นครศรีธรรมราช-สุรินทร์ : หมุดหมายสำคัญทางการเมืองของ “ค่ายสีน้ำเงิน”
หากมองผ่านเลนส์การเมือง การส่งข้าราชการที่ผ่านงานในพื้นที่ จ.บุรีรัมย์ ซึ่งเปรียบเสมือนศูนย์กลางอำนาจของพรรคภูมิใจไทย ออกไปคุมจังหวัดใหญ่ทั้งสองแห่ง ย่อมมีนัยสำคัญที่ไม่อาจมองข้าม ทั้ง นครศรีธรรมราช จังหวัดที่มีจำนวน สส. มากที่สุดในภาคใต้ และเป็นพื้นที่ที่พรรคภูมิใจไทยสามารถเจาะไข่แดง แย่งเก้าอี้ สส. มาครองได้อย่างเป็นกอบเป็นกำในยุคหลัง
เช่นเดียวกับ สุรินทร์ ที่เป็นเหมือน “กล่องดวงใจอีสานใต้” ติดกับบุรีรัมย์ และเป็นจังหวัดใหญ่ที่มีจำนวน สส. 8 ที่นั่ง ซึ่งพรรคภูมิใจไทยกวาดได้ยกจังหวัด การวางตัวนายสมบูรณ์ ที่เชี่ยวชาญด้านเครือข่ายองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ให้ไปคุมสุรินทร์ ย่อมช่วยกระชับความเชื่อมโยงระหว่างฐานเสียงท้องถิ่นและภาพรวมของจังหวัดอีสานใต้ให้เป็นปึกแผ่นแบบไร้รอยต่อ
แม้ในมุมหนึ่ง การแต่งตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดจะพิจารณาจากความรู้ ความสามารถ และความอาวุโสตามหลักการบริหารงานบุคคล แต่ปรากฏการณ์ “รองผู้ว่าฯ บุรีรัมย์” ผงาดขึ้นคุมจังหวัดเกรด A พร้อมกันถึง 2 แห่งภายใต้การกำกับดูแลของ มท.1 ที่มาจากพรรคภูมิใจไทย ก็ทำให้สังคมอดตั้งคำถามไม่ได้ว่า แท้จริงแล้ว ระบบราชการส่วนภูมิภาคกำลังถูกใช้เป็นหนึ่งในองคาพยพเพื่อ “รักษาฐานที่มั่น” และปูทางสู่ความได้เปรียบในสนามเลือกตั้งครั้งหน้าหรือไม่?