ประมง ปรับวิถีรับมือภัยแล้ง

เหมือนจะเป็นวิถีชีวิตปกตินะครับ การหาปลาแบบนี้ แต่ว่าที่กว๊านพะเยาจริงๆแล้วการทำประมงจะไม่ใช่รูปแบบนี้ครับ จะต้องเป็นการจับปลาทางเรือ อย่างที่เราเห็นๆ กัน แต่ว่าวิกฤตภัยแล้งก็ทำน้ำน้ำลดลง ตรงนี้คือกลางกว๊านพะเยานะครับ แต่ว่าระดับน้ำมีระดับเพียงแต่ หน้าแข้งครับ น้ำที่ระดับต่ำก็ทำให้ชาวประมงเปลี่ยนวิธี ใช้ยอที่ยกด้วยมือ เดินจากฝั่งมาด้วยวิธีแบบนี้ครับ
ชาวบ้านกลุ่มนี้ต้องเดินจากฝั่งของกว๊านพะเยากว่า 1 กิโลเมตร และเดินลงไปในพื้นน้ำซึ่งมีความตื้นเขินอีก 1 กิโลเมตร จึงตั้งวงล้อมจับปลาในกว๊านพะเยา ได้ เพียงไม่ถึงสิบนาที ก็ได้ปลาตัวเล็กมาจำนวนหลายสิบตัว

จริงๆ แล้ว ชาวบ้านกลุ่มนี้ มีอาชีพทำนา แต่ด้วยภาวะแล้งแห้งขาดน้ำ จึงทำนาไม่ได้ ลำธารของชุมชนก็แห้งขอด หาจับปลาก็ไม่ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่พวกเขามาจับปลา ถึงกว๊านพะเยา ด้วยความหวังว่า จะได้ปลากลับไปจำนวนมากๆ
วัวจ่าฝูง จำไม่ได้ว่าเคยมีความแแห้งแล้งขนาดนี้ เกิดขึ้นในกว๊านพะเยา ในช่วงเที่ยง ที่อากาศร้อนจัด มันต้องพาวัวลูกฝูง เดินจากฝั่งเพื่อมากินน้ำ แล้วก็เดินกลับไปกินข้าว ด้วยระยะทางที่ไกลมากขึ้น

ในขณะที่การประปาส่วนภูมิภาค จังหวัดพะเยา อาจต้องขอเจรจากับกรมประมง ที่ต้องการให้เหลือน้ำไว้รักษาระบบนิเวศ 10 ล้านลูกบาศก์เมตร ให้เหลือเพียง 8 ล้านลูกบาศก์ เมตร เพื่อยืดระยะเวลา ในการสูบน้ำเพื่อทำประปา ที่คำนวนแล้วเหลือไม่ถึง 30 วันจากนี้