สาส์นจากหัวหน้าพรรคอนาคตใหม่
"พรรคอนาคตใหม่คือผู้คนและการเดินทางไกล"
ถึงเพื่อนร่วมการเดินทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามที่เคารพทุกท่าน
ผมอยากจะเริ่มตันสาส์นฉบับนี้ด้วยการขอโทษเพราะเมื่อมองย้อนกลับไปก็พบว่า ตัวเองสื่อสารกับเพื่อนร่วมทางน้อยเกินกว่าที่ควรจะเป็นอาจจะเพราะขวากหนามที่คอยทิ่มแทงพวกเราตลอดเส้นทางที่ก้าวเดินขวากหนามที่เกิดขึ้นจากการที่พวกเรายืนยันในหลักการที่ถูกต้องขวากหนามที่เกิดขึ้นจากความพยายาที่จะฉุดรั้งประเทศไทยไม่ให้ก้าวไปข้างหน้า
เพียงปัดป้องขวากหนามเหล่านั้น เราก็แทบไม่เหลือเวลาในการสร้างสรรค์สิ่งอื่นตามที่ตั้งใจไว้ถึงอย่างไร เราก็ควรภูมิใจในรอยแผลเหล่านั้นเราต่างทราบกันดีว่า ยิ่งถากถางเส้นทางไปข้างหน้าไกลมากเท่าใด ขวากหนามและบาดแผลก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเท่านั้น
ในแง่หนึ่งรอยแผลจึงเปรียบเสมือนเครื่องยืนยันว่าสองมือเราได้เริ่มลงมือทำ สองเท้าเรายังก้าวเดินไม่หยุดย่ำอยู่กับที่
ด้วยเหตุนี้ผมจึงอยากจะจบสาล์นฉบับนี้ด้วยการขอบคุณ
จากมือไม่กี่มือที่เริ่มสร้างพรรตอนาคตใหม่ชิ้นมา
จากจุดเริ่มตันที่มีเพียงความฝันและรอบข้างที่ว่างเปล่า
มาถึง ณ เวลานี้ ความว่างเปล่านั้นถูกเติมเต็มด้วยเพื่อนร่วมทางกว่า 6,300,000 คน
อนาคตใหม่จึงไม่ใช่เพียงชื่อพรรคการเมือง แต่หมายถึงผู้คนซึ่งกำลังเดินทางไกลร่วมกันเราฝันถึงความเปลี่ยนแปลงเพื่อสังคมที่ก้าวหน้า เสมอภาค และเท่าเทียมเป็นธรรม
เราฝันจะสร้างพรรคการเมืองเพื่อภารกิจทางประว้ติศาสตร์เหล่านี้แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เช่นเดียวกันว่า พรรคอนาตตใหม่ยังเยาว์นัก เรายังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบอยู่มาก