คนเมียนมาไม่ขอกลับบ้านเกิดในชนบทช่วงสงกรานต์นี้

ในช่วงกลางเดือนเมษายนของทุกปี  รถไฟและรถบัสในเมียนมาจะแออัดคับคั่งไปด้วยผู้คนในตัวเมือง ที่แห่เดินทางกลับบ้านเกิด เพื่อร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลสงกรานต์กับครอบครัว  แต่ในช่วงกว่า 2 ปีที่ผ่านมา หลังทหารเข้ายึดอำนาจ  คนเมียนมาจำนวนมาก ไม่มีบ้านในต่างจังหวัดให้กลับ เพราะบ้านของพวกเขาถูกระเบิดโจมตี ถูกเผาไหม้ หรือถูกทหารยึดไปแล้ว 

สหประชาชาติ คาดการณ์ว่า มีคนเมียนมา 1 ล้าน 3 แสนคน ต้องไร้ที่อยู่อาศัย และบ้านเรือนหลายหมื่นหลังถูกทำลาย จากการที่กลุ่มต่อต้านลุกฮือขึ้นต่อสู้กับรัฐบาลทหาร

แต่ก็มีหนุ่มสาวบางคน ที่เดินทางกลับบ้านเกิด แต่ไม่ใช่เพราะต้องการกลับไปฉลองสงกรานต์ แต่เป็นการเดินทางออกจากเมืองใหญ่ ไปในพื้นที่ชนบท เพื่อหยิบจับอาวุธร่วมกับกลุ่มต่อต้าน 

คนหนุ่มสาวในเมียนมามองว่า ชีวิตของพวกเขาจบสิ้น หลังจากทหารเข้ายึดอำนาจ  อย่าง สาวเมียนมาวัย 35 ปี ผู้ใช้นามแฝงว่า ตูซาร์ วิน  ที่เล่าให้ฟังว่า เธอเข้าร่วมกับกลุ่มต่อต้าน แต่ถูกกองทัพโต้กลับด้วยการเข้ายึดบ้านในชนบท  พ่อแม่ที่อยู่ในชนบทถึงกับต้องซ่อนตัว ไม่ให้ถูกจับ

ตูซาร์ วิน เคยมีความฝันอยากเรียนต่อเอ็มบีเอ เพื่อออกมาทำธุรกิจ ถ้ามีเงินแล้วก็อยากบริจาคเงินช่วยเหลือคนแก่และคนยากจน  แต่ตอนนี้ ทำได้เพียงแค่ร่วมขบวนประท้วงอย่างสันติกลางท้องถนน และสนับสนุนให้คนงานและนักศึกษาออกมาประท้วง  ชีวิตเสี่ยงต่อการถูกจับกุมอยู่หลายครั้ง    บางครั้งถึงกับหนีไปซ่อนตัวที่บ้านคุณป้าคนหนึ่ง   เมื่อเจ้าหน้าที่มาตรวจค้น คุณป้าก็ไม่ยอม  จึงถูกยิงเสียชีวิต ส่วนตัวเธอรีบหนีออกทางประตูหลังบ้าน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของลูกสาวป้า ซึ่งก็ยังจำติดหูไม่รู้ลืม

ท้ายสุด คุณแม่ร้องขอให้ ตูซาร์ วิน ออกบวชเป็นชีเสีย เพื่อความปลอดภัย ซึ่งเธอก็ทำให้คุณแม่เมื่อกลางปี 2021 แต่ก็ยังคงให้ความช่วยเหลือพลเรือนที่ไร้บ้านจากการสู้รบ หรือแม้กระทั่งเดินทางไปยังหมู่บ้านที่ถูกกองทัพเผาจนเกือบพังราบทั้งหมด   ภาพเบื้องหน้าทำให้เธอเห็นแล้วว่า  การคว่ำบาตรอย่างสันติ หรือ หลักทางพระพุทธศาสนา ไม่อาจช่วยยุติความโหดเหี้ยมของกองทัพได้เลย  เหลือทางเดียวที่จะหยุดได้ คือ ต้องหยิบจับอาวุธขึ้นสู้  

เธอบวชชีได้แค่สองเดือน จากนั้น ก็ลาสิกขาบท ออกมาหยิบจับอาวุธร่วมต่อสู้กับรัฐบาลในเมืองมัณฑะเลย์  หน้าที่หลักคือ รวบรวมข้อมูลจากฝั่งกองทัพ รวมถึงเผยแพร่ข่าวสารผ่านสื่อสาธารณะในหน้าเฟสบุ๊ก  เมื่อถูกรัฐบาลเข้าปราบปราม เธอกับพรรคพวกก็หนีไปอยู่ที่เขตซะไกง์ 

มีคนหนุ่มสาวบางส่วน มีหน้าที่การงานที่ดี  แต่ก็ลาออกจากงานมาร่วมประท้วง  เช่น ดร.มิน เทียน ซึ่งใช้นามแฝงเช่นกัน  ศัลยแพทย์ที่ลาออกจากโรงพยาบาลรัฐ  มาร่วมผละงานประท้วงกับบรรดาข้าราชการอื่นๆ  ใช้ชื่อกลุ่มว่า กลุ่มเคลื่อนไหวอารยะขัดขืนภาคพลเรือน  หน้าที่ของเขาในตอนนี้ คือ เป็นอาสามัครทีมแพทย์เคลื่อนที่  คอยดูแล 3 หมื่นคน ที่ไร้บ้านเพราะความขัดแย้งที่เกิดขึ้น  คุณหมอยอมรับว่า รู้สึกเจ็บปวดเมื่อคิดถึงบางคนที่ยังสนุกสนานกันอยู่ได้ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ปีนี้  ซึ่งก็หมายถึงคนบางกลุ่มที่บินออกนอกประเทศ ไปฉลองสงกรานต์ที่ไทย