่งในตลาดนัมแดมุน กรุงโซล กลับโด่งดังสุดขีดเพราะใช้กลยุทธ์ "อย่าซื้อของฉัน!"

แถมชอบด่าลูกค้าว่าหิ้วผ้าไปปูบ้านหมา... แต่ทำไมยิ่งห้าม ลูกค้ายิ่งหลั่งไหลไปต่อคิวซื้อ แม้แต่ชาวต่างชาติก็ไม่เว้น? 

ในขณะที่พ่อค้าส่วนใหญ่พรรณนาสรรพคุณสินค้าตัวเองว่าดีเลิศแค่ไหน แต่พ่อค้าในกรุงโซลรายหนึ่งกลับสร้างฐานแฟนคลับบนโลกออนไลน์ด้วยการทำสิ่งตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง!

เขาคือเจ้าของฉายา "ชายขายผ้าพันคอ" (Scarf Man) ประจำร้านเล็กๆ ที่ชื่อว่า Hanyangsa ใน "ตลาดนัมแดมุน" (Namdaemun) ชายผู้ที่มักจะตะโกนถามลูกค้าในวิดีโอไวรัลว่า "คุณมาที่นี่ทั้งที่รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอว่าเราขายแต่ของห่วยๆ?" หรือ "พวกคุณมาที่นี่เพื่อซื้อผ้าพันคอไปไว้ที่บ้านหมาของพวกคุณไม่ใช่เหรอ?"
 


🔵 [จิตวิทยาย้อนศร: ยิ่งด่า ยิ่งอยากได้] 


กลยุทธ์การขายของเขาตรงข้ามกับการฮาร์ดเซล (Hard Sale) เขาพยายามโน้มน้าวลูกค้าว่าพวกเขา "ไม่จำเป็นต้องมีผ้าพันคอเลยสักนิด" มักจะบ่นเวลาคนถามหาของ ล้อเลียนพฤติกรรมการซื้อ และบางทีก็เปรยว่าอยากเลิกขายของไปเลย!

นี่คือจิตวิทยาแบบย้อนศร ที่ได้ผลชะงัด ผ้าพันคอที่ร้านไม่ใช่ของหรูหรา ราคาขายอยู่ที่ 6 ผืน 10,000 วอน (ประมาณ 250 บาท) แต่เอาเข้าจริง ตัวสินค้าอาจไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่สุดสำหรับลูกค้าเลย
 


🔵 [จากตลาดเก่าแก่ สู่ปรากฏการณ์โซเชียล] 


ตลาดนัมแดมุน เป็นตลาดดั้งเดิมที่เปรียบเสมือนเขาวงกต เต็มไปด้วยร้านเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า และขนมขบเคี้ยว ที่นี่คือแหล่งรวมการพบปะและต่อรองราคามาหลายยุคสมัย วิดีโอปะทะฝีปากสุดฮาของเขาได้เปลี่ยนวิถีตลาดดั้งเดิม ส่งให้เขามียอดผู้ติดตามใน Instagram ทะลุ 100,000 คน และมีผู้ชมบน YouTube เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ความดังนี้ทำให้เขาเปิดร้านค้าออนไลน์ และสินค้าล็อตแรก "ขายหมดเกลี้ยงในไม่ถึง 24 ชั่วโมง!" จนพ่อค้าต้องขอให้ลูกค้าช่วย "ยกเลิกคำสั่งซื้อ" เพราะออเดอร์ล้นมือ แต่ถึงกระนั้น แฟนคลับนับร้อย รวมถึงนักท่องเที่ยวต่างชาติที่ฟังภาษาเกาหลีไม่ออก ก็ยังดั้นด้นมาต่อคิวที่ตลาด แม้บางครั้งมาถึงแล้วร้านจะปิด หรือถูกปฏิเสธไม่รับลูกค้าเพิ่มแล้วก็ตาม

🔵 [ไม่ใช่แค่ผ้าพันคอ แต่คือการซื้อรอยยิ้ม]


ลูกค้าหลายคนยืนยันว่าพวกเขาไม่ได้มาเพราะผ้าพันคอ อัน ฮโย-ซุน เดินทางข้ามกรุงโซลมาที่ร้าน แม้จะพลาดเจอตัว แต่เธอบอกว่าอารมณ์ขันและคำหยาบคายปนตลกของเขา เหมือนคำพูดของ "คุณย่าคุณยาย" ที่เป็นกันเอง การได้ฟังเขาหยอกล้อทำให้ผู้คนมีความสุข ส่วนโช ยุน-ซุก เดินทางไกล 1 ชั่วโมงครึ่งจากเมืองอินชอน และเคยพลาดเจอเขามาแล้ว เธอยืนยันว่าจะกลับมาใหม่ เพราะสิ่งที่น่าสนใจคือชายคนนี้ต่างหาก "วิธีที่เขาพูดมีเสน่ห์บางอย่างที่น่าเอ็นดูค่ะ"
 


🔵 [ชายปริศนาผู้ไม่ต้องการแสง] 


แม้จะดังเป็นพลุแตก แต่ตัวตนของเขายังเป็นปริศนา เขาเผยตอนไลฟ์สดแค่ว่า แต่งงานมีลูกแล้ว และขายของสารพัดอย่างที่ตลาดนี้มาหลายปี

ทีมงานสำนักข่าวระดับโลกอย่าง CNN ต้องมาดักรอที่ร้านติดต่อกันถึง 3 วัน กว่าจะได้พบเขาช่วงสั้นๆ ตอนกำลังปิดร้านในวันที่ 3 ซึ่งทันทีที่เขาหันมาส่งยิ้ม ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างหยิบกล้องมาถ่ายและส่งเสียงเชียร์!


ในยุคที่ใครๆ ก็อยากเป็นอินฟลูเอนเซอร์... อย่าง "โมนิกา โปลี" คุณป้าชาวอิตาลีที่โด่งดังจากวลีเตือนภัยนักล้วงกระเป๋า "Attenzione, pickpocket!" หรือ "อัลเปอร์ เทเมล" พ่อค้าข้าวโพดหน้าหล่อในอิสตันบูล ที่กลายเป็นดาราและรับมือกับแฟนคลับจนธุรกิจครอบครัวโตระเบิด

แต่ "ชายขายผ้าพันคอ" กลับเลือกทางต่างออกไป เขาปฏิเสธความปรารถนาที่จะเป็นอินฟลูเอนเซอร์ และ 
"ปฏิเสธคำขอสัมภาษณ์นับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงจากสำนักข่าว CNN ด้วย"

นี่คือความแปลกประหลาดที่ได้ผลดีที่สุดในยุคโซเชียล... การสร้างความโดดเด่นด้วยการไล่ลูกค้าและบอกว่าของตัวเองไม่คุ้มค่าที่จะซื้อ แต่เมื่อดูจากแถวคนที่ยืนรอหน้าร้าน ก็เห็นได้ชัดว่า "ไม่มีใครฟังคำเตือนของเขาเลยจริงๆ"

💬 การขายแบบ "ไม่ขาย" คือศิลปะการสร้างคาแรคเตอร์ที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้... คุณเคยเจอแม่ค้าพ่อค้าสไตล์ปากร้ายแต่ใจดี ที่ยิ่งบ่นเรายิ่งชอบไปซื้อซ้ำบ้างหรือไม่? เสน่ห์ของการขายแบบนี้อยู่ตรงไหนในมุมมองของคุณ?

ข่าวล่าสุด