ข่าว
27 เม.ย. 2563 | chitsanucha_rit
ในที่สุดรถบรรทุกข้าวสารกว่า 7 ตันจากชาวกะเหรี่ยง จ.เชียงใหม่ ก็เดินทางมาถึง ชุมชนชาวเลราไวย์ จ.ภูเก็ตแล้ว ตามโครงการขนข้าวชาวนาแลกปลาชาวเล ฝ่าวิกฤติโควิด-19 โดยทางพื้นที่เตรียมจัดแจกจ่าย-แบ่งปันครอบครัวละ 10 กิโลกรัม
วันที่ 27 เม.ย. 2563 รถบรรทุกข้าวจากชุมชนกะเหรี่ยงภาคเหนือซึ่งได้บรรทุกข้าวสารกว่า 7 ตันจาก จ.เชียงใหม่ ได้ออกเดินทางมาตั้งแต่วันที่ 25เมษายน 2563 และได้มาถึงชุมชนชาวเลราไวย์อ.เมือง จ.ภูเก็ต ตั้งแต่เวลา 08.00 น. เพื่อนำข้าวสารของชาวดอยแลกปลาของชาวเลโดยมีชาวเลกว่า 100 คนออกมาให้การต้อนรับและร่วมแบ่งปันข้าวสารครอบครัวละ 10กิโลกรัม
นายสนิท แซ่ชั่ว ชาวเลชุมชนราไวย์กล่าวว่าขณะนี้ได้รวบรวมปลาตากแห้งไว้แล้ว คาดว่าจะได้ประมาณ 1,000 กิโลกรัมเพื่อส่งไปตอบแทนน้ำใจพี่น้องชาวเหนือ อย่างไรก็ตามข้าวสารที่ได้รับนี้นอกจากแบ่งปันให้กับชาวบ้านในชุมชนราไวย์แล้ว จะนำไปมอบให้ชาวเลในพื้นที่อื่นๆด้วยเช่น เกาะหลีเป๊ะ เกาะอาดัง จ.สตูล เกาะพีพี เกาะจำ เกาะลันตา จ.กระบี่นอกจากนี้ยังมีอีกหลายเกาะในจังหวัดพังงาและจังหวัดระนอง
"ผมคิดว่าการนำข้าวมาแลกปลาครั้งนี้เป็นเรื่องสุดยอดมันเหมือนกับวิถีชีวิตดั้งเดิมของพวกเราสมัยก่อนที่พ่อแม่ปู่ย่านำปลาไปแลกข้าว ผักผลไม้ โดยไม่ต้องใช้เงินตรา ที่ผมดีใจมากคือความสัมพันธ์ของคนในชุมชนดีขึ้นมากจากวันแรกที่มีเรือของผมออกไปหาปลามาแลกข้าวเพียงลำเดียวเพราะคนอื่นเขาไม่เชื่อว่าจะเอาปลาไปแลกข้าวได้อย่างไรแต่เมื่อเขาเห็นว่ามีช่องทางเป็นไปได้และเราเอาจริงเขาก็เลยเข้าร่วมมากขึ้นเรื่อยๆ จนเรือทั้งหมด 43ลำของชาวเลราไวย์ต่างออกไปหาปลามาแลกข้าวกันหมดผมไม่เคยเห็นบรรยากาศเช่นนี้มาร่วมม 30-40 ปีแล้ว"นายสนิทกล่าว
นายสนิทกล่าวว่า การที่เราใช้พื้นที่หน้าหาดในการทำกิจกรรม ทำให้เห็นว่าพื้นที่บริเวณนี้เป็นพื้นที่ชุมชนใช้ร่วมกันจริงๆ เพราะก่อนหน้านี้เราเคยขอให้หน่วยงานราชการมารังวัดเพื่อกันให้เป็นที่ดินสาธารณะ แต่ไม่มีหน่วยงานใดกล้ามายืนยันดังนั้นการที่เขาได้มาเห็นข้อเท็จจริง ทำให้เราหวังว่าการกันพื้นที่นี้ให้เป็นสาธารณะจะง่ายขึ้น
"ผมเสียดายที่ชาวเลหมู่เกาะสุรินทร์ ไม่สามารถหาปลามาร่วมกับพวกเราได้ เพราะถูกห้าม ทั้งๆที่ขีวิตของพวกเขาอยู่ติดกับทะเลเหมือนพวกเรา เขาต้องการหาปลามาแลกเปลี่ยน ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เพราะทำให้พี่น้องทั่วประเทศได้มีอาหารการกิน"นายสนิท กล่าว
นายสนิทกล่าวว่า ผลที่ได้รับอีกด้านหนึ่งคือ การที่เราใช้พื้นที่หน้าหาดในการทำกิจกรรม ทำให้เขาเห็นว่าพื้นที่บริเวณนี้เป็นพื้นที่ชุมชนใช้ร่วมกันจริงๆ เพราะก่อนหน้านี้เราเคยขอให้หน่วยงานราชการมารังวัดเพื่อกันให้เป็นที่ดินสาธารณะ แต่ไม่มีหน่วยงานใดกล้ามายืนยันดังนั้นการที่เขาได้มาเห็นข้อเท็จจริง ทำให้เราหวังว่าการกันพื้นที่นี้ให้เป็นสาธารณะจะง่ายขึ้น
"ผมเสียดายที่ชาวเลหมู่เกาะสุรินทร์ ไม่สามารถหาปลามาร่วมกับพวกเราได้ เพราะถูกห้าม ทั้งๆที่ขีวิตของพวกเขาอยู่ติดกับทะเลเหมือนพวกเรา เขาต้องการหาปลามาแลกเปลี่ยน ซึ่งเป็นเรื่องที่ดี เพราะทำให้พี่น้องทั่วประเทศได้มีอาหารการกิน"นายสนิท กล่าว
