เปิบเนื้อ "เสือดำ" มัด "เปรมชัย"

ปฏิบัติการพิเศษ เข้าพื้นที่ทุ่งใหญ่นเรศวรครั้งที่ 2 เพื่อค้นหาพยานหลักฐานในคดียิงเสือดำในพื้นที่เกิดเหตุ มี เป้าหมายคือ พิสูจน์ จุดตั้งกล้องดักถ่ายของสถานีวิจัยสัตป่าเขานางรำ ซึ่งมีข้อมูลว่าเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม 2559 ได้ถ่ายเสือดำเพศผู้เอาไว้ได้ พบว่าจุดที่ถ่ายภาพได้อยู่ห่างจากจุดที่มีการชำแหละซากเสือดำเพียงแค่ 100 เมตร และจะได้พิจารณาว่าซากที่พบจะใช่เสือดำตัวเดียวกันหรือไม่ และอยู่จุดไหน
แนววิถีกระสุนปืนลูกซองที่ใช้ยิงเสือดำ และค้นหาร่องรอยที่เป็นแนวและเชื่อมโยงไปหาจุดที่สามารถยิงได้ว่าอยู่บริเวณใด และ ค้นหากระดูกสะโพกขวาขาหลัง สันนิษฐานว่าผู้ที่ถูกกล่าวหา นำไปปรุงเป็นอาหาร หลังจากกินหมดแล้วก็ได้โยนซากกระดูกทิ้งลงไปในลำห้วยด้วย
จากการค้นหาหลักฐานจุดเป้าหมายที่ 1 เปรียบเทียบลักษณะสิ่งแวดล้อมทั่วได้ในองค์ประกอบด้วย อย่างต้นไม้ที่ติดตั้ง ต้นไม้ที่อยู่ข้างเคียง จนครบองค์ประกอบทั้งสองมุมกล้อง ได้บันทึกและตรวจสอบว่ามีจุดห่างจากจุดชำ แหละเสือดำจริงเพียงแค่ 100 เมตร สามารถยืนยันข้อเปรียบเทียบสันนิษฐาน ว่าเสือดำตัวที่กล้องดักถ่ายได้นั้น อาจเป็นตัวเดียวกันที่ถูกยิงแล้วชำแหละในจุดตั้งแคมป์ ซึ่งกองพิสูจน์หลักฐานได้ตรวจหา และจะรู้ว่าเป็นเพศใด เบื้องต้นทีมงานหน่วยพญาเสือ ดูจากหนังที่ชำแหละแล้วว่ามีโอกาสเป็นเสือตัวผู้ 90%
ส่วนที่เป็นข้อสังเกตว่า พรานที่มาล่าและตั้งใจนำปืนสามกระบอก มีด หกเล่ม แต่ละเล่มใช้แตกต่างกัน หนึ่งในพรานที่ตกเป็นผู้ต้องหานั้นต้องรู้ และเคยเข้ามา เห็นเสือดำตัวนี้ ชอบเดินอยู่บริเวณนั้น จึงมีเจตนาเข้ามาล่า และตั้งแคมป์ จึงถือว่าจงใจมาล่าสัตว์ป่า
เป้าหมายที่ 2 คือการค้นหาแนวกระสุน พบร่องรอยการฉีกขาดของเปลือกไม้ สองจุด ,ที่หิน หนึ่งจุด ซึ่งตรงตามแนว จุดสลัดปอกกระสุนปืนลูกซองเบอร์ 12 ที่ตกอยู่บนถนน ตามที่ได้เก็บเอาไว้เป็นหลักฐานไปก่อนหน้านี้
ข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ เสือดำตัวนี้ ต้องเชื่องมาก และคุ้นเคยกับคน จึงไม่หลบหนี เพราะจากความคุ้นเคยกับคน เสือดำเข้าใจว่าคนคงไม่ทำร้าย เชื่อว่า เสือดำถูกยิงไม่น้อยกว่า 2 ครั้ง และรูกระสุนที่สามารถเอาปลายหลอดแยงเข้าไปได้ แสดงว่าน่าจะเป็นกระสุนคนละชนิด และอาจเป็นคนละคนที่เข้าไปยิงซ้ำ ซึ่งหมายความว่าต้องมีคนร่วมยิง
นอกจากนี้ พบเครื่องในเสือดำ มีน้ำหนักถึง 17 กก. เมื่อเปรียบเทียบกับน้ำหนักตัว 1 ใน 3 เสือดำตัวนี้ จะมีน้ำหนักประมาณ 45 ถึง 50 กก. ดังนั้นจึงต้องใช้สองคนยกมาชำแหละ เมื่อชำแหละแล้วนำเกลือป่นมาคลุกเพื่อรักษาหนัง รักษาอายุของหนังให้คงทนขึ้นอีก แล้วนำเนื้อเสือดำทั้งหมดกลับไปที่พัก ส่วนเครื่องในทิ้งไว้ข้างจุดชำแหละ
เป้าหมายที่ 3 คือการค้นหาวัตถุพยานอื่นๆ ที่อยู่ข้างเต็นท์พัก และที่สันนิษฐานว่า ขาหลังขวา ซึ่งเป็นส่วนที่เป็นเนื้อสะโพก หายไปหนึ่งขา น่าจะถูกกินไปแล้วนั้น กระดูกจะต้องทิ้งไว้หรือขว้างลงน้ำ จนงมพบหลักฐานชิ้นสำคัญ เพือจัดทำบันทึกเป็นหนังสือส่งมอบวัตถุประพยาน ให้ตำรวจภูธรทองผาภูมิ เพื่อตรวจหาหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ และเป็นพยานในหลักฐานคดี