รักษ์โลก
22 มิ.ย. 2566 | warunee_man
เนื้อเทียมจากแล็บอาจไม่ใช่ทางออก ผลการศึกษาของคณะวิทยาศาสตร์อาหารและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส พบการเพาะเลี้ยงเนื้อสัตว์ในห้องปฏิบัติการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 246 ถึง 1,508 กิโลกรัมต่อการผลิตเนื้อ 1 กิโลกรัม ซึ่งสูงกว่าการผลิตเนื้อวัว 4 ถึง 25 เท่า
หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมต้องมีการผลิต เนื้อเทียม หรือเนื้อเพาะเลี้ยงจากห้องแล็บ ที่มาจากคำว่า Lab-grown meat หรือ Cultured meat เหตุผลหลักๆ ก็คือ นอกจากลดการเบียดเบียนการทานเนื้อสัตว์แล้ว ยังมีรายงานว่าการทำปศุสัตว์มีการปล่อยก๊าซเรือนกระจกราว 7,200 ล้านตัน หรือ 13% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมด
เรื่องนี้จริงจังถึงขนาดที่ประเทศนิวซีแลนด์ เตรียมเรียกเก็บค่าภาษีมลพิษจากปศุสัตว์ อาทิ การเลี้ยงแกะและการเลี้ยงวัว โดยจุดประสงค์ของเรื่องนี้ก็คือ ต้องการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศของโลกให้น้อยลง
ประเด็นดังกล่าวทำให้เกิดการคิดค้นการผลิตเนื้อเทียมโดยการเพาะเลี้ยงในห้องแล็ปขึ้นมาทดแทน ที่ศาสตราจารย์ Mark Post นำเสนอต่อคนทั่วโลกเมื่อปี 2012 และต่อมาก็ทำให้มีคนให้ความสนใจกับการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเพื่อรับประทาน และการประยุกต์ใช้เนื้อเทียมจากสิ่งอื่นๆ
ปัจจุบันเนื้อเทียมที่มีขายโดยทั่วไป มักทำมาจาก Plant based protein เช่น ถั่วชนิดต่างๆ ข้าวสาลี ธัญพืช และมีไม่กี่ประเทศที่ออกกฎหมายเรื่องการขายเนื้อเทียมประเภทสังเคราะห์จากแล็บสู่ภาคประชาชนอย่างจริงจัง ซึ่งประเทศแรกที่อนุมัติเรื่องนี้คือ สิงค์โปร์
ต่อมาก็มีเนื้อไก่ที่เพาะในแล็บที่ผลิตโดยบริษัท Eat Just ของสหรัฐฯ เสิร์ฟครั้งแรกที่ร้านอาหารสิงคโปร์ในปี 2020 และได้รับการอธิบายว่ามีรสชาติที่ 'เหมือนกับไก่ที่เลี้ยงในฟาร์ม'
ในเวลาต่อมาสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาของสหรัฐอเมริกา ได้ประกาศให้เนื้อสัตว์เพาะเลี้ยงปลอดภัยสำหรับการบริโภคของมนุษย์ปูทางให้สามารถจำหน่ายเนื้อสัตว์เหล่านี้ในอเมริกาได้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ธุรกิจเพาะเนื้อในห้องแล็บเติบโตจากสถิติปี 2565 มีบริษัทที่ดำเนินธุรกิจนี้มากกว่า 150 บริษัท
อย่างไรก็ดี มีการคาดการณ์ว่าเนื้อจากห้องแล็บจะแพร่หลายมากขึ้นในอีก 10 ปีข้างหน้า ชนิดที่ว่าแทบจะหาได้ในตู้เย็นทั่วไปของทุกบ้าน
ถ้าเป็นตามนั้นการผลิตเนื้อเทียมจะต้องมีการขยายการผลิตกลายเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ที่ต้องใช้พลังงานมาก
เนื้อเทียม VS เนื้อวัวแท้
เมื่อไม่นานมานี้ คณะวิทยาศาสตร์อาหารและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส (Department of Food Science and Technology, University of California, Davis) ได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบพลังงานที่จำเป็นสำหรับขั้นตอนของการเพาะเลี้ยงเนื้อสัตว์ในห้องปฏิบัติการ จากส่วนผสมที่เป็นตัวกลางในการเจริญเติบโตและพลังงานที่ต้องใช้ในห้องปฏิบัติการ และเปรียบเทียบกับเนื้อวัว โดยสิ่งที่นำมาใช้ในการเปรียบเทียบคือ ปริมาณของส่วนประกอบอาหารในการเลี้ยงวัว ได้แก่ กลูโคส กรดอะมิโน วิตามิน เกลือและแร่ธาตุ
พบว่า การเพาะเลี้ยงเนื้อสัตว์ในห้องปฏิบัติการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 246 ถึง 1,508 กิโลกรัมต่อการผลิตเนื้อ 1 กิโลกรัม ซึ่งสูงกว่าการผลิตเนื้อวัว 4 ถึง 25 เท่า
ทั้งนี้ ทางทีมวิจัยได้ให้ความเห็นว่า แม้ในการเพาะเลี้ยงเนื้อในห้องแล็บจะลดการทำลายป่าเพื่อทำฟาร์ม แต่ในการเพาะเลี้ยงต้องใช้พลังงานและทรัพยากรสูง โดยเฉพาะถ้ามีการผลิตในจำนวนมากเพื่อเป็นธุรกิจขนาดใหญ่
ประเด็นสำคัญ คือการทำให้เนื้อแล็บสะอาดทานได้อย่างปลอดภัยนั้น ต้องมีการกำจัดสาร ‘เอนโดท็อกซิน’ (endotoxins) ซึ่งในกระบวนการนี้ใช้พลังงานสูงขึ้นมาก ทีมสรุปว่าแนวคิดเนื้อเพาะเลี้ยงนี้เป็นสิ่งที่ดี แต่ก็สำคัญที่จะต้องศึกษาผลกระทบให้รอบด้าน
ที่มา : smethailandclub.com
