พ่อแทบช็อก เลิกเรียนไม่เจอลูก หาตัววุ่น ที่แท้ครูลืมล็อกกุญแจ ขังในห้องเรียน

9 สิงหาคม 2566 จากกรณีผู้ใช้เฟสบุ๊กรายหนึ่ง โพสต์ภาพลูกชายตัวเองนอนป่วย พร้อมระบุข้อความว่า “นอนละเมอหมดคืนเลย แล้วว่าผู้ปกครองไม่พอใจ ใช่ผมไม่พอใจแล้ว” 

จากนั้นผู้สื่อข่าวจึงได้ติดต่อไปยังผู้โพสต์ ทราบชื่อว่า  นายผดุงศิลป์ ด้วงนางรอง อายุ 30 ปี เพื่อสอบถามว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น โดยผู้โพสต์ให้ข้อมูลว่า ด.ช.พีช (นามสมมติ) ลูกชาย เรียนอยู่ชั้น ป.3/2 โรงเรียนแห่งหนึ่งใน อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์ เกิดไม่สบายตอนที่อยู่โรงเรียน ครูจึงให้กินยา จากนั้นเด็กก็มีอาการง่วงจึงนั่งฟุบหลับที่โต๊ะในห้องเรียน จนถึงตอนเลิกเรียน คือช่วงเย็นเวลา 16.00 น. วันที่ 7 ส.ค.ที่ผ่านมา

นายผดุงศิลป์ กล่าวต่อว่า เมื่อไปรับก็หาลูกชายไม่เจอ นึกว่าลูกกลับบ้านเองแล้ว จึงกลับบ้าน แต่ก็ไม่เจอลูก พอถามยายและญาติๆก็ไม่มีใครเห็น พากันตามหาจนวุ่น กระทั่งผ่านไปนานกว่า 1 ชั่วโมง จึงย้อนกลับไปที่โรงเรียนอีกครั้ง ก็มีผู้ปกครองคนหนึ่งบอกว่าได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ในห้องชั้น 2 จึงรีบวิ่งขึ้นไปดู 

เมื่อไปถึงพบว่าลูกชายถูกขังในห้องเรียนที่ปิดล็อกกุญแจแล้ว จึงตัดสินใจงัดประตูเพราะเป็นห่วงลูก โดยตอนนั้นลูกมีอาการตื่นกลัวหวาดผวา และตัวร้อนจากการไข้เดิมด้วย

"สงสารลูกมากไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น พอกลับไปถึงบ้านลูกก็นอนละเมอ จึงได้พาไปหาหมอ เพราะกลัวลูกจะช็อก"

พ่อเด็ก ป.3 ยังบอกอีกว่า พอรุ่งเช้าตนเองและยายก็ไปแจ้ง ผอ.โรงเรียน เพื่อให้ทราบว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จะได้กำชับให้ครูตรวจสอบให้รอบคอบมากกว่านี้ ป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาลักษณะนี้ขึ้นอีก เพราะอาจจะไม่โชคดีเหมือนลูกชายตนเองก็ได้

แต่พอตนกับยายไปแจ้ง ผอ.โรงเรียนทราบ กลับทำให้ครูบางคนไม่พอใจแล้วยังถามตนกับยายด้วยว่า "ทำไมต้องมาแจ้ง ผอ. ต้องการอะไร" พอได้ยินแบบนั้นก็เสียความรู้สึกมาก เจอเรื่องสะเทือนใจที่เกิดกับลูกชายแล้วกลับถูกครูต่อว่าซ้ำอีก จึงได้นำเรื่องราวดังกล่าวมาโพสต์เพื่อเป็นอุทาหรณ์ ส่วนอาการของลูกยังมีอาการตัวร้อน และหวาดผวา ยังนอนรักษาตัวที่บ้าน แต่หากไม่ดีขึ้นก็จะพาไป รพ.อีก 

ด้านนางดวงพร วุ่นตุลา อายุ 60 ปี ยายน้องพีช บอกว่า ปกติยายจะไปรับหลานเป็นประจำ วันื้เกิดเหตุติดไปงานศพ จึงให้พ่อเขาไปรับ พอทราบเรื่องว่าครูลืมหลานไว้ในห้องแล้วปิดล็อกกุญแจไว้ ก็ตกใจมาก แล้วยิ่งมาทราบสาเหตุว่าหลานไม่สบายครูให้กินยา จนหลานมีอาการง่วงนอนนั่งฟุบหลับที่โต๊ะในห้อง พ่อไปตามหาเป็นชั่วโมงถึงรู้ว่าลูกถูกขังในห้อง และหลานก็เล่าให้ฟังตอนที่นั่งหลับที่โต๊ะ ครูได้เดินเข้ามาเอาหมาออกจากห้อง หลานก็มองเห็นแต่ส่งเสียงอะไรไม่ได้ ครูจึงล็อกห้องแล้วกลับบ้าน 

แล้วยิ่งช้ำใจไปกว่านั้นคือเมื่อไปแจ้ง ผอ.รร.ทราบ ครูกลับแสดงความไม่พอใจ ถามมาว่าต้องการอะไร พูดเหมือนกับว่าทางครอบครัวอยากได้เงินทอง ก็อยากจะบอกว่าที่ไปแจ้ง ผอ.ทราบเพราะอยากให้ทาง ร.ร.ใส่ใจดูแลเด็กให้รอบคอบมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าจะไปเรียกร้องเงินทองอะไร แต่มันเป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่าเพราะหลังเกิดเหตุครู และทาง ร.ร.ก็ไม่ได้มาสอบถามติดตามอาการหลานเลย