หากย้อนกลับไป "โคบี" เข้าสู่วงการเอ็นบีเอ ด้วยอายุเพียง 17 ปี จากการคัดเลือกของทีม "ชาร์ล็อตต์ ฮอร์เน็ตส์" ช่วงมัธยมปลาย เมื่อปี 2539 ก่อนจะมีการแลกเปลี่ยนตัวผู้เล่นกันระหว่างทีมเลเกอร์ ทำให้ "โคบี" มีโอกาสได้เซ็นสัญญาเข้าทีมเลเกอร์และอยู่เรื่อยมาจนสามารถพาทีมคว้าแชมป์ถึง 5 สมัย คือ ปี 2543 , 2544 , 2545 , 2552 และ 2553
ภายใต้การนำทีมของ "ฟิล แจ็คสัน" โค้ชระดับตำนานที่เคยพาทีม "ชิคาโก บูลล์" ได้แชมป์มาครอง 6 สมัย ในยุค 3 ทหารเสือ อย่าง "ไมเคิล จอร์แดน" "สก็อตตี้ พิพเพ่น" และ "เดนนิส ร็อดแมน" โดย "โคบี" ยังนับเป็นผู้เล่นชื่อดังเพียงหนึ่งเดียวในเอ็นบีเอ ที่สร้างประวัติศาสตร์ไม่เคยย้ายทีมไปไหนอีกด้วย
นอกจากนี้ "โคบี" ยังได้รับรางวัลอีกมากมายไม่ว่าจะเป็น อาทิ ผู้เล่นทำแต้มมากสุด 2 สมัยติด ระหว่างปี 2549-2550 และผู้ผู้เล่นทรงคุณค่าปี 2551 หรือการพาทีมชาติสหรัฐอเมริกาไปคว้าชัยในการแข่งขันโอลิมปิก 2 สมัย คือ ปี 2551 และ ปี 2555
โดยเกมที่ทำให้ "โคบี" ถูกพูดถึงเป็นอย่างมากในการแข่งขันระหว่าง “เลเกอร์” ที่เอาชนะทีม "โทรอนโตแร็ปเตอส์" ไปด้วยคะแนน 122 ต่อ 104 คะแนน ในวันที่ 22 ม.ค. 2549 ซึ่ง “โคบี” ทำแต้มคนเดียวไปถึง 81 คะแนน