ตลาดหัวหนาน ศูนย์กลางไวรัสโคโรนา พันธุ์ใหม่

ตลาดอาหารทะเลหัวหนาน ในเมืองอู่ฮั่น ที่ถูกเรียกว่า "ground zero" หลังต้องสงสัยว่า เป็นศูนย์กลางการระบาดของไวรัสกลายพันธุ์สายพันธุ์ใหม่ ที่ทำให้ยอดผู้เสียชีวิตและผู้ติดเชื้อพุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่องนั้น ไม่ได้ขายแค่อาหารทะเล แต่ยังมีเนื้อสัตว์ที่คาดไม่ถึงว่าจะมีอีกด้วย โดยเฉพาะสัตว์ป่าที่ถูกลักลอบนำมาขายโดยผิดกฎหมาย มีภาพที่ถูกบันทึกได้ก่อนตลาดจะปิดเมื่อเดือนธันวาคม แสดงให้เห็นโพยราคาของ "สัตว์แปลก" จำนวน 112 ชนิด พร้อมรูปกระกอบ ที่รวมทั้งหมาจิ้งจอก จระเข้ ลูกหมาป่า นกยูง งูซาลาแมนเดอร์ยักษ์ หนู เม่น โคอาลา และเนื้อสัตว์ที่ถูกล่าเพื่อเกมกีฬา // พ่อค้าอ้างว่า ลูกค้าจะได้เนื้อสัตว์ที่เพิ่งโดนฆ่าหมาดๆ และถูกแช่แข็งก่อนส่งถึงประตูบ้าน เช่น เนื้อโคอาลา ราคาอยู่ที่ 70 หยวน 

ประเด็นเนื้อโคอาลาเป็นที่สงสัยว่าจริงหรือไม่ เพราะดูแล้วยากมากที่จะลักลอบนำเข้าไปในจีน แต่มีรายงานว่า มีเม่นกับตัวนิ่มที่เป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ถูกขังอยู่ในกรงที่ซ้อนกัน สะท้อนถึงกฎหมายควบคุมการลักลอบค้าสัตว์ป่าที่หย่อนยาน ขณะที่ความต้องการกินเนื้อสัตว์แปลก ที่เชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของยาแผนโบราณ ได้กลับมาสู่ความสนใจอีกครั้ง หลังถูกนักอนุรักษ์ประนามมานานแล้วว่า การค้าสัตว์ป่าส่งผลกระทบต่อความหลากหลายทางชีวภาพและมีความเป็นไปได้สูงที่นำไปสู่การแพร่ระบาดของโลก 

สัตว์ป่า สัตว์หายากและสัตว์ที่ถูกเลี้ยงในฟาร์ม ถูกนำมารวมกันที่ตลาดแห่งนี้ และกลายเป็นแหล่งเพาะเชื้อโรคและบ่มเพาะไวรัสกลายพันธุ์ที่วิวัฒนาการก้าวกระโดดจนไปติดต่อสู่คน 
เกา ฟู่ ผู้อำนวยการศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคของจีน บอกว่า ต้นตอของโคโรนาไวรัสตัวใหม่ เกิดจากการค้าสัตว์ป่าผิดกฎหมายที่ตลาดอาหารทะเลหัวหลาน ในอู่ฮั่น จากการวิจัยเบื้องต้น สันนิษฐานว่า ไวรัสแพร่สู่คนผ่านทางงู ขณะที่จง หนานชาน ที่ปรึกษาด้านการแพทย์ของรัฐบาล ระบุว่า หนูกับตัวแบดเจอร์ ก็เป็นพาหะได้เช่นกัน และยิ่ดชัดเข้าไปอีก เมื่อคนที่ติดเชื้อกลุ่มแรกๆ เป็นคนงานในตลาด 

หู ซิงตู้ นักเศรษฐศาสตร์การเมืองอิสระ ให้ความเห็นว่า ความชอบกินสัตว์ป่าของคนจีนมีรากฐานทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจและการเมืองที่ลึกซึ้ง โดยในขณะที่ชาวตะวันตกดื่มด่ำกับคุณค่าของเสรีภาพและสิทธิมนุษยชน คนจีนก็มองอาหารเป็นสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐาน เพราะความอดอยากเป็นภัยคุกคามอันใหญ่หลวง และไม่เคยลืมความทรงจำของการปฏิวัติทางวัฒนธรรมอันยาวนาน ตั้งแต่ปี 2509 ถึง 2519 ที่เป็นช่วงเวลาแห่งความวุ่นวายทางการเมืองและสังคม ทำให้ผู้คน 2 ล้านคน ต้องตาย และอีกนับล้านต้องต่อสู้กับความอดอยาก

เมืองใหญ่ของจีน อาจมีตลาดสดได้ 200-300 แห่ง หลักๆ คือขายสัตว์ปีก เนื้อวัวและเนื้อหมู ขณะที่หลายเมือง รวมทั้งกวางโจว เสิ่นเจิ้น และปักกิ่ง ห้ามขายสัตว์ปีกและสัตว์มีชีวิตอื่นๆ ในย่านกลางเมือง ผู้เชี่ยวชาญชี้ว่า "มันกลายเป็นแฟชั่นนำสมัย กับความคิดที่ว่า รสชาติของสัตว์ป่านั้นน่าตื่นเต้นกว่าเนื้อสัตว์เลี้ยง แต่ก็ไม่ควรมองข้ามในเรื่องของสุขอนามัย"