ชั่วโมงสืบสวน ช่วงที่ 1 (9 มิ.ย. 62)"ซีอุย" แพะกินคน ? (1)

คงไม่มีใครไม่รู้จัก "ซีอุย" ชายชาวจีนที่ถูกตัดสินว่าเป็นฆาตกรบริโภคเนื้อมนุษย์ กินอวัยวะภายในของเด็กหลายคนก่อนถูกเพชฌฆาตลั่นไกปลิดชีวิตคาเรือนจำบางขวาง เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2502จนตกเป็นข่าวใหญ่ในหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ

เหตุการณ์ในครั้งนั้นกลายเป็นความเชื่อที่ปลูกฝังคนไทยจากรุ่นสู่รุ่นว่า"ซีอุย" คือมนุษย์กินคน แม้แต่พ่อแม่ยังขู่ลูกที่ร้องไห้กระจองงอแงว่า "ถ้าไม่หยุดร้อง เดี๋ยวซีอุยจะมากินตับ" กลายเป็นตำนานเขย่าขวัญที่นำมาผลิตซ้ำเป็นภาพยนตร์ละคร และนวนิยายอีกหลายเรื่อง

แต่จวบจนปัจจุบันยังไม่มีหลักฐานใดที่ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่า"ซีอุย" เคยได้ลิ้มลองรสชาติของเนื้อมนุษย์แม้แต่คดีที่ทำให้ซีอุยถูกพิพากษาประหารชีวิต คือคดีฆาตกรรมเด็กชายสมบุญบุณยกาญจน์ เหยื่อรายสุดท้าย ก็ยังไม่ระบุว่า ซีอุยได้กินตับและหัวใจของเด็กชายสมบุญแต่อย่างใด

หลังถูกจับได้เพียง 9 วัน ซีอุยให้การรับสารภาพว่า เป็นผู้ลงมือฆ่าด.ช.สมบุญ และผ่าศพเพื่อควักเอาอวัยวะภายในของเหยื่อออกมากินเพราะเชื่อว่าเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้มีพละกำลัง

ซีอุยยังสารภาพย้อนหลังไปถึง4 ปี ว่าฆ่าเด็ก 4 คน ในท้องที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์โดยเหยื่อ 3 รายแรกอยู่ที่ อ.ทับสะแก ส่วนเหยื่อรายที่ 4อยู่ที่ อ.สามร้อยยอด จ.ประจวบคีรีขันธ์ นอกจากนี้ยังมีเหยื่อรายที่ 5 ถูกฆ่าในท้องที่เขตดุสิต กรุงเทพฯ และเหยื่อรายที่ 6 จ.นครปฐม คดีทั้งหมดถูกส่งมาให้ตำรวจ สภ.เมือง จ.ระยอง เป็นผู้ทำคดี

การสืบสวนสอบสวนของตำรวจในขณะนั้น เต็มไปด้วยข้อกังขามากมายว่า เหตุใดคำสารภาพในหลายๆคดีของซีอุย จึงไม่ตรงกับพยานหลักฐานและข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น แม้แต่ครอบครัวของเหยื่อที่เสียชีวิตยังปฏิเสธว่า ซีอุยไม่ใช่ฆาตกร

ชาวบ้านทับสะแกต่างรู้ดีว่า คดีที่เกิดขึ้นในทับสะแก ไม่ใช่ฝีมือซีอุย และรู้ตัวคนร้ายตัวจริง แต่ไม่มีใครกล้าพูด ว่ากันว่าเป็นน้องเมียนายอำเภอคนหนึ่ง ซึ่งปัจจุบันได้เสียชีวิตไปแล้ว