สตินะสติ! เพจกฎหมายแรงงานเตือนสติลูกจ้าง แค่โพสต์ระบาย-บ่น เจ้านาย โดนเลิกจ้าง ทั้งยังไม่ได้เงินชดเชยด้วย พร้อมยกคำพิพากษาศาลฎีกามาอธิบาย

เวลาทำงานเหนื่อยๆ หรือไม่ได้ดังใจเวลาทำงาน โดยมีต้นเหตุจากนายจ้าง เชื่อว่าหลายคนคงเคยคิดหรือมีการโพสต์ระบายความรู้สึกลงสื่อโซเชียลต่างๆ แต่หลายคนคงไม่รู้ว่าการกระทำดังกล่าวถือเป็นดาบสองคม ที่อาจทำให้ถูกเลิกจ้างโดยไม่ได้รับการชดเชยได้

 

ล่าสุดวันนี้ (21 ก.ย.) เฟซบุ๊กเพจ กฎหมายแรงงาน โพสต์ข้อความให้ความรู้กรณีลูกจ้างโพสต์ข้อความระบายแล้วถูกเลิกจ้าง โดยระบุว่า "แค่โพสต์ระบาย ไม่ต้องด่า ก็เลิกจ้างได้"

 

คดีนี้ลูกจ้างโพสต์ลง Facbook ว่า

 

“เมื่อไหร่จะได้ในสิ่งที่ควรได้ว๊ะ…ต้องกินต้องใช้ ไม่ได้แดกดินแดกลมนะ” และ “ใครที่เกลียดเจ้านายเป็นบ้าเป็นหลัง โดนเจ้านายกลั่นแกล้ง หยุดซะเถอะความเกลียด ความโกรธ ปล่อยให้เขาเป็นอย่างนั้นไปคนเดียว เพราะถ้ามีเจ้านายเฮงซวยจริงๆ ก็ถือว่าเจ้านายของคุณมีทุกข์เยอะที่ชีวิตเขาต้องมาเจอลูกน้องเกลียดและเขาก็จะไม่มีความสุขในสิ่งที่เขาเป็น ยุ่งเหยิงยิ่งกว่าหมอย…ลูกค้าเกลียดวันที่ลูกค้าเต็ม…ตลอด 3 ปีมานี้เขาบอกว่าขาดทุนตลอด อยู่ได้ไงตั้ง 3 ปี…งง…ให้กำลังใจกันได้ดีมากขาดทุนทุกเดือน”

 

ข้อความข้างต้นนี้นำมาสู่การที่ลูกจ้างคนดังกล่าวถูกเลิกจ้าง


โดยศาลพิพากษาว่า แม้ข้อความที่ลูกจ้างเขียนดังกล่าวมีลักษณะเป็นการระบายความคับแค้นข้องใจ แต่ก็ทำให้ผู้อ่านข้อความเข้าใจว่านายจ้างกลั่นแกล้งลูกจ้าง นายจ้างเป็นนายจ้างที่ไม่ดี ไม่ถูกต้อง เอาเปรียบลูกจ้าง และนายจ้างกำลังประสบปัญหาด้านการเงิน


เตือนสติลูกจ้างแค่โพสต์ระบาย-บ่น เจ้านาย โดนเลิกจ้าง-ไม่ได้เงินชดเชย

ทั้งลูกจ้างทำงานกับนายจ้างมาเป็นเวลานานย่อมทราบดีว่าการเขียนข้อความดังกล่าวย่อมมีผลกระทบต่อภาพลักษณ์ในการบริหารของนายจ้าง ซึ่งมีความสำคัญต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการของลูกค้า

 

การกระทำของลูกจ้าง จึงเป็นการจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 119 (2) และเป็นการกระทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต ตาม ป.พ.พ.มาตรา 583 นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้แก่ลูกจ้าง

เตือนสติลูกจ้างแค่โพสต์ระบาย-บ่น เจ้านาย โดนเลิกจ้าง-ไม่ได้เงินชดเชย

ข้อสังเกต


1) คดีนี้ศาลไม่ปรับเข้ามาตรา 119(1) เพราะไม่น่าจะเป็นความผิดอาญาในฐานหมิ่นประมาท ทั้งนี้ เพราะเป็นลักษณะคำบ่น


2) แต่ “ฐาน” ในการเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ยังมีเรื่อง “จงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย” ตามมาตรา 119(2)
หลักในการพิจารณาน่าจะอยู่ตรงที่ว่า “ถ้อยคำดังกล่าว ทำให้นายจ้างเสียหายหรือไม่” ซึ่งศาลเห็นว่าคำดังกล่าว “ทำให้นายจ้างได้รับความเสียหาย” นายจ้างจึงเลิกจ้างได้โดยไม่จ่ายค่าชดเชย และไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า


3) เช่นนี้จึงต้องเข้าใจว่าไม่ใช่ว่าการบ่นจะนำมาเลิกจ้างได้ทุกกรณี แต่ต้องพิจารณา “เนื้อหาของคำบ่น” ว่าคนอ่านแล้วรู้สึกว่านายจ้างเป็นคนไม่ดีหรือไม่
ถ้าบ่นว่า “ช่วงนี้งานหนัก” “ต้องรีบปิดงบ” “เหนื่อย” อะไรทำนองนี้ คนอ่านไม่ได้รู้สึกว่านายจ้างเป็นคนไม่ดี แบบนี้ไม่น่าจะเลิกจ้างได้


4) ประเด็นเรื่อง “เลิกจ้างไม่เป็นธรรม” (ม. 49 พรบ.จัดตั้งศาลฯ ) เข้าไปด้วย จะถือว่าเลิกจ้างเป็นธรรมหรือไม่ แอดมินขอให้หลักง่ายๆ คือ “ถ้าเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยตามมาตรา 119 ก็จะเป็นการเลิกจ้างที่เป็นธรรมด้วย”
ที่มา คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8206/2560


ขอบคุณข้อมูลเพจ : กฎหมายแรงงาน