กรมศิลปากรตรวจสอบเสาไม้โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยาแตก-ทรุดตัว

สืบเนื่องจาก ผศ.แสนประเสริฐ ปานเนียม อาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี พร้อมด้วยคณะช่างเมืองเพชรบุรีได้ตรวจสอบพบเสาไม้แปดเหลี่ยมศาลาการเปรียญวัดใหญ่สุวรรณาราม อ.เมือง จ.เพชรบุรี ซึ่งเป็นพระตำหนักโบราณในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่พระสรรเพชญ์ที่ 8 หรือ “พระเจ้าเสือ” พระราชทานให้สมเด็จพระสังฆราชแตงโมใช้เป็นศาลาการเปรียญของวัดใหญ่สุวรรณาราม

ขณะนี้พบเสาไม้แปดเหลี่ยมลงรักปิดทองมีร่องรอยการปริแตกของเนื้อไม้เป็นรอยใหม่มีความยาวประมาณ 3 เมตร นอกจากนี้ยังพบเสาไม้อีกหลายต้นมีรอยแตกของเนื้อไม้ และมีแมลงปลวกกัดกินเนื้อไม้ได้รับความเสียหาย คาดเนื้อไม้เก่าอายุกว่า 300 ปี หมดสภาพการใช้งานจึงดำเนินการแจ้งเจ้าอาวาสวัดใหญ่สุวรรณาราม และสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ให้ดำเนินการตรวจสอบ

ล่าสุดวันที่ 7 ตุลาคม 2564 ณ ศาลาการเปรียญวัดใหญ่สุวรรณาราม ต.ท่าราบ อ.เมือง จ.เพชรบุรี นางศาริสา จินดาวงษ์ ผู้อำนวยการสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี นายณัฐพล ระดาฤทธิ์ ผู้อำนวยการกลุ่มอนุรักษ์โบราณสถาน สำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี ได้ลงพื้นที่ตรวจสอบกรณีเสาไม้ศาลาวัดใหญ่สุวรรณาราม มีร่องรอยปริแตกเสียหาย โดยมี พระครูวัชรสุวรรณาทร เจ้าอาวาสวัดใหญ่สุวรรณาราม พระอารามหลวง เจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบุรี พร้อมหัวหน้าส่วนราชการร่วมตรวจสอบ

พระครูวัชรสุวรรณาทร กล่าวว่า ศาลาการเปรียญหลังนี้อายุเก่าแก่สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยา ที่ผ่านมามีร่องรอยการแตกแยกของเนื้อไม้แทบจะทุกต้น ทั้งบริเวณโค่นเสาและกลางลำต้น ส่วนเสาที่พบเป็นรอยใหม่เพิ่งแตกมีความยาวประมาณ 3 เมตร ลึกประมาณ 1 – 2 เซนติเมตร เกรงว่าถ้าปล่อยไว้จะได้รับความเสียหายและส่งผลกระทบต่อโครงสร้างหลังคาและระบบรับน้ำหนักของศาลา

ขณะเดียวกันช่วงนี้เป็นช่วงฤดูฝน เวลาฝนตกหนักทำให้มีน้ำท่วมขังใต้ถุนศาลาการเปรียญส่งผลให้เสาบางต้นเกิดการทรุดตัว จึงต้องการให้กรมศิลปากรและหน่วยงานของจังหวัดช่วยดำเนินการแก้ไข เนื่องจากเป็นโบราณสถานสถาปัตยกรรมเรือนไม้สำคัญในสำคัญอยุธยาที่เหลืออยู่ไม่อีกแห่งของประเทศไทย

ด้านนางศาริสา กล่าวว่า ศาลาการเปรียญวัดใหญ่สุวรรณาราม หลังนี้มีความสำคัญและมีความเก่าแก่ได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถาน ได้รับการบูรณะซ่อมแซมให้มีสภาพสามารถใช้งานมาอย่างต่อเนื่อง แต่ด้วยสภาพเก่าแก่ของโบราณสถาน สภาพแวดล้อมที่มีน้ำท่วมขังในช่วงฤดูฝน

ประกอบกับเป็นสถาปัตยกรรมไทยที่ใช้เสาไม้ในการก่อสร้างและรับน้ำหนักตัวอาคาร สมัยโบราณไม่ได้มีการตอกเสาเข็ม ไม่ได้ทำการเทพื้นคอนกรีตในระบบฐานราก รวมถึงการบูรณะกระเบื้องมุงหลังคาที่มีการดาดปูนตำเพื่อป้องกันการรั่วซึมของน้ำฝน ทำให้ตัวหลังคามีน้ำหนักที่เพิ่มมากขึ้น ประกอบกับเนื้อเสาไม้ไม่มียางไม้ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ช่วยให้เสาคงอยู่ในสมัยเดิม จึงเกิดรอยปริแตกตามที่พบเห็น

เบื้องต้นทางสำนักศิลปากรที่ 1 ราชบุรี จะดำเนินการแก้ไขเบื้องต้นโดยการนำแผ่นเหล็กทำเป็นวงแหวนรัดในส่วนที่ปริแตกของเสาไม้ก่อนเพื่อป้องกันการแตกร้าวเพิ่มขึ้น พร้อมนำอุปกรณ์ค้ำยันทำการหนุนประคองเสาที่รับน้ำหนักการทรุดตัวเพื่อป้องกัน และจะเร่งประสานกับทีมวิศวกรของกรมศิลป์ฯ ทำการสำรวจ และจัดทำแผนโครงการที่จะบูรณะซ่อมแซมโครงสร้างและเสาศาลาการเปรียญวัดใหญ่ฯ

 

โดยแนวทางการปฏิบัติจะทำปรับปรุงบูรณะระบบฐานรากศาลาทั้งหมด มีการเปลี่ยนเสาที่ชำรุด รวมถึงการปรับสภาพแวดล้อมของศาลาที่ขณะนี้ประสบปัญหาน้ำท่วมขังเวลาฝนตกหนัก โดยกรมศิลป์จะดำเนินการจัดทำรูปแบบรายการและประเมินราคาซ่อมแซม เพื่อให้ทันกับงบประมาณในปี 2566

 

ข่าว/ภาพ-ปริพรรห์ รชตธรรมกุล