เสียงสะท้อนผู้ประสบภัย! ไร้ระบบ "เตือนภัยล่วงหน้า" กับคำถาม เงินช่วยเหลือภาครัฐเพียงพอกับความเสียหายจริงหรือไม่?

7 ตุลาคม 2569 รายการ "สืบสวนความจริง" เกาะติดประเด็น สถานการณ์วิกฤติน้ำท่วมที่สร้างความเสียหายให้กับบ้านเรือนและทรัพย์สินของประชาชนในหลายพื้นที่ โดยเฉพาะเหตุการณ์ฝนตกหนักสะสมในกรุงเทพมหานครช่วงปลายเดือนกันยายนที่ผ่านมา สะท้อนให้เห็นถึงเสียงสะท้อนจากผู้ประสบภัยที่ต้องเผชิญกับมวลน้ำที่มาเร็วเกินกว่าจะตั้งตัว 

 

ขณะที่ "นายกฯ อนุทิน ชาญวีรกูล" ได้เคยกล่าวถึงการลงพื้นที่ติดตามสถานการณ์น้ำท่วม พร้อมระบุว่ายินดีรับฟังทุกเสียงสะท้อนและความไม่พร้อมของระบบเพื่อนำมาปรับปรุงแก้ไขต่อไป

 

 

เสียงสะท้อนจากผู้ประสบภัย: "เวลา" คือสิ่งล้ำค่าที่สุดก่อนน้ำมา

 

จากเหตุการณ์ฝนตกหนักในพื้นที่กรุงเทพฯ ฝั่งตะวันออก โดยเฉพาะย่านเคหะบางบัว และชุมชนริมคลองบางบัว เขตหลักสี่และบางเขน ประชาชนจำนวนมากสะท้อนตรงกันว่า สิ่งที่ขาดหายไปคือ "ระบบเตือนภัยล่วงหน้า" ที่มีความแม่นยำและรวดเร็วพอ 

 

เจ้าของร้านขายของชำและร้านทำผมในพื้นที่ ระบุว่า ไม่มีสัญญาณเตือนภัยล่วงหน้าจากหน่วยงานใด ทำให้รู้ตัวอีกทีเมื่อน้ำดันขึ้นจากท่อและซึมเข้าบ้านแล้ว แม้จะรีบเร่งขนย้ายสิ่งของภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง แต่ก็ไม่ทันการณ์ ส่งผลให้ตู้เย็น สินค้า และอุปกรณ์ทำผมราคาแพงเสียหายรวมมูลค่าเกิน 100,000 บาท

 

นอกจากร้านค้าแล้ว กลุ่มเปราะบาง เช่น ครอบครัวที่มีผู้ป่วยติดเตียงและเด็กเล็ก ต่างประสบความยากลำบากในการอพยพและเคลื่อนย้าย เนื่องจากเวลาที่มีจำกัด ทำให้ไม่สามารถเตรียมรับมือได้อย่างทันท่วงที สะท้อนให้เห็นว่าระบบเตือนภัยในปัจจุบันไม่ควรบอกเพียงแค่ปริมาณฝน แต่ต้องระบุพื้นที่เสี่ยงและเวลาที่น้ำจะเดินทางมาถึงอย่างชัดเจน

 

 

วิเคราะห์ปัญหาน้ำท่วมเมืองกรุง และเกณฑ์เงินช่วยเหลือเยียวยา

 

เหตุดังกล่าวเกิดขึ้นจากปริมาณฝนสะสมสูงถึง 350 มิลลิเมตร ในช่วงวันที่ 24-26 กันยายน 2569 ประกอบกับข้อจำกัดทางกายภาพของกรุงเทพฯ ที่เป็นพื้นที่ลุ่มต่ำและมีข้อจำกัดในการระบายน้ำ ทำให้มวลน้ำไหลมารวมกันและระบายออกไม่ทัน

เมื่อความเสียหายเกิดขึ้น คำถามสำคัญจึงอยู่ที่กระบวนการ "เยียวยา" ตามหลักเกณฑ์ช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยปี 2569 ประชาชนที่เข้าเงื่อนไขจะได้รับเงินช่วยเหลือค่าดำรงชีพเบื้องต้น 9,000 บาทต่อครัวเรือน 

สำหรับกรุงเทพมหานครมีการปรับกระบวนการยื่นขอรับความช่วยเหลือผ่านสำนักงานเขต พร้อมทั้งปรับเพิ่มเพดานความช่วยเหลือในบางรายการ เช่น ค่าวัสดุซ่อมแซมบ้านกรณีเสียหายทั้งหลังไม่เกิน 88,600 บาท และค่าเครื่องมือประกอบอาชีพไม่เกิน 13,500 บาทต่อครัวเรือน

 

อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับความเสียหายจริง เช่น อุปกรณ์ทำผมหรือสินค้าในร้านค้าที่มีมูลค่าหลักแสนบาท ทำให้ผู้ประสบภัยตั้งคำถามว่าวงเงินช่วยเหลือดังกล่าวจะเพียงพอต่อการฟื้นอาชีพและกลับมาใช้ชีวิตตามปกติหรือไม่ 

ท้ายที่สุดแล้ว การรับมืออุทกภัยจึงต้องอาศัยทั้งระบบเตือนภัยที่รวดเร็วแม่นยำและการเยียวยาที่สะท้อนความเสียหายจริง เพื่อให้ประชาชนสามารถก้าวผ่านวิกฤตไปได้

 

 

 

สานนท์ เจริญพันธุ์ "สืบสวนความจริง" NationTV22