ย้อนไปเมื่อ 15 ปีก่อน มีเหมืองทองคำ พื้นที่รอยต่อจังหวัดเพชรบูรณ์บริเวณนี้ เป็นชุมชนมาก่อน แต่วันนี้เหลือบ้านเพียงหลังเดียว และป้ายขายที่ดินก็ถูกติดในพื้นที่บริเวณนี้
ครอบครัวฉิมพลี มีที่ดินจำนวน 10 ไร่ อยู่ติดกับขอบเหมืองทองคำ บริษัท อัครารีซอร์สเซส จำกัด (มหาชน) ในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์ นางปราณี ฉิมพลี ย้อนเล่าถึงบรรยากาศในชุมชนที่มีผู้คนมากมาย อบอุ่น แต่วันนี้ไม่มีแล้ว เพื่อนบ้านพากัน ขายที่ดินให้กับบริษัทเมืองทอง และอพยพย้ายออกไป เนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้ เป็นพื้นที่รัศมีการระเบิดของการทำเหมือง ที่จะได้รับผลกระทบเต็มๆ
คุณตาคนนี้มีอาการคันต่อผิวหนังต่อเนื่องจากการใช้น้ำ ส่วนคุณยายก็มีอาการเหนื่อยเพลียมาเป็นเวลานาน คนในบ้านล้วนตรวจพบสารโลหะหนักในเลือดเกินค่ามาตรฐาน แม้กระทรวงสาธารณะสุขจะประกาศงดกินพืชผักทร่ปลูกในพื้นที่ แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะมีรายได้น้อย
นางปราณี ฉิมพลี ตั้งคำถามว่าหากเหมืองไม่ก่อให้เกิดผลกระทบ ทำไมต้องบริษัทต้องกว้านซื้อที่ดินเพื่อเอาคนออกจากพื้นที่
ที่นี่เราได้พบกับ แกนคัดค้านเหมืองแร่ทองคำ นางอารมย์ คำจริง ซึ่งเดินทางเข้ากรุงเทพปล่อยครั้ง เราตั้งคำถามว่าเพราะอะไรรัฐจึงไม่ฟังธงเรื่องผลกระทบ