นอกจากนี้ ยังต้องพิจารณาถึง เงินเฟ้อ ที่ต้องอยู่ในเป้าหมายที่ตั้งเป้าไว้ที่ 1-3% และสุดท้ายคือการไม่สร้างปัญหาต่อเสถียรภาพระบบการเงินไทย ดังนั้นการขึ้นดอกเบี้ยจึงไม่ได้เพื่อดูแลเงินเฟ้อเท่านั้น แต่ต้องหาจุดสมดุลของอัตราดอกเบี้ยให้เหมาะสมกับเศรษฐกิจไทยด้วย
ที่ผ่านมาอัตราดอกเบี้ยของไทยถือว่าต่ำมากว่าปกติอยู่แล้ว ทำให้อัตราดอกเบี้ยที่แท้จริง Real Interest Rate ติดลบยาวนาน ซึ่งการที่ดอกเบี้ยต่ำนานเกินไป อาจกระทบต่อเสถียรภาพระบบการเงิน จากพฤติกรรม Search for yield จึงเป็นปัจจัยที่ต้องคำนึงถึง เพื่อนำไปสู่การกำหนดอัตราดอกเบี้ยที่เหมาะสม และกลับไปอยู่ในจุดสมดุล เหมาะกับภาพระยะยาวมากขึ้น
การหยุด Normalization ยังไม่เห็น และมีปัจจัยหลายด้านที่ต้องติดตาม เงินเฟ้อ เป็นเรื่องชั่วคราว มีโอกาสขึ้นอีก สองการดูแลเสถียรภาพระบบการเงิน โดยเฉพาะการที่อัตราดอกเบี้ยแท้จริง ติดลบยาวนาน เป็นสิ่งไม่ดี ทำให้เกิดพฤติกรรมแสวงหาผลตอบแทนสูง ซึ่งอาจนำมาสู่ความเสี่ยงได้
สำหรับการเพิ่มพื้นที่นโยบายการเงิน หรือ Policy space โดยการเพิ่มอัตราดอกเบี้ย ถือเป็นสิ่งที่จำเป็นเนื่องจากปัจจุบัน มีความผันผวน และความไม่แน่นอนสูง ที่ไม่สามารถคาดการณ์ได้ เป็นสิ่งที่ประเมินได้ยาก ดังนั้นสิ่งที่ปลอดภัยที่สุดคือ การสร้างกันชนคือ การสร้าง Policy space เพิ่มขึ้น แต่การเพิ่ม policy space ก็ต้องชั่งน้ำหนัก ระหว่างการฟื้นตัวเศรษฐกิจไทย เงินเฟ้อ และผลต่อเสถียรภาพระบบการเงิน