ชุมชนแออัดขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย ซ่อนตัวอยู่ใต้ทางด่วน ติดกับท่าเรือขนส่งสินค้า ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีชาวบ้านตั้งถิ่นฐาน บนที่ดินของการท่าเรือแห่งประเทศไทยมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2510ในวันที่นายกรัฐมนตรีลงพื้นที่ เพื่อบอกถึงความปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ของคนกว่า 13,000 ครัวเรือน ที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า เดินไปตามตรอกซอยแคบๆ ได้พบหญิงชราในเสื้อผ้าเก่าปอน ยืนย่างไก่ ยังไม่รู้ว่าอนาคตหลังจากนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว สภาพบ้านไม้ปนสังกะสีดูผุพัง แต่ถึงอย่างนั้นว่าที่นี่คือบ้านไม่อยากย้ายไปไหน
ไม่ต่างจากความรู้สึกของชาวบ้านคนอื่นที่ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากย้ายไปไหน และในวันที่นายกฯ ลงพื้นที่ พวกเขาไม่กล้าที่จะบอกความรู้สึกข้างในจริงๆ ว่าต้องการอะไร ลึกๆแล้วก็ไม่มีทางเลือกอะไรมากนักความจำเป็นในการพัฒนาพื้นที่ท่าเรือคลองเตย มีขึ้นหลังจากที่ กระทรวงคมนาคมมีนโยบาย ให้การท่าเรือฯ เพิ่มรายได้เชิงพาณิชย์ปีละ 3,500 ล้านบาท
เด็กๆ พาเราสำรวจชุมชนที่ซอกแซก ซับซ้อน ด้วยความคุ้นชิน บ้านที่เคยอยู่มาตั้งแต่เกิดกำลังจะกลายเป็นที่อยู่ชั่วคราว และคอนโดฯ กำลังเป็นบ้านที่ถาวร รัฐบาลอ้างว่าการย้ายชุมชนครั้งนี้ จะเป็นไปเพื่ออนาคตของเด็กๆ แต่ถ้าจะลองถามดูว่าพวกเขาอยากย้ายบ้านจริงๆ หรือไม่
ท่ามกลางชุมชนแออัด ที่หลายมองว่าเป็นสภาพแวดล้อมที่ย่ำแย่ อาจสวนทางกับความรู้สึกของคนในชุมชน ที่มีวัฒนธรรมและวิถีชีวิต รวมถึงการพึ่งพาอาศัยกันมาอย่างยาวนานซากบ้านเรือนเก่าใกล้ผุพัง ยังเป็นที่ทำมาหาเลี้ยงชีพของหลายครอบครัวไม่มีอีกแล้วสลัมคลองเตยที่เคยรู้จัก เช่นนี้แล้ว จะเป็นไรไป ลุงๆ ป้าๆ ยังหัวเราะ ร่าเริงให้กับวันนี้ ส่วนความเศร้า ก็เก็บไว้เศร้าในวันพรุ่งนี้