ไข้กระต่ายชนิดต่อมน้ำเหลืองบวมมีอาการคล้ายไข้กระต่ายชนิดแผลที่ผิวหนังและต่อมน้ำเหลือง แต่ไม่มีแผล
ไข้กระต่ายชนิดตาอักเสบและต่อมน้ำเหลืองบวม จากการสัมผัสเชื้อแล้วนำมือมาเช็ดตาโดยที่ไม่ได้ล้างมือให้สะอาด ทำให้มีอาการปวดตา ระคายเคืองตา ตาบวม ตาอักเสบ ตาแดง มีขี้ตา ต่อมน้ำเหลืองบริเวณหน้าใบหูบวม
ไข้กระต่ายชนิดคอหอยส่วนบนอักเสบ เกิดจากการรับประทานอาหารหรือน้ำดื่มที่มีการปนเปื้อนเชื้อ ส่งผลต่อปาก คอ และระบบทางเดินอาหาร มีอาการเจ็บคอ แผลในปาก อาเจียน ท้องเสีย มีไข้ ต่อมทอนซิลอักเสบ และต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอบวม
ไข้กระต่ายชนิดปอดบวม เกิดจากการสูดดมฝุ่นหรือละอองที่มีเชื้อแบคทีเรียปะปนอยู่เข้าไป เป็นประเภทที่รุนแรงที่สุด รวมถึงเชื้อแบคทีเรียแพร่กระจายผ่านกระแสเลือดไปสู่ปอด มีอาการไอแห้ง เจ็บหน้าอก หายใจลำบาก ทำให้เกิดโรคปอดบวม
ไข้กระต่ายชนิดไข้ไทฟอยด์ มีไข้ขึ้นสูง อ่อนเพลีย อาเจียน ท้องเสีย ม้ามโต ตับโต ปอดบวม เป็นประเภทที่รุนแรงและพบได้ยาก
การตรวจวินิจฉัย
แม้ว่าโรคนี้อาจรุนแรงจนถึงขั้นเสียชีวิต แต่หากตรวจพบความผิดปกติได้เร็วและรับการรักษา ผู้ป่วยก็สามารถหายเป็นปกติได้ลักษณะอาการคล้ายกันกับโรคอื่น ๆ จึงทำให้ยากต่อการวินิจฉัย ผู้ป่วยจึงควรแจ้งให้แพทย์ทราบ หากมีประวัติเลี้ยงกระต่าย หนู กระรอก ถูกเห็บหรือเหลือบกวางกัด หรือเคยสัมผัสกับสัตว์ที่ตายแล้วนำตัวอย่างเลือดหรือเสมหะ มาเพาะเชื้อการตรวจทางภูมิคุ้มกันวิทยา และทางชีวโมเลกุลการรักษา
เชื้อไวต่อยา streptomycin, tetracycline, chloramphenicol, cipofoxin หรือ doxycyclin