ที่วัดโรงช้าง ตำบลโรงช้าง อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร พระภิกษุสงฆ์ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีโบราณโดยทำการตีกลองตีระฆังย่ำค่ำซึ่งเป็นการบอกวันและเวลาในแบบสมัยโบราณโดยจะทำการตีกลองและตีระฆังย่ำค่ำเป็นจังหวะเฉพาะของแต่ละวัดในหมู่บ้านจะไม่เหมือนกัน ซึ่งจะทำเป็นปกติในการทำวัตรเย็นช่วงเข้าพรรษาโดยแต่ละที่มีวิธีปฏิบัติไม่เหมือนกันซึ่งนับวันจะหาฟังกันได้ยากแล้ว
ขณะเดียวกัน การตีกลองและระฆังยังจะมีอีก 2 กรณี คือ กรณีที่ 1 จะตีเมื่อมีเหตุร้ายเกิดขึ้นในวัด เช่น ไฟไหม้ โจรปล้น พระภิกษุมรณภาพ หรือต้องอาบัติหนักถึงขั้นปาราชิก ทั้งนี้ จังหวะการตีกลอง ระฆังไม่เป็นจังหวะเหมือนย่ำค่ำ จะเป็นการตีรัวทั้งกลองและระฆัง เมื่อชาวบ้านได้ยินจะรีบออกไปที่วัดทันที และกรณีที่ 2จะตีเมื่อเกิดจันทรคราสและสุริยคราส จะตีกลองระฆัง แต่ใช้การตีแบบจังหวะย่ำหรือลีลาย่ำค่ำ จนกว่าจันทรคราสและสุริยคราสจะคลาย ส่วนชาวบ้านจะตีปี๊บ ตีเกราะ เคาะไม้ เพื่อให้พระราหูคลายจากการอมพระอาทิตย์ พระจันทร์
