เรื่องเล่าจากสนามหลวง : น้ำตาชาวเขา

นี่คือความในใจของตัวแทนของราษฎรบนพื้นที่สูงที่เดินทางมาสักกาะพระบรมศพเบื้องหน้าพระบรมโกศ พวกเขารวมตัวกันมาทั้งหมด 5,000 คน จาก 41 ชนเผ่า เช่น ม้ง, อาข่า, กะเหรี่ยง, มูเซอ, ดาราอั้ง, ไทยทรงดำ, คะฉิ่น, ลัวะ และ ลีซู โดยต่างคนต่างมากันเองจากหลายจังหวัดทั่วประเทศ ส่วนมากเดินทางโดยรถไฟตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม ที่ผ่านมา

"มันอาจจะเป็นการเดินทางที่ยาวนาน ลงจากดอยหรือพื้นที่ห่างไกล แต่มันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่พระองค์ทรงเสด็จขึ้นไปเยี่ยมพวกเราในท้องที่ทุรกันดาร ถนนลูกรัง ต้องเดินเท้า พวกเราต้องนั่งรถ ต่อรถไฟ แต่พวกเรายินดีออกค่าใช้จ่ายกันเองเพื่อที่ครั้งหนึ่งในชีวิตจะได้กราบลาพระองค์เป็นครั้งสุดท้าย"

พวกเขาพักค้างคืนที่สนามม้านางเลิ้งตอนประมาณ 4.00 น. มารวมตัวกันที่สวนสราญรมย์ ตั้งแต่ 5.00 น. เพื่อประกอบพิธีกรรมสักการะตามความเชื่อแต่ละชนเผ่า เช่น พิธีกรรมไฟ เป่าแคน ซึ่งเป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์ที่พวกเขาทุกคนตั้งใจเพื่อส่งเสด็จพระองค์สู่สวรรค์ ในขณะที่เสียงเพลงและเสียงพูดดังขึ้น น้ำตาของพวกเขาก็ไหลออกมา บางคนถึงกับร้องไห้แบบไม่อายใคร พร้อมกับถือพระบรมฉายาลักษณ์ไว้แนบอก เพราะมันคือความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ภายในมาโดยตลอด

"นี่คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่พวกเราจะได้ร่วมกันทำเพื่อพ่อของพวกเรา พวกเราไม่ขออะไรมาก ขอแค่ได้เข้าไปกราบพระองค์ นานแค่ไหนก็รอ"
พวกเขาพูดทั้งน้ำตา ก่อนจะรวมตัวกันเดินผ่านกระทรวงกลาโหม มุ่งหน้าสู่ท้องสนามหลวงเพื่อเข้าไปต่อแถวแบบประชาชนทั่วไป และอีกไม่นานความฝันและสิ่งที่พวกเขารอคอย...ก็จะเป็นจริง