ศปปส.- กลุ่มนักรบเลือดสีน้ำเงินฯ ยื่นประธานสภาฯ คัดค้าน พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฯ

11 ตุลาคม 2566 ศูนย์รวมประชาชนปกป้องสถาบัน (ศปปส.) พร้อมด้วย นักรบเลือดสีน้ำเงินปกป้องราชบัลลังก์ นำโดย นายอานนท์ กลิ่นแก้ว ประธาน ศปปส. เข้ายื่นหนังสือถึง นายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานสภาผู้แทนราษฎร โดยมี นายเจษ อนุกูลโภคารัตน์ ผู้บังคับบัญชากลุ่มงานประสานการเมืองและรับเรื่องราวร้องทุกข์ สำนักงานประธานสภาผู้แทนราษฎร เป็นตัวแทนรับยื่นหนังสือ

นายอานนท์ กล่าวว่า สืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2566 นายชัยธวัช ตุลาธน หัวหน้าพรรคก้าวไกล และนายรังสิมันต์ โรม สส.บัญชีรายชื่อ พรรคก้าวไกล พร้อมด้วย สส.ของพรรคก้าวไกล แถลงยื่นร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมแก่ผู้กระทําความผิด อันเนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง ต่อนายวันมูหะมัดนอร์ มะทา ประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฏร ซึ่งศปปส.และกลุ่มนักรบเลือดสีน้ำเงินปกป้องราชบัลลังก์ ได้ฟังแถลงการณ์จาก นายชัยธวัช แล้วรู้สึกคลางแคลงใจสงสัยในรายละเอียดบางประการ อาทิ

ข่าวที่เกี่ยวข้อง :

• "ก้าวไกล" ยื่นกฎหมายนิรโทษกรรมเข้าสภาฯ หวังคืนชีวิตใหม่ให้กับทุกม็อบ

     1.การนิรโทษกรรมแก่บุคคล ซึ่งได้กระทําความผิดอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ความขัดแย้งทางการเมือง ซึ่งหมายรวมถึงบุคคลซึ่งได้กระทําความผิดเกี่ยวกับความมั่นคง ม.112 ด้วยหรือไม่ เพราะ ในแถลงการณ์ดังกล่าวระบุแต่เพียงว่า “ไม่นิรโทษกรรมการกระทําผิดตามประมวลกฎหมาย อาญามาตรา 113 นั่นย่อมทำให้เข้าใจได้ว่าบุคคลซึ่งได้กระทําความผิดเกี่ยวกับความมั่นคงใน มาตราอื่นๆ เช่น การกระทําความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 จะได้รับการนิรโทษ กรรมตามร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฉบับนี้ด้วยใช่หรือไม่

     2.นิยามของคําว่า “ผู้กระทําความผิด อันเนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง ของร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฉบับนี้ คืออะไร

     3.พระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฉบับนี้ ยังคลุมเครือระหว่าง “ผู้กระทําความผิดอันเนื่องจากการ ชุมนุมทางการเมือง” และ “ผู้กระทําความผิดเกี่ยวกับความมั่นคง ม.112 ซึ่งต้องแยกออกจากกันให้ชัดเจน”

ดังนั้นในความคลุมเครือไม่ชัดเจนในเรื่องของ “ผู้กระทําความผิด อันเนื่องจากการชุมนุมทางการเมือง” ที่พรรคก้าวไกลบรรจุอยู่ในร่างพ.ร.บ.นิรโทษกรรมฉบับดังกล่าว อาจเหมารวมถึง “ผู้กระทําผิดที่เกี่ยวกับความมั่นคง ม.112 เข้าไปด้วย ซึ่งความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 อยู่ในลักษณะความผิดต่อความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร หมวด 1

โดยคดีความมั่นคงไม่ใช่คดีทางการเมือง ซึ่งในปัจจุบันมีการบิดเบือนข้อเท็จจริงในเรื่องดังกล่าวเป็นอย่างมาก จะเห็นได้จากการจัดการชุมนุมในแต่ละครั้ง ตั้งแต่ปีพ.ศ.2563 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน มักที่จะอ้างว่าเป็นการออกมาเรียกร้องทางการเมืองแต่ทุกครั้งที่ขึ้นปราศรัย ส่วนใหญ่แล้วจะปราศรัยหมิ่น, จาบจ้วง, ก้าวล่วง, โจมตี, ใส่ร้าย, กล่าวหาสถาบัน พระมหากษัตริย์ต่างๆนานา จึงเป็นที่มาของบรรดาผู้ชุมนุมที่ถูกร้องทุกข์กล่าวโทษ แจ้งความดําเนินคดี ตามประมวลกฎหมายอาญาม. 112 ไม่ว่าจะเป็นแกนนําและหรือผู้ชุมนุมที่ขึ้นเวทีปราศรัยของกลุ่มต่างๆ อาทิ กลุ่มเยาวชนปลดแอก,กลุ่มราษฎร, กลุ่มธรรมศาสตร์และการชุมนุม, กลุ่มทะลุฟ้า ,กลุ่มทะลุวัง รวมไปถึง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (สส.) หลายๆคนของพรรคก้าวไกล จึงเป็นข้อกังขา, ข้อสงสัยและข้อสันนิษฐานว่า นี่หรือไม่ที่เป็นที่มาของการดันร่างพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมฉบับดังกล่าว