เก้าอี้​รมว.ศธ.​ไม่มีใครแย่ง? นโยบาย​ 'การศึกษา' ที่ถูกลืม

รายชื่อโผครม.รัฐบาลประยุทธ์หลังการเลือกตั้ง บุคคลที่จะเข้ามาเป็น 'รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ' เป็นบุคคลที่ไม่เคยทำงานด้านการศึกษามาก่อน สะท้อนให้เห็นว่า ไม่มีใครใส่ใจกับนโยบายการศึกษาซึ่งเป็นรากฐานของชาติ

เห็นได้จากการแย่งชิงเก้าอี้รัฐมนตรี ที่ดูเหมือนว่ากระทรวงศึกษาธิการจะเป็นเก้าอี้ที่ไม่วุ่นวาย เมื่อเทียบกับเก้าอี้กระทรวงอื่นๆ ที่ถูกเรียกว่าเป็น 'กระทรวงเกรดเอ' หนาแน่นไปด้วยผลประโยชน์ เช่น กระทรวงพลังงาน อุตสาหกรรม พาณิชย์หรือกระทรวงอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับ เศรษฐกิจ

'กระทรวงศึกษาธิการ' ก็ยังคงเป็นกระทรวงที่ไม่มีใครแย่งชิงเหมือนเคย

ท่ามกลางความเงียบเหงาของเก้าอี้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาฯ ยังมีปัญหาการศึกษาอีกมากที่จำเป็นต้องได้รับการปฏิรูป

คำว่า 'ปฏิรูปการศึกษา' มีให้ได้ยินมาในหลายทศวรรษที่ผ่านมา การปฏิรูปการศึกษาทำผ่านกิจกรรมหลายด้านไม่ว่าจะเป็นการปรับปรุงหลักสูตร หรือการปรับเปลี่ยนหลักเกณฑ์การคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัย หรือเปลี่ยนแนวทางในการประเมินโรงเรียน แต่ปฏิรูปกันมานานแล้วทุกอย่างก็ยังคงหยุดนิ่งเหมือนเดิม

ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาเป็นปัญหาใหญ่ที่คู่ขนานไปกับคุณภาพในชั้นเรียนที่แตกต่างกันไปแต่ละพื้นที่ สิ่งที่พูดกันมาโดยตลอดคือการกระจายอำนาจการศึกษาให้ไปอยู่กับท้องถิ่น ซึ่งยังคงทำไม่ได้จริงและส่วนกลางก็เจ้ากี้เจ้าการกับการเรียนการสอนในแทบทุกโรงเรียน

การวัดผลก็ยังเหมือนเดิม เป็นการตัดเสื้อโหลให้นักเรียนใส่ คนตัวเล็กได้ตัวใหญ่ คนตัวใหญ่ใส่คับเกินไป ปัญหาเหล่านี้ยังไม่เคยถูกแก้ไขและดูเหมือนว่าหลังการเลือกตั้งที่เป็นความหวังของหลายคน ทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิม...

เราคาดหวังที่จะเห็นนโยบายการศึกษาใหม่ๆ ที่จะเห็นการเอาเทคโนโลยีเข้ามาใช้กับการจัดการศึกษาในโรงเรียนในชนบท คาดหวังที่จะเห็นนักเรียนตามพื้นที่ห่างไกล สนุกไปกับการเรียนรู้และได้เรียนในมาตรฐานเดียวกันกับนักเรียนที่อยู่ในเมือง

ความคาดหวังเหล่านี้ยังคงเป็นความฝันมาจนถึงทุกวันนี้และยังคงเป็นความฝันต่อไปหากไม่มีใครสนใจกระทรวงศึกษาธิการ.. ความฝันก็จะไม่มีทางเป็นความจริงขึ้นมาได้

โรงเรียนก็ยังคงทำหน้าที่เป็นโรงเรียน ครูก็ยังคงทำหน้าที่ครู และนักเรียนก็ยังคงทำหน้าที่ของนักเรียนอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแบบเดิมๆต่อไป ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

เพียงจุดเริ่มต้นของรัฐบาลที่จะพิถีพิถันเลือกคนที่เหมาะกับกระทรวงศึกษาธิการยังหามีไม่ ก็คงไม่ต้องพูดถึงวิสัยทัศน์และนโยบายการศึกษาใหม่ๆของรัฐบาลชุดนี้

ความหวังในการปฏิรูปการศึกษาจึงอยู่ที่ ท้องถิ่น ที่จะกล้าปรับการเรียนการสอนได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องรอส่วนกลาง และไม่ต้องคาดหวังการปฏิรูปการศึกษาจากส่วนกลางอีกต่อไปแล้ว หันมาปฏิรูปการศึกษาด้วยตัวเอง, พึ่งตัวเอง.