Nation Story
07 ม.ค. 2569
กินอะไร ก็ได้อย่างนั้น! วันนี้คุณกินอะไร วันหน้าคุณเป็นโรคอะไร? อาจจะเป็นเหตุ และผลที่เราอาจยังไม่ได้เห็นทันที แต่ที่แน่ๆ อัตราการเกิดโรคร้ายอย่าง“มะเร็ง” ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ก็อาจเกิดจากสิ่งที่เรากินกันอยู่ทุกวัน
พลอยอ่านเจอบทความจากเว็บไซต์ข่าวจีน “หว่างอี้ซินเหวิน” ที่สรุปข้อมูลจาก “หลัว ต้าหลุน” คุณหมอด้านแพทย์แผนจีน จบปริญญาเอกด้านการวินิจฉัยโรคจากมหาวิทยาลัยแพทย์แผนจีนปักกิ่ง ที่ศึกษาเรื่องเนื้อสัตว์ในจีน และมีโอกาสมาบรรยายความรู้เรื่องนี้ในฐานะวิทยากรในรายการสุขภาพทาง CCTV
เลยอยากส่งต่อให้ทุกคนรู้ไปด้วยกัน เพราะมองว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคอย่างเราไม่มากก็น้อย
คุณหมอเริ่มต้นด้วยประโยคตรงไปตรงมาว่า “ผมกินมังสวิรัติ ไม่ใช่เพราะศาสนา แต่เพราะเหตุผลทางการแพทย์” และต่อไปนี้คือมุมมองเรื่องอาหาร โดยเฉพาะ “เนื้อสัตว์” ที่คุณหมอย้ำว่าเนื้อสัตว์ในยุคนี้ ไม่เหมือนในอดีตอีกแล้ว
.
ในอดีตการเลี้ยงหมูหนึ่งตัวต้องใช้เวลาเกือบ 1 ปีเต็ม ถึงจะโตพอสำหรับเชือดกินช่วงตรุษจีน นั่นคือการเติบโตตามธรรมชาติ และทำให้คนสมัยก่อน ไม่ได้กินเนื้อทุกวัน แต่วันนี้ โลกเปลี่ยนไป! ในจีน คนจีนกว่าพันล้านคน “ต้องกินเนื้อทุกวัน” คำถามคือจะทำยังไงให้เนื้อมีพอ?
หมูจำนวนมากในปัจจุบัน ใช้เวลาแค่ 2 เดือนก็โตเต็มวัย เพราะอาหารสัตว์ถูกพัฒนาให้ “เร่งโต” ซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมี ฮอร์โมน ยาปฏิชีวนะ และสารเร่งต่างๆ นักวิชาการต่างประเทศเคยประเมินว่า ปัจจุบันมีการใช้ยาและฮอร์โมนในสัตว์เลี้ยงกว่า 2,700 ชนิด และสุดท้ายสิ่งเหล่านี้ไม่ได้หายไปไหน แต่มาอยู่ในจานอาหารของเรา
คุณหมอบอกด้วยว่าไม่ใช่แค่หมูนะคะ แต่ “อาหารทะเล” ก็ไม่ปลอดภัยอย่างที่คิด อย่าง “กุ้ง” ที่เลี้ยงในบ่อทุกวันนี้ มักถูกเร่งโตด้วยฮอร์โมน จนกุ้งสามารถโตได้ในเวลาแค่ 2 สัปดาห์ กุ้งมี ฮอร์โมนเพศหญิง (เอสโตรเจน) สูง ซึ่งอาจเชื่อมโยงกับ มะเร็งเต้านม
ไม่ต่างจาก “ปลิงทะเล” ที่ต้องใช้สารเคมีฆ่าวัชพืชในบ่อ หรือปูที่ “มีไข่ตลอดทั้งปี” ซึ่งตามธรรมชาติไม่ควรเป็นแบบนั้น คุณหมอเล่าว่า พอเห็นแม่ซื้อปูกินนอกฤดู ถึงกับต้องห้ามทันที เพราะพบภายหลังว่า มีการใช้ฮอร์โมนจริง จนมีคนพูดติดตลกว่า คนกล้าคนแรกที่กินปู อาจไม่ใช่คนกล้า แต่คนที่ยังกินปูทุกวันนี้ ต่างหากล่ะ ที่กล้าจริงๆ!
.
ปัจจุบันอัตราการเกิด “มะเร็ง” เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน โดยเฉพาะ “มะเร็งลำไส้ใหญ่” ซึ่งสัมพันธ์กับการบริโภค “เนื้อสัตว์” ข้อมูลระบุว่า อัตรามะเร็งในปักกิ่ง ปี 1996 สูงกว่า ปี 1955 ถึง 5.2 เท่า มะเร็งลำไส้ใหญ่ เพิ่มขึ้นกว่า 6 เท่า แพทย์ผู้เชี่ยวชาญจากอังกฤษยังเตือนว่าจีนอาจยังไม่เห็นตัวเลขจริงของมะเร็ง และอีก 10 ปีข้างหน้า อาจเป็นช่วงพีค
เนื้อย่าง เนื้ออบ ที่นุ่มผิดปกติ มักใส่ ผงทำให้เนื้อนุ่ม ซึ่งทำงานโดย “ละลายเส้นใยโปรตีน” เจ้าของร้านอาหารคนหนึ่งถึงกับเคยสารภาพว่า “ตั้งแต่เปิดร้าน ผมไม่กล้ากินเนื้อย่างอีกเลย เพราะถ้ามันละลายเนื้อได้ขนาดนี้ “กระเพาะ” เราจะเป็นยังไง?”
นอกจากนี้ “เนื้อแปรรูป” จำนวนมากยังใช้ “ไนไตรท์” ซึ่งสามารถเปลี่ยนเป็น “ไนโตรซามีน” ที่เป็นสารก่อมะเร็งรุนแรง!
คุณหมอหลัว แนะนำว่า การดูแลสุขภาพในยุคนี้ไม่ได้หมายความว่าเราต้อง “เลิกกินเนื้อสัตว์” อย่างสิ้นเชิง แต่หัวใจสำคัญคือการ “รู้เท่าทันที่มา” และบริโภคด้วยความ “สมดุล”
แน่นอนว่ามาตรฐานการผลิตอาหารในแต่ละพื้นที่อาจแตกต่างกัน และข้อมูลชุดนี้เป็นเพียง มุมมองและประสบการณ์ส่วนบุคคล ของแพทย์ท่านหนึ่งที่สะท้อนผ่านบริบทในประเทศจีน ซึ่งอาจไม่ใช่ภาพรวมทั้งหมดของอุตสาหกรรมอาหารในปัจจุบันที่มีการพัฒนาระบบความปลอดภัยอาหาร (Food Safety) อยู่ตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม การได้รับรู้ข้อมูลอีกด้านหนึ่ง ย่อมเป็นประโยชน์ต่อผู้บริโภคอย่างเราเสมอ เพื่อให้เราไม่ละเลยและพิถีพิถันในการเลือกวัตถุดิบมากขึ้น
สุดท้ายแล้ว “กินอะไร ก็ได้อย่างนั้น” ยังคงเป็นคำเตือนใจที่ดี พลอยหวังว่า บทความนี้จะเป็นเพียงส่วนหนึ่งของข้อมูลประกอบการตัดสินใจ ให้ทุกคนได้เลือกสรรสิ่งที่ดีที่สุด ตามวิถีชีวิตและความสบายใจของแต่ละท่านนะคะ เพราะสุขภาพที่ดี เริ่มต้นจากความเข้าใจและการเลือกของเราเองค่ะ