ศาลฏีกาอินเดียให้เหตุผลในการตัดสินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น เมื่อปี 2556 ว่า นักศึกษาสาววัย 23 ปีที่ตกเป็นเหยื่อต้องทุกข์ทรมาณอย่างแสนสาหัสในช่วงเวลาแห่งความดำมืด และถ้าจะมีคดีใดที่จำเลยควรได้รับโทษประหารชีวิต ก็ควรจะเป็นคดีนี้
ชโยติ ซิงห์ นักศึกษาด้านกายภาพบำบัด ถูกชาย 5 คน และวัยรุ่นอีก 1 คน ข่มขืนอย่างเหี้ยมโหดผิดมนุษย์ ขณะโดยสารรถเมล์เพื่อกลับบ้าน หลังเพิ่งออกจากโรงหนังกับเพื่อนชาย ก่อนโยนเธอลงจากรถขณะที่กำลังวิ่ง และเธอเสียชีวิตในอีก 13 วันต่อมา
ระดับความรุนแรงที่เธอได้รับ และความมุ่งมั่นของเธอที่จะอยู่รอด เพื่อที่จะได้เห็นคนร้ายถูกลงโทษ นำไปสู่การประท้วงขนานใหญ่ในอินเดีย พร้อมกับเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการที่ผู้ชายอินเดียปฏิบัติต่อผู้หญิง และหลังการพิจารณาคดีอยู่ 7 เดือนที่ถือว่าเร็วมากตามมาตรฐานของอินเดีย จำเลย 4 คน ก็ถูกศาลชั้นต้นตัดสินประหารชีวิตเมื่อปี 2556 ส่วนหัวหน้าแก๊งข่มขืนฆ่าตัวตายในคุก ขณะที่วัยรุ่นอีกคน ถูกควบคุมตัวในสถานกักกันเยาวชนนาน 3 ปี และได้รับการปล่อยตัวไปแล้ว
มีรายงานว่าหลังศาลฎีกาอ่านคำพิพากษาจบ มีเสียงปรบมือแสดงความยินดีกับการตัดสิน บางคนบอกว่านี่คือคำตัดสินครั้งประวัติศาสตร์ เพราะเป็นการบอกกล่าวไปยังผู้คนว่า ถ้ายังทำเรื่องแบบนี้อีก ก็จะถูกลงโทษอย่างรุนแรง แต่หลังเกิดคดีนี้ขึ้น ระดับความรุนแรงของการล่วงละเมิดทางเพศต่อผู้หญิงในอินเดีย ก็ไม่มีท่าทีว่าจะลดลงแต่อย่างใด