ชาวนาในพื้นที่ตำบลสายคำโห้ อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร ได้แต่เพียงยืนมองต้นข้าวที่เพิ่งเพาะปลูกเอาไว้ต้องเหี่ยวแห้งยืนต้นตาย หลังประสบกับฝนทิ้งช่วงเป็นเวลานานโดยในการทำนาปี ต้องอาศัยแหล่งน้ำจากฝนเพียงแหล่งเดียวซึ่งในพื้นที่นี้เกษตรกรสามารถทำนาได้แค่ปีละ 1 ครั้ง
เนื่องจากเป็นพื้นที่นอกเขตชลประทานไม่มีแหล่งน้ำตามธรรมชาติและแหล่งน้ำใต้ดิน ส่งผลให้นาข้าวหอมมะลิในพื้นที่ซึ่งมีพื้นทำนาหลายพันไร่ เริ่มแห้งเหี่ยวเฉาทยอยยืนต้นตายการขาดน้ำ เป็นเวลานานจะส่งผลกระทบต่อต้นข้าวหอมมะลิที่เกษตรกรปลูกเอาไว้ที่อายุได้ 1 เดือนกว่าๆ ได้รับความเสียหายเหี่ยวแห้งตาย
