เปิดความน่ารัก "เจ้าแพนเค้ก" หมูป่า เดินขอขนมร้านค้าริมทาง

12 กรกฎาคม 2566 ที่สำนักสงฆ์เขาหลักจันทร์ หมู่ที่ 12 ต.น้ำผุด อ.เมือง จ.ตรัง พระเคารพ ญาติโก เจ้าสำนักสงฆ์ฯ ได้นำพวงมาลัยมาคล้องให้ "เจ้าแพนเค้ก" หมูป่าเพศเมีย อายุประมาณ 7 ปี ซึ่งเมื่อ 4 ปีที่แล้วมีคนมานำมาถวาย ตั้งแต่เจ้าแพนเค้กยังเป็นลูกหมูป่าตัวเล็ก น้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม 

โดยบอกว่าเจ้าแพนเค้ก เป็นลูกหมูหลุดเต้า ซึ่งแม่หมูมีเต้านมทั้งหมด 10 เต้า แต่มีลูก 11 ตัว ทำให้เจ้าแพนเค้กแย่งกินนมแม่ไม่ทัน จึงตัวเล็กกว่าหมูป่าตัวอื่น ๆ ชาวบ้านกลัวจะไม่รอด จึงนำมาถวายพระเคารพฯ โดยบอกว่าเป็นหมูแคระ ตัวใหญ่ไม่มากนัก แต่เมื่อเลี้ยงมาเรื่อย ๆ ปรากฏว่าเจ้าแพนเค้กอ้วนขึ้นและตัวใหญ่ขึ้น จนพระเคารพฯ พาใส่ย่ามเดินบิณฑบาตด้วยไม่ไหว จึงให้อยู่แต่ในวัด จนตอนนี้เจ้าแพนเค้กน้ำหนักเกือบ 200 กิโลแล้ว 

ซึ่งเจ้าแพนเค้กเป็นหมูแสนรู้ นิสัยดี ไม่ดุร้าย เข้ากับสัตว์ในวัดได้ทุกตัว ทั้งสุนัข ลิง ไก่และแมว ชอบกินผลไม้ทุกชนิด โดยเฉพาะทุเรียน เงาะ กระท้อน กล้วยน้ำว้า กล้วยหอมและมังคุด ซึ่งเมื่อกินเสร็จก็จะถ่ายมูลเมล็ดผลไม้เอาไว้ ทำให้เกิดเป็นต้นใหม่งอกขึ้นมาเต็มวัดโดยไม่ต้องใช้คนปลูกแต่อย่างใด 

นอกจากนี้ เจ้าแพนเค้กยังชอบนอนให้เกาพุง อาบน้ำและมักจะเดินไปปลุกพระสงฆ์ตามกุฎิต่าง ๆ เพื่อให้ออกมาทำวัตรเย็น โดยช่วงนี้เป็นช่วงของผลไม้ตามฤดูกาล ทำให้เจ้าแพนเค้กมักจะหนีออกจากสำนักสงฆ์ ด้วยการเดินลัดเลาะป่าที่อยู่ติดกับสำนักสงฆ์ห่างกันประมาณ 200-300 เมตร เพื่อไปยังร้านค้าและบ้านเรือนของชาวบ้านที่ผลไม้ ซึ่งหากมีใครยื่นขนมให้ เจ้าแพนเค้กก็จะหยุดกินก่อนเดินทางต่อไปถึงบ้านที่มีผลไม้ ซึ่งเจ้าของร้านค้าได้นำภาพจากกล้องวงจรปิดไปลงในติ๊กต๊อก แสดงให้เห็นถึงความน่ารักน่าเอ็นดูของเจ้าแพนเค้ก และได้โทรศัพท์ไปบอกพระเคารพฯ ว่าเจ้าแพนเค้กหนีออกจากสำนักสงฆ์ มายืนอยู่ที่หน้าร้านค้าเป็นประจำ แต่ไม่เคยทำลายข้าวของหรือดุร้าย แค่แวะหยุดดูขนม ดื่มน้ำและเดินไปเรื่อยๆ 

ซึ่งพระเคารพก็จะถามร้านค้าอยู่เสมอว่า เจ้าแพนเค้กมาติดค่าขนมไว้กี่ห่อ พระจะตามไปจ่ายเงินให้ แต่ร้านค้าตอบว่าไม่มี หากไม่ให้กิน เจ้าแพนเค้กก็จะเดินออกไปอย่างหงอย ๆ ซึ่งเป็นภาพที่สร้างความประทับใจให้กับชาวบ้านในพื้นที่ได้เป็นอย่างมาก และต่างช่วยกันดูแลเจ้าแพนเค้กไม่ให้เดินขึ้นไปบนถนน หวั่นว่ารถนอกพื้นที่ไม่ทันระวังจะชนเอาได้ 

พระเคารพ ญาติโก เจ้าสำนักสงฆ์เขาหลักจันทร์ กล่าวว่า ที่เจ้าแพนเค้กชอบกินคือ ทุเรียน เงาะ กระท้อน โดยกระท้อนชอบมากไปเที่ยวปลูกทั่วทั้งวัด ส่วนที่ร้านค้าแทบไม่เชื่อว่าจะเป็นไปได้ ให้ไปดูกล้องวงจรปิดขณะที่เจ้าแพนเค้กไปยืนกระดิกหางเพื่อขอขนมแต่ไม่เข้าไปในร้าน พอได้ขนมก็กลับวัด ซึ่งตาหลวงก็ถามแพนเค้กว่าไปติดค่าขนมร้านไหนเอาไว้บ้าง ซึ่งโยมร้านค้าบอกว่าไม่มีแค่ไปขอขนมกิน เมื่อก่อนไม่ค่อยไป แต่เดียวนี้คงคิดว่าตัวเองแก่แล้วจึงเดินออกกำลังกายวันละ 3-4 ชั่วโมงกว่าจะถึง แต่ไม่เข้าไปทำลาย โดยไปยืนอยู่ประมาณ 10-20 นาทีถ้าเขาไม่ให้ก็เดินกลับ ซึ่งเขากะรู้ ถ้าไม่มีคนให้ก็จะเดินไปขอร้านอื่นอีก ถ้าได้ขนมก็จะเดินกลับวัด 

ส่วน น.ส.พัณณิตา ลูกจ้างร้านขายของชำหน้าสำนักสงฆ์ฯ กล่าวว่า เจ้าแพนเค้กมาบ่อย เดินมาแวะกินน้ำที่หน้าร้านแล้วเดินกลับตามถนนเอง โดยมายืนอยู่สักพัก แต่ตนไม่ค่อยให้กิน ส่วนมากจะมาแวะกินน้ำ มองแล้วรู้สึกน่ารักดี ฉลาด เดินมาเองกลับเอง แต่ช่วงนี้หลายวันไม่เดินออกมา คงจะนอนอยู่ในวัด ซึ่งตนก็ไม่เคยเห็นหมูตัวไหนทำแบบนี้มาก่อนยกเว้นแพนเค้กตัวเดียว

ขณะที่นายสินไชย ชูศรีอ่อน อายุ 58 ปี อบต.หมู่ที่ 12 ต.น้ำผุด อ.เมืองตรังกล่าวว่า ตนรู้จักกับเจ้าแพนเค้กมานานแล้ว สมัยที่ตาหลวงนำมาเลี้ยงตั้งแต่เล็ก ๆ ตอนหลังเห็นออกมาเดินนอกวัดบ่อย แต่ไม่ค่อยรบกวนชาวบ้าน บางครั้งก็เดินมาตามสวน บางครั้งก็เดินมาตามถนน มาอยู่ตามร้านและเจอเด็ก ๆ ก็ให้กินขนม กินเสร็จก็หาที่นอนนุ่มๆ นอน ที่บ้านของนายศุภลักษณ์ฯ ก็สอยเงาะให้กินอยู่ เขาบอกว่ามันชอบกินลูกเงาะด้วย


ชมคลิปความน่ารักของเจ้าแพนเค้ก