เหตุการณ์ครั้งนั้น ถูกเรียกว่า Great Smog of London หรือ Great Smog of 1952 ซึ่งเป็นมลภาวะทางอากาศครั้งรุนแรงที่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่กรุงลอนดอนเมื่อช่วงต้นเดือนธันวาคม ค.ศ.1952 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2495 ตอนนั้น อังกฤษอยู่ในช่วงฤดูหนาว ประกอบกับกระแสลมหยุดนิ่ง และเกิดปรากฏการณ์ทางสภาพภูมิอากาศที่เรียกว่า"แอนไทไซโคลน" ที่ช่วยกักมลภาวะเอาไว้ ทั้งยังเกิดหมอกพิษ ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการใช้ถ่านหินมากขึ้นเพื่อสร้างความอบอุ่นให้บ้านเรือน ทำให้เกิดชั้นหนาๆ ของของหมอกควันเหนือกรุงลอนดอน ช่วงวันที่ 5 - 9 ธันวาคม ปี 2495 หลังจากนั้น หมอกควันได้สลายไปอย่างรวดเร็วเมื่อสภาพอากาศเปลี่ยนแปลง
ปัญหาที่เกิดขึ้นทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นแย่ลง ไม่เว้นแม้กระทั่งในสถานที่ปิดรายงานทางการแพทย์ในหลายสัปดาห์ต่อมา ประเมินว่าจนถึงวันที่ 8 ธันวาคม มีผู้เสียชีวิตจากหมอกควันพิษโดยตรง 4,000 ราย และป่วยจากปัญหาระบบทางเดินหายใจอีก 100,000 คน จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ พบว่าความเสียหายใหญ่มากกว่านั้นมาก เพราะมีอีก 6,000 ราย ที่เสียชีวิตในอีกหลายเดือนถัดมา โดยเป็นผลจากเหตุการณ์ครั้งนั้น
กรุงลอนดอนเผชิญกับปัญหาคุณภาพอากาศเลวร้ายมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 และแย่ลงเรื่อยๆ แต่เหตุการณ์เมื่อปี 2495 ถือเป็นครั้งเลวร้ายที่สุดของประเทศ และนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของแนวทางปฏิบัติและกฏระเบียบอีกมากมาย