รศ.หริรักษ์ สูตะบุตร อดีตรองอธิการบดีฝ่ายบริหารบุคคล มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ออกมาโพสต์ข้อความวิเคราะห์ปมปัญหาการเมืองที่กำลังร้อนแรงในปัจจุบัน โดยระบุข้อความดังนี้...
แม้รัฐบาลพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา จะไม่ใช่รัฐบาลที่ประชาชนใฝ่ฝันอยากได้ แต่อย่างไรก็ยังไม่ถึงกับเลวร้ายในขั้นที่ถูกกล่าวหาจากฝ่ายตรงข้ามอยู่ทุกวันในขณะนี้
ดูเหมือนว่า สิ่งไม่ดีทั้งหลายที่เป็นอยู่ในประเทศไทย เช่นรถเมล์ รถไฟ น้ำท่วม ความไม่เป็นระเบียบของบ้านเมือง การทุจริตคอร์รัปชั่น เศรษฐกิจฝืดเคือง ทั้งหลายทั้งปวง ล้วนโยนความผิดมาให้รัฐบาลพล.อ.ประยุทธ์ทั้งสิ้น
วันนี้จะขอตอบคำถามต่างๆที่หลายคนอาจมีในใจ เกี่ยวกับสิ่งที่ฝ่ายค้านและกลุ่มเยาวชน หรือประชาชนปลดแอกก็ตามโจมตีและเรียกร้องจากรัฐบาลชุดนี้ และจะพยายามตอบอย่างเป็นกลางที่สุดเท่าที่จะทำได้
1. การรัฐประหารเมื่อปี 2557 โดย คสช เป็นสิ่งเลวร้ายหรือไม่
การทำรัฐประหาร โดยตัวของมันเองเป็นเรื่องที่ต้องถูกประณาม
แต่ก่อนที่จะประณามการทำรัฐประหารปี 2557 ต้องคำนึงด้วยว่า ทหารใช้เหตุผลใดในการทำรัฐประหารครั้งนั้น
หลังจากที่รัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และส.ส.ของพรรคร่วมรัฐบาล พยายามจะผ่าน พรบ นิรโทษกรรมฉบับสุดซอย หรือฉบับเหมาเข่ง ประชาชาชนเป็นล้านๆออกมาประท้วง จึงทำให้พรบ ฉบับนั้นตกไป
นอกจากการพยายามผ่าน พรบ นิรโทษกรรมสุดซอยแล้ว ยังมีกรณีทุจริตจำนำข้าวที่ทำความเสียหายต่อประเทศชาติกว่า 5 แสนล้านบาท
ต่อมาการประท้วงขยายผลออกไป เป็นการเรียกร้องให้นายกฯ ยิ่งลักษณ์ รับผิดชอบด้วยการ ลาออก แต่คุณยิ่งลักษณ์ไม่ลาออก แต่เลือกที่จะยุบสภา เพราะรู้ดีว่า หากมีการเลือกตั้งใหม่ ตัวเองจะได้กลับมาเป็นนายกฯอีก
กลุ่มผู้ประท้วงจึงพยายามขัดขวางการเลือกตั้ง สถานการณ์ตอนนั้นจึงมีความวุ่นวายอย่างหนัก
แม้ไม่มีการสลายการชุมนุม แต่ก็มีคนบางกลุ่ม ไม่ชัดเจนว่าเป็นใคร วางระเบิด และมีการใช้อาวุธ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 27 ราย บาดเจ็บกว่า 200 ราย
กระนั้นคุณยิ่งลักษณ์ ก็ยังคงปฏิเสธที่จะลาออก
สุดท้าย เมื่อรัฐบาลรักษาการ ควบคุมสถานการณ์ไม่ได้ กองทัพจึงเชิญทุกฝ่ายร่วมหารือที่ สโมสรทหารบก และมีการขอให้นายกฯรักษาการ ซึ่งขณะนั้นคือ คุณชัยเกษม นิติสิริ ลาออก แต่ยังคงได้รับการปฏิเสธเช่นเดิม
การรัฐประหารจึงเกิดขึ้น
หากคุณยิ่งลักษณ์ ยอมลาออก หรือสุดท้ายคุณชัยเกษม ยอมลาออก ทหาร ต่อให้อยากทำรัฐประหารสักแค่ไหน ก็ไม่อาจทำได้
หากนายกฯรักษาการไม่ลาออก และไม่มีการทำรัฐประหาร ก็ยังนึกภาพไม่ออกว่า บ้านเมืองจะเป็นอย่างไร ทั้งในขณะนั้น และในปัจจุบัน