คดีนี้ มีการออกหมายจับเครื่อข่ายที่เกี่ยวข้องไปแล้ว 8 ราย จับกุมได้ 6 ราย ยังเหลืออีก 2 คนที่อยู่ระหว่างหลบหนี โดย 1 ใน 2 คนที่หลบหนีนี้แหละ คือหัวใจสำคัญที่จะนำไปสู่การไขคดีว่ามีใครเกี่ยวข้องเพิ่มอีกบ้าง และ "เมจิกสกิน" มีพฤติกรรมเข้าข่ายฉ้อโกงในรูปแบบ "แชร์ลูกโซ่" หรือไม่
ผู้ต้องหาคนสำคัญคนนี้ก็คือ นางสาวมธุรส แดงสัมฤทธิ์ หน้าฉากของเธอ เป็นคนสั่งให้บริษัทเมจิกสกิน ผลิตสินค้าให้ตัวเอง ถ้าหลายคนยังพอจำกันได้ ช่วงกลางเดือนมีนาคม ตอนที่ข่าวเมจิกสกินถูกเปิดออกมาใหม่ๆ นางสาวมธุรสเคยไปแจ้งความที่กองปราบ แล้วก็ไปออกทีวีให้สัมภาษณ์ในรายการข่าวช่องดัง อ้างว่าตัวเองในฐานะที่เป็นลูกค้าของเมจิกสกิน ถูกบริษัทเมจิกสกินหลอก ผลิตของไม่มีคุณภาพ แล้วก็ยังบอกว่าเพราะเมจิกสกิน ทำให้เธอต้องสูญเงินหลายล้านบาท
แต่พอสืบสาวราวเรื่องไปสักกพัก สุดท้ายนางสาวมธุรสก็กลายเป็นผู้ต้องหา ตอนนี้ก็ยังตามจับกุมตัวมาไม่ได้ แล้วเหตุผลที่ไม่สามารถตบตาเจ้าหน้าที่ได้ก็คือ พฤติกรรมการโกงที่ชัดเจนมากของเจ้าตัวนั่นแหละ
"ล่าความจริง" ได้สอบถาม ประธานสมาพันธ์ต่อต้านแชร์ลูกโซ่แห่งประเทศไทย คุณสามารถ เจนชัยจิตรวนิช ได้ข้อมูลว่า คนที่เป็นคนชักชวน หลอกลวงเหยื่อให้เข้ามาเป็นตัวแทนจำหน่าย จริงๆ แล้ว คือ นางสาวมธุรส และพฤติกรรมที่แสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำลักษณะแชร์ลูกโซ่ก็คือ มีการบังคับให้ตัวแทนจำหน่าย ซื้อสินค้าไปสต็อกไว้ ทั้งที่ตัวแทนยังขายสินค้าที่ค้างอยู่ไม่หมด ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อไหร่ที่ตัวแทนมียอดการสั่งซื้อสินค้าเกิน 1 แสนบาทไปล้ว จะไม่สามารถลดจำนวนยอดที่สั่งลงได้อีก โดยนางสาวมธุรสบอกว่า ถ้าลดเมื่อไหร่ก็จะตัดขาดการเป็นตัวแทน
เพราะฉะนั้นการบังคับให้สั่งของ หรือสต็อกของโดยที่ไม่ได้เป็นไปตามกลไกตลาด ยอดสั่งที่สวนทางกับความต้องการจริงๆ แบบนี้ถือว่าเป็น "แชร์ลูกโซ่" รูปแบบหนึ่งเหมือนกัน
เพราะฉะนั้นเมื่อไหร่ที่เจ้าหน้าที่ตามจับตัวนางสาวมธุรสได้ เราจะได้รู้กันว่าวงแชร์ยาปลอมนี้ ใครมีส่วนเกี่ยวข้องบ้าง
แน่นอนว่า ก่อนที่ใครหลายคนจะตกเป็นเหยื่อ หลงกลเข้าไปเป็นตัวแทนจำหน่าย คงจะไม่รู้หรอกว่า สุดท้ายต้องมาเจอกติกามัดมือชก บังคับให้ซื้อสินค้าทั้งที่ขายไม่ออกแบบนี้
คำถามจึงอยู่ที่ว่า เราจะสามารถสังเกตพฤติกรรมของคนร้ายได้ก่อนที่เราจะหลวมตัวหรือไม่
สังเกตเบื้องต้นแบบง่ายๆ ได้ ดูจากตรงนี้เลย คือ เมื่อไหร่ที่มีคนมาชักชวนลงทุน หรือเข้าไปเป็นตัวแทนจำหน่าย ใครก็ตามที่ใช้เงินล่อ หรือพวกที่มีของสมนาคุณ เช่น คนมาชวนทำธุรกิจ แต่พกเงินสดติดตัวเป็นสิบล้าน แบบนี้ก็แปลก เพราะเงินควรจะอยู่ในแบงก์ใช่มั้ย บางคนขับรถหรู อวดรวยมาเลย ก็เพื่อให้คนอื่นอิจฉาและเดินรอยตาม
ทุกคนก็อยากมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นกันทั้งนั้น ไม่มีใครอยากโกงคนอื่น แต่เมื่อเข้าไปอยู่ในจุดที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อย่างการเป็นตัวแทนจำหน่ายที่ต้องแบกรับการสั่งสินค้าเดือนหนึ่งเป็นแสน แล้วก็ขายไม่ได้ สุดท้ายก็ตัดสินใจโกงกันทั้งนั้น แล้วตอนนี้การโกงลักษณะนี้มีเยอะมาก เรียกว่าขายยาปลอมยังรวยมากกว่าขายยาบ้าเสียอีก
