ตามหาคน(โกง)หาย

ในงานเสวนาตามหาคนโกงหาย หัวข้อที่หยิบยกมาพูดคุย คงจะหนีไม่พ้นกรณีนักการเมือง และข้าราชการ ที่มีส่วนร่วมในการทุจริต และตัดสินใจหลบหนีคดีไปเสวยสุขอยู่ต่างประเทศ
แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นต้องมีชื่อ 'น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร' อดีตนายกรัฐมนตรี ที่หลบหนี ไม่ไปฟังคำพิพากษาของศาล ในคดีปล่อยปละละเลยให้มีการทุจริต โครงการรับจำนำข้าว ซึ่งต่อมาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง อ่านคำพิพากษาลับหลัง สั่งจำคุก น.ส.ยิ่งลักษณ์ เป็นเวลา 5 ปี โดยไม่รอลงอาญา
แต่อดีตนายกหญิง ก็ไม่ใช่นักการเมืองคนแรก ที่หลบหนีออกจากประเทศไทย เพราะก่อนหน้านี้ 'นายทักษิณ ชินวัตร' พี่ชายของเธอ ก็หลบหนีคดีทุจริตจัดซื้อที่ดินรัชดา ไปตั้งแต่วันที่ 31 ก.ค. 2551 ระหว่างการเดินทางไปชมมหกรรมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเกมส์ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน จากนั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย
อีกรายที่หลายคนอาจจะลืมไปแล้ว 'นายวัฒนา อัศวเหม' อดีตรัฐมนตรีมหาดไทย ที่หลบหนีออกจากประเทศไทยตั้งแต่ปี 2551 หลังจากไม่มาฟังคำพิพากษาศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีทุจริตการก่อสร้างบ่อบำบัดน้ำเสียคลองด่าน จ.สมุทรปราการ ซึ่งศาลสั่งจำคุกเป็นเวลา 10 ปี
ต่อมาคือ 'นายประชา มาลีนนท์' อดีตรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย และอดีต รมช.มหาดไทย ซึ่งเป็นจำเลยในคดีทุจริตการจัดซื้อรถ และเรือดับเพลิงของกทม. มูลค่า 6,600 ล้านบาท ต่อมาถูกศาลออกหมายจับ เนื่องจากมีพฤติการณ์หลบหนี ไม่มาฟังคำพิพากษาของศาล ในวันที่ 6 ส.ค. 2556
ในมุมมองของ 'ศ.พิเศษ จรัญ ภักดีธนากุล' ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ หลังกฎหมายใหม่มีผลบังคับใช้ ทางเลือกหนีคดี อาจไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของนักการเมืองอีกต่อไป เพราะคดีจะไม่มีการขาดอายุความ และยังสามารถพิจารณาคดีได้หลังผู้กระทำผิดถูกจับ หรือมอบตัว ซึ่งหากไม่มารับโทษ ก็จะมีคดีติดตัวตลอดชีวิต
อีกหนึ่งข้อดีของศาลคดีทุจริต คือการเพิ่มมาตรการริบทรัพย์ ในกรณีที่จำเลยไม่มีทรัพย์สินที่ทุจริตไป ศาลอาจประเมินราคา และบังคับเอาทรัพย์สินอื่นที่จำเลยมี หากทรัพย์ไปตกอยู่กับบุคคลอื่น ก็สามารถเรียกคินได้จากบุคคลเหล่านั้น