ความเสี่ยงจากหลุมยักษ์ที่เกิดขึ้น ทำให้ดินรอบข้างไหลเข้ามาในหลุม และทำให้โครงสร้างข้างเคียงทรุด และแตกร้าวได้ อีกทั้งมีปัจจัยเรื่องน้ำฝนที่ทำให้ดินเหลวและเคลื่อนตัวได้ง่ายขึ้นอีก
ศ.ดร.อมร พิมานมาศ กล่าวต่อว่า หลังจากเหตุการณ์นี้ จะต้องทบทวนระบบการก่อสร้างโครงสร้างใต้ดินในชั้นดินอ่อนใหม่ทั้งหมด โดยมีข้อเสนอดังนี้
1. หาสาเหตุที่ถนนยุบให้ได้โดยเร็ว โดยคณะกรรมการฯ ที่มีความเป็นกลาง ประกอบด้วยหน่วยงานทางวิชาการและวิชาชีพ รายงานการสอบสวนสาเหตุจะต้องเปิดเผยสู่สาธารณะ โดยไม่ปิดบัง เพื่อให้หน่วยงานวิศวกรรมอื่นๆ ที่ไม่ได้เข้าร่วมเป็นกรรมการ ได้แสดงความคิดเห็น
2. จัดการปัญหาเหตุการณ์นี้โดยด่วน เพื่อป้องกันดินเคลื่อนตัวเพิ่มเติม โดยแบ่งการจัดการออกเป็น 3 พื้นที่ได้แก่
- ส่วนที่เป็นหลุมยุบ
- โครงสร้างข้างเคียงที่ได้รับความเสียหาย
- อุโมงค์ และรอยต่อระหว่างอุโมงค์กับสถานีซึ่งอาจแตกร้าวเสียหาย ซึ่งต้องพิจารณาทางเลือกทางวิศวกรรมที่เหมาะสม เช่น การซ่อมแซมหรือเสริมกำลังโครงสร้างข้างเคียง การตรวจวัดการเคลื่อนตัวของโครงสร้าง การรักษาสมดุลของดิน เป็นต้น