ชาวบ้านจะนะยื่นศาลปกครองฟ้องจนท.ที่ดินออกโฉนดมิชอบ

5 กุมภาพันธ์ 2564 เวลา 13.00 น. ที่ศาลปกครอง ต.พะวง อ.เมือง จ.สงขลา นายม่าเฉด เร๊ะแหล๊ะ นายเจ๊ะเส็น ยีระมัน นายโชติบริพัฒน์ ไชยแก้ว นายปรีชา สุขธรสวัสดิ์ และนายสำรอง แก้วมาก พร้อมด้วยทีมทนายความจากเครือข่ายนักกฎหมายสิทธิมนุษยชนภาคใต้ เข้ายื่นฟ้องต่อศาลปกครองกรณีบริษัท ทีพีไอ โพลีน เพาเวอร์ จำกัด (มหาชน) ได้ยื่นเรื่องขอออกโฉนดที่ดินในที่ดินซึ่งถือเอกสารสิทธิหนังสือรับรองการทำประโยชน์ น.ส.3ก โดยในการเดินสำรวจเพื่อรังวัดสอบเขตที่ดินเพื่อออกโฉนดแทน น.ส.3ก
ปรากฏว่าที่ดินดังกล่าวทับที่ทำกินที่ชาวบ้านครอบครองมาตั้งแต่บรรพบุรุษอยู่จำนวนหลายราย และมีชาวบ้านอย่างน้อย 5 ราย ได้คัดค้านการรังวัดออกโฉนดที่ดินดังกล่าว โดยให้เหตุผลว่าตนได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวมาโดยตลอด บางรายถือครองต่อจากปู่มาสู่บิดาแล้วมาสู่ตน บางรายถือครองตกทอดจากผู้ครอบครองเดิมด้วยการซื้อขาย และแต่ละแปลงได้ถือครองมาก่อนปีหลายสิบปี ส่วนผู้มีชื่อในเอกสารสิทธิ น.ส.๓ก รวมทั้งบริษัท ทีพีไอฯ ไม่เคยเข้าครอบครองใช้ประโยชน์ในที่ดินที่ขอรังวัดนั้นแต่อย่างใด
นายปรีชา สุขธรสวัสดิ์ ชาวบ้านผู้หนึ่งในผู้ยื่นฟ้องเปิดเผยว่า "พวกเราคือคนในพื้นที่ที่ทำกินอยู่ดั้งเดิมอยู่มาจนกระทั่ง ทีพีไอมารังวัดจนมี นส.3 ซึ่งมาทับซ้อนกับที่ที่เราทำกิน ซึ่งวันที่มารังวัดพวกเราก็ได้คัดค้านแล้ว และแสดงตัวว่าเป็นเจ้าของสิทธิ์ที่ครอบครองอยู่ในพื้นที่ ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ได้ไปยื่นฟ้องที่ศาลนาทวีแล้วซึ่งอันนั้นเป็นคดีแพ่งเราฟ้องบริษัททีพีไอ ส่วนที่ศาลปกครองวันนี้เรามาฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินที่ออกโฉนดโดยมิชอบ"

ด้านนายอธิวัฒน์ เส้งคุ่ย ตัวแทนทนายความเครือข่ายนักกม.สิทธิมนุษยชนภาคใต้ กล่าวว่า สิ่งที่อ้างในคดีนี้คือสิทธิครอบครองและการทำประโยชน์ซึ่งดุลพินิจของเจ้าพนักงานก็อาศัยตาม นส.3 ก็สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ก็ควรได้รับการออกโฉนดซึ่งผลการสันนิษฐานดังกล่าวไม่ใช่ผลเด็ดขาด ก็เป็นเรื่องของเจ้าพนักงานที่ดินต้องเรียกดูพยานหลักฐานมาเพื่อให้ชัดแจ้งเนื่องจากมีการคัดค้าน ระหว่างผู้ขอและผู้คัดค้านใครที่เป็นผู้ครอบครองหรือทำประโยชน์หรือไม่อย่างไร ซึ่งเป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานที่ดินในการสอบสวน"
อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2563 เจ้าพนักงานที่ดินได้แจ้งคำสั่งสอบสวนเปรียบเทียบในกรณีดังกล่าว โดยวินิจฉัยให้ออกโฉนดที่ดินให้แก่บริษัท ทีพีไอฯ

กลุ่มชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อนจึงได้ปรึกษากับเครือข่ายจะนะรักษ์ถิ่น และทีมทนายความจากเครือข่ายนักกฎหมายสิทธิมนุษยชนภาคใต้ ซึ่งเมื่อประมาณต้นเดือนมกราคม 2564 ซึ่งจากการตรวจสอบพบว่า ที่ดินตาม น.ส.3ก เลขที่ 437 ทับที่ดินของชาวบ้าน 3 ราย ที่ดินตาม น.ส.3ก เลขที่ 438 ทับที่ดินของชาวบ้าน 5 ราย และที่ดินตาม น.ส.3ก เลขที่ 439 ทับที่ดินของชาวบ้าน 2 ราย คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ 80 ไร่เศษ โดยมีข้อสังเกตว่า การออกเอกสารสิทธิ น.ส.3ก ข้างต้น อาศัยเพียงการเดินสำรวจเท่านั้น โดยที่ผู้มีชื่อในเอกสารสิทธิได้ซึ่งได้โอนต่อกันไปหลายทอดจนถึงบริษัททีพีไอฯนั้น ไม่เคยเข้าครอบครองทำประโยชน์ในความเป็นจริงแต่อย่างใด
ชาวบ้านซึ่งเป็นผู้ฟ้องคดีเห็นว่า ที่ดินดังกล่าวตนได้ครอบครองทำประโยชน์สืบต่อเนื่องกันมาไม่ขาดสาย การที่บริษัทฯ ไปยื่นขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่ดินโดยที่ไม่ได้เข้าครอบครองอยู่จริง และเจ้าพนักงานที่ดินออกคำสั่งให้ออกโฉนดที่ดินให้แก่บริษัท จึงเป็นการดำเนินกระบวนการสอบสวนเปรียบเทียบเพื่อออกคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ผู้ฟ้องคดีทั้งห้าจึงได้มาฟ้องคดีเพื่อขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของเจ้าพนักงานที่ดินดังกล่าว