สว.มณีรัฐ จี้รัฐบาลเร่งแก้ปัญหาแม่น้ำสายปนเปื้อนโลหะหนัก
09 พ.ย. 2569 | titayu_pur

“สว.มณีรัฐ” จี้รัฐบาลแก้มลพิษแม่น้ำสาย ห่วงเหมืองแร่เพื่อนบ้านทำน้ำปนเปื้อนหนัก ขณะ “ทรงศักดิ์” แจงเร่งใช้กลไกทวิภาคี เตรียมถก MRC พ.ย. นี้ ยันดูแลประชาชนเท่าเทียม
ข่าว
09 พ.ย. 2569 | titayu_pur

“สว.มณีรัฐ” จี้รัฐบาลแก้มลพิษแม่น้ำสาย ห่วงเหมืองแร่เพื่อนบ้านทำน้ำปนเปื้อนหนัก ขณะ “ทรงศักดิ์” แจงเร่งใช้กลไกทวิภาคี เตรียมถก MRC พ.ย. นี้ ยันดูแลประชาชนเท่าเทียม
KEY
POINTS
9 พฤศจิกายน 2569 น.ส.มณีรัฐ เขมวะวงศ์ สว. ตั้งกระทู้ถามนายกรัฐมนตรี อนุทิน ชาญวีรกูล ถึงแนวทางการแก้ไข ปัญหาแม่น้ำสาย น้ำปนเปื้อนโลหะหนักข้ามพรมแดน
ที่อาคารรัฐสภา ในการประชุมวุฒิสภา ที่มีนายมงคล สุระสัจจะ ประธานวุฒิสภา ทำหน้าที่เป็นประธานในที่ประชุม โดยวาระกระทู้ถาม นางสาวมณีรัฐ เขมวะวงศ์ สมาชิกวุฒิสภา (สว.) ตั้งกระทู้ถามเรื่องการติดตามการดำเนินงานของรัฐบาล ในการแก้ไขปัญหามลพิษทางน้ำข้ามพรมแดนในแม่น้ำกก แม่น้ำรวก แม่น้ำสาย และแม่น้ำโขง ถึงนายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งได้มอบหมายให้นายทรงศักดิ์ ทองศรี รองนายกรัฐมนตรีมาตอบกระทู้แทน
นางสาวมณีรัฐ กล่าวว่า สถานการณ์น้ำปนเปื้อนโลหะหนักตลอด 2 ปีที่ผ่านมา มีความซับซ้อนในการแก้ไขปัญหาทั้งเขตปกครอง ห่วงโซ่อุปทาน และแร่ในประเทศเมียนมา ทำให้ไม่สามารถแก้ปัญหาในระดับทวิภาคีได้เท่านั้น จำเป็นจะต้องยกระดับความร่วมมือสู่ระดับภูมิภาค ทั้งไทย เมียนมา ลาว และจีน ผ่านกรอบความร่วมมือต่าง ๆ
ปัจจุบันมีการขยายตัวของเหมืองแร่ในพื้นที่ต้นน้ำอย่างต่อเนื่อง ล่าสุดพบเหมืองแร่แห่งใหม่ในบริเวณดอยก่อวัน และบ้านแม่โจ๊ะ ประเทศเมียนมา เหนือแม่น้ำสายไม่กี่กิโลเมตร มีเหมืองแร่อย่างน้อย 13 แห่งในฝั่งลาว มีเหมืองแร่ทองคำที่เกิดขึ้นใหม่นับสิบแห่ง สร้างความวิตกกังวลให้กับชาวบ้านอำเภอเชียงแสนและอำเภอเชียงของเป็นอย่างยิ่ง การขยายตัวของเหมืองยิ่งจะเพิ่มการปนเปื้อนโลหะหนักในลุ่มน้ำชายแดนไทย แม้รัฐบาลเห็นชอบ TOR ความร่วมมือระหว่างไทย-เมียนมา ในการยกระดับการเฝ้าระวังติดตามและแลกเปลี่ยนคุณภาพน้ำ แต่หลายฝ่ายยังคงกังวลว่า TOR ดังกล่าวนำไปสู่การปฏิบัติจริงได้หรือไม่ ดังนั้น รัฐบาลมีแผนยกระดับความร่วมมือผ่านกรอบคณะกรรมการลุ่มน้ำโขง (MRC) และความร่วมมือแม่โขง-ล้านช้าง (MLC) อย่างไร
ตามที่ประเทศไทยและสหรัฐอเมริกาได้ลงนามบันทึกความเข้าใจ (MOU) ด้านแร่สำคัญ มีรายงานข่าวเกี่ยวกับแร่สำคัญของสหรัฐฯ และเมียนมา ขณะที่เหมืองแร่ต้นน้ำยังคงส่งผลกระทบต่อคุณภาพน้ำในประเทศไทยและชีวิตของคนไทย จึงตั้งคำถามว่ารัฐบาลมีการเจรจากับสหรัฐฯ เมียนมา และองค์กรระหว่างประเทศอย่างไร เพื่อให้เกิดความร่วมมือด้านแร่สำคัญ มีการนำประเด็นผลกระทบสิ่งแวดล้อมข้ามพรมแดนเข้าสู่การเจรจาแล้วหรือไม่ เพราะผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจจากแร่สำคัญจะต้องไม่แลกกับสิ่งแวดล้อมและสุขภาพของคนไทยอย่างที่เป็นทุกวันนี้
ขณะที่การเยียวยาและช่วยเหลือประชาชน หนังสือการตอบรับของกระทรวงการต่างประเทศต่อข้อซักถามรายงานพิเศษของสหประชาชาติยอมรับว่า ปัญหาน้ำปนเปื้อนได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของประชาชนในพื้นที่ ประชาชนเกือบครึ่งมีข้อจำกัดในการเข้าถึงน้ำสะอาด ซึ่งเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญ และมีค่าใช้จ่ายในการซื้อน้ำดื่มดูแลสุขภาพเฉลี่ย 2,600 บาทต่อครัวเรือนต่อเดือน ตลอดจนมีความกังวลเกี่ยวกับเรื่องสารพิษสะสมในระยะยาว
นางสาวมณีรัฐจึงตั้งคำถามว่า รัฐบาลจะมีการพิจารณากำหนดหลักเกณฑ์การประกาศเขตภัยพิบัติหรือไม่ ซึ่งจังหวัดเชียงรายเคยมีหนังสือหารือเรื่องนี้ตั้งแต่ 22 ก.ย. 68 และจะมีการจัดสรรงบประมาณเพื่อเยียวยาประชาชน ตรวจสุขภาพเชิงลึก จัดหาแหล่งน้ำสะอาดอย่างเร่งด่วนในอำเภอแม่สาย อำเภอแม่อาย ตลอดจนการฟื้นฟูพื้นที่เกษตรกว่า 2 แสนไร่ได้หรือไม่
“ดิฉันอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าเชียงราย เชียงใหม่อยู่ส่วนไหนของประเทศไทย ประชาชนในพื้นที่ต้องกลายเป็นพลเมืองชั้นสองตั้งแต่เมื่อไร ดิฉันอยากเห็นรัฐบาลมีความกระตือรือร้นในการช่วยเหลือประชาชนที่ได้รับผลกระทบและจริงจังกับการแก้ปัญหามลพิษข้ามพรมแดน เพราะประชาชนไม่ว่าจะอยู่ในจังหวัดใด ทุกคนควรจะได้รับการดูแลจากรัฐบาลอย่างเท่าเทียมกัน” นางสาวมณีรัฐกล่าว
นายทรงศักดิ์ชี้แจงว่า รัฐบาลมีความร่วมมือกับเมียนมา มีการยกระดับความร่วมมือทวิภาคีอย่างต่อเนื่องตั้งแต่การหารืออย่างเป็นทางการที่กรุงเนปิดอว์ เมื่อวันที่ 20 ส.ค. 68 จนนำไปสู่การจัดตั้งคณะทำงานด้านวิชาการร่วม และมีการหารือระดับผู้นำในประเด็นมลพิษในแม่น้ำ ระหว่างวันที่ 21-22 เม.ย. 69 ล่าสุดมีการลงนามขอบเขตอำนาจหน้าที่ (TOR) จัดตั้งคณะทำงานร่วมทางด้านการจัดการคุณภาพน้ำในแม่น้ำพรมแดนระหว่างไทย-เมียนมา ในวันที่ 6 ส.ค. 69 ซึ่งเป็นกลไกที่เมียนมาขอใช้แทนกรอบ MRC
โดย TOR ฉบับดังกล่าวเน้นความร่วมมือด้านการจัดการคุณภาพน้ำและระบบนิเวศสุขภาพของประชาชน โดยให้ความสำคัญกับการเฝ้าระวังคุณภาพของน้ำร่วมกันเป็นอันดับแรก กำหนดจุดตรวจวัดและมาตรฐานการตรวจวัดร่วมกัน
ส่วนที่เป็นประเด็นคือ เมียนมาใช้ตัวเลข 0.05 มิลลิกรัมต่อลิตร ในการอ้างอิงเกณฑ์คุณภาพน้ำเหมือนกับประเทศจีน แต่ของไทยใช้ 0.02 มิลลิกรัมต่อลิตร ซึ่งมีความแตกต่างกัน แต่เราพยายามกำหนดให้เขาใช้มาตรฐานที่ตรงกับเรา ยอมรับว่าในประเทศเมียนมายังไม่มีเอกภาพในการกำกับดูแลแต่ละส่วน พื้นที่ที่เกิดปัญหาอยู่ในรัฐฉานจะต้องใช้หลายวิธีการในการขอความร่วมมือ
สำหรับกรอบความร่วมมือ MLC ไทยได้ผลักดันประเด็นน้ำและมลพิษข้ามพรมแดนในการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ MLC ครั้งที่ 10 เมื่อวันที่ 15 ส.ค. 68 ที่นครอันหมิง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเสนอให้ใช้กลไกที่มีอยู่คือ MLC Water Center และ LMEC ร่วมกับหน่วยงานน้ำของประเทศสมาชิกและ MRC เพื่อบรรเทาผลกระทบร่วมกัน ทั้งนี้ ไทยยังได้ผลักดันให้บรรจุประเด็นคุณภาพน้ำในร่างถ้อยแถลงร่วมกันของกรอบความร่วมมือ MLC แล้ว ปัจจุบันอยู่ระหว่างการประชุมในระดับผู้นำ โดยกระทรวงการต่างประเทศเป็นหน่วยงานหลักในการประสานงาน คาดว่าจะมีการจัดประชุมในเดือน ธ.ค. 69
นายทรงศักดิ์ยังกล่าวว่า ระหว่างวันที่ 18-19 พ.ย. 69 จะมีการประชุม MRC ที่ประเทศเวียดนาม ซึ่งตนเองจะเข้าร่วมด้วย และจะนำเรื่องมลพิษทางน้ำไปร่วมหารือเพื่อขอความร่วมมือประเทศเพื่อนบ้าน ช่วยระมัดระวังกิจการต่าง ๆ ที่อาจมีผลกระทบ ขอให้เป็นไปตามกรอบของกฎหมายและไม่กระทบต่อประชาชน
อย่างไรก็ตาม ไทยยังได้รับการสนับสนุนจากสหราชอาณาจักรและญี่ปุ่น เพื่อดำเนินงานใน 2 โครงการ ได้แก่ โครงการประเมินสถานะเบื้องต้นการปนเปื้อนโลหะหนักในลุ่มน้ำโขงตอนล่าง ในเดือน มี.ค.-ก.ค. 69 ซึ่งมีการจัดทำรายงานผลการประเมินเรียบร้อยแล้ว อีกโครงการเป็นโครงการเสริมสร้างการบริหารจัดการคุณภาพน้ำร่วมกันและลดความเสี่ยงจากสารหนู ซึ่งจะดำเนินการระหว่างปี 69-71 โดยจะเริ่มจัดเก็บตัวอย่างน้ำและตะกอนร่วมกันในเดือน พ.ย. นี้
นายทรงศักดิ์ยืนยันว่า ปัญหามลพิษทางน้ำที่จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดเชียงใหม่ และเชียงราย ไม่มีความแตกต่างกัน ต้องได้รับการดูแลจากรัฐบาลอย่างเท่าเทียมกัน เบื้องต้นได้จัดสรรงบประมาณให้กับการประปาส่วนภูมิภาคในการเปลี่ยนสถานที่ผลิตน้ำประปา ขณะที่การประกาศเขตภัยพิบัติขึ้นอยู่กับผู้ว่าราชการจังหวัด ส่วนที่ในงบประมาณปี 70 ไม่ปรากฏแผนการเยียวยาประชาชนอย่างชัดเจนในกรณีนี้ เพราะทุกรัฐบาลไม่ได้ตั้งแผนไว้ ภัยพิบัติเกิดขึ้นโดยไม่ได้คาดหมาย จึงต้องใช้งบกลางในการบริหารจัดการ