เปิดทฤษฎี ความเป็นไปได้ สาเหตุ Boeing 787-8 Dreamliner แอร์อินเดีย ตก

13 มิถุนายน 2568 ขณะที่ผู้เชี่ยวชาญกำลังพยายามหาคำตอบถึงสาเหตุที่ทำให้เครื่องบิน Boeing 787-8 Dreamliner เที่ยวบิน  AI171 ของสายการบิน  Air India ตก และการค้นหากล่องดำกล่องที่ 2 ยังดำเนินอยู่นั้น ได้มีรายงานว่า "กัปตัน สุมีต ซาบาวาล" ผู้มีประสบการณ์การบิน 8,200 ชั่วโมง ได้แจ้งรหัสสัญญาณขอความช่วยเหลือ ด้วยน้ำเสียงที่สิ้่นหวังว่า "เมย์เดย์ ไม่มีแรงขับ เสียกำลัง ยกตัวไม่ได้" ในเวลาไม่กี่วินาที ก่อนที่เครื่องบินจะดิ่งพุ่งชนอาคารที่พักอาศัย ทำให้มีผู้เสียชีวิต 241 คน และรอดชีวิตราวปาฏิหาริย์เพียง 1 คน 

รายงานระบุด้วยว่า เครื่องบินอยู่สูงจากพื้นดินเพียง 400 ฟุตเท่านั้น ตอนที่เครื่องยนต์ดับทั้่ง 2 เครื่อง ทำให้กัปตันซาบาวาล กับคลีฟ คุนเดอร์ นักบินผู้ช่วย ต้องต่อสู้กับ "ระบบควบคุม" เป็นเวลา 17 วินาที ก่อนที่เครื่องบินจะพุ่งชนหอพักแพทย์ของวิทยาลัยการแพทย์บีเจ จนเกิดไฟลุกท่วม และเปลวไฟพวยพุ่งขึ้นไปบนฟ้า

ก่อนเกิดเหตุ เครื่องบินลำนี้มีกำหนดต้องบินตรงไปยังสนามบินแก็ตวิค ในกรุงลอนดอน เป็นระยะทาง 4,200 ไมล์ (ราว 6,700 กิโลเมตร) ที่ใช้เวลา 9 ชั่วโมง 50 นาที ทำให้ต้องบรรทุกเชื้อเพลิง 80-90 ตัน สำหรับการเดินทางไกล แต่กลับตกห่างจากรันเวย์เพียง 1.5 ไมล์ (ราว 2.4 กิโลเมตร) ในย่านเมกานินาการ์ ของเมืองอาห์เมดาบัด ที่มีประชากรหนาแน่นในรัฐคุชราต 

เครื่องบินพุ่งชนหอพักแพทย์ของวิทยาลัยการแพทย์บีเจ (BJ Medical College) ทำให้เกิดเศษซาก ควันและไฟลอยขึ้นไปในอากาศสูงหลายร้อยฟุต และบริเวณทั้งหมดมีสภาพไม่ต่างจากเขตสงคราม ซึ่งนอกจากผู้โดยสารและลูกเรือบนเครื่องบินแล้ว ยังมีผู้เสียชีวิตบนพื้นดินอีก อย่างน้อย 50 คน และบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนมาก 

ในขณะเกิดเหตุ แพทย์ นักศึกษา และเจ้าหน้าที่ของวิทยาลัยแพทย์ กำลังรับประทานอาหารกลางวันอยู่ในโรงอาหารของหอพัก เมื่อล้อลงจอดของเครื่องบินกระแทกเข้ากับโถงทางเดินจนเกิดเสียงดังสนั่น ผู้คนที่ตกใจกลัววิ่งหนีตายกันอลหม่าน

ผู้เชี่ยวชาญด้านการบิน ได้เสนอทฤษฎีที่เป็นไปได้ 2 ประการ คือ 

• ทฤษฎีที่ว่าด้วยฝูงนกถูกดูดเข้าไปในเครื่องยนต์ ทำให้เครื่องยนต์ทั้งสองเครื่องหยุดทำงาน 
• ทฤษฎีที่ว่าด้วยปริศนาเกี่ยวกับ "แฟลปส์" (Flaps) หรือ "เทรลลิ่ง เอจ" (Trailing edge) ซึ่งเป็นส่วนหลังสุดของปีก เครื่องบิน ส่วนนี้มีความสำคัญในการควบคุมและเพิ่มแรงยกให้กับเครื่องบิน

มีความเห็นจากอดีตนักบินอาวุโส ที่เห็นด้วยกับทฤษฎีชนฝูงนก ที่คล้ายกับเครื่องบิน เชจู แอร์ (Jeju Air) ตกที่เกาหลีใต้ เมื่อเดือนธันวาคม ปีที่แล้ว เช่นเดียวกับผู้เชี่ยวชาญด้านการบินที่ "University College Birmingham" ที่เสริมว่า "ในอดีต มีรายงานการชนนกหลายครั้งในบริเวณนี้ และนั่นอาจเป็นหนึ่งในความเป็นไปได้" แต่มีบางคนที่สังเกตว่า ไม่มีควันพวยพุ่งจากเครื่องยนต์ ที่ควรจะมีถ้าชนนก 

ขณะที่ ผู้เชี่ยวชาญที่มหาวิทยาลัยบักกิงแฮมเชอร์ นิว (Buckinghamshire New University) ได้จับจุดสังเกตเกี่ยวกับตำแหน่งที่เห็นได้ชัดของส่วนปีก ที่เครื่องบินอาจไม่ได้ถูกตั้งค่าให้ขึ้นบินอย่างถูกต้อง ส่วนประกอบของปีกสามารถยืดออกได้ เพื่อช่วยในการยกตัว ถ้าตั้งค่าผิด อาจทำให้เครื่องบินหยุดนิ่งได้ 

ส่วน เทอร์รี โทเซอร์ อดีตนักบินและผู้เขียนหนังสือเรื่อง "Why planes crash" ให้ความเห็นว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นกับแฟล็ป เป็น "คำอธิบายที่สมเหตุสมผลสำหรับเครื่องบินที่ออกแบบมาดี แต่ดิ่งลงสู่พื้นในลักษณะนี้"