แรงงานทำงานบ้าน ไม่มีสิทธิเข้า ม.33

เลขาธิการสำนักงานประกันสังคม(สปส.) กระทรวงแรงงาน นายโกวิท สัจจวิเศษ บอกว่า ตามที่ครือข่ายลูกจ้างทำงานบ้านยื่นหนังสือต่อสปส.เพื่อขอเข้าเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 โดยอ้างถึงมาตรา 4 ที่ระบุว่า ลูกจ้างหมายความว่าผู้ซึ่งทำงานให้นายจ้างโดยรับค่าจ้างในพ.ร.บ.ประกันสังคมพ.ศ.2558 นั้น สปส.ตรวจสอบแล้วพบว่า ลูกจ้างทำงานบ้านไม่สามารถเข้าเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 ได้
เนื่องจากปัจจุบันสปส.มีพระราชกฤษฎีกากำหนดลูกจ้างตามมาตรา 4(4) ของพ.ร.บ.ประกันสังคมซึ่งไม่สามารถเข้าเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 ได้ในหลายกรณี เช่น ลูกจ้างของเนติบัณฑิตยสภา ลูกจ้างสภากาชาดไทย รวมถึงลูกจ้างของนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาซึ่งงานที่ลูกจ้างทำนั้นมิได้มีการประกอบธุรกิจรวมอยู่ด้วย ซึ่งลูกจ้างทำงานบ้านก็อยู่เข้าข่ายกรณีนี้และการเก็บเงินสมทบจากนายจ้างก็ทำได้ลำบาก เนื่องจากลูกจ้างทำงานบ้านอยู่ในเคหสถานซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของนายจ้าง ไม่ใช่สถานประกอบการ
นอกจากนี้ สปส.เตรียมว่าจ้างสถาบันการศึกษาทำวิจัยศึกษาเกี่ยวกับกลุ่มลูกจ้างทำงานบ้านว่าปัจจุบันมีลูกจ้างคนไทยจำนวนเท่าใด ได้รับค่าจ้างและสวัสดิการอย่างไรและต้องการความช่วยเหลือเรื่องใดบ้าง ขณะนี้อยู่ระหว่างหาสถาบันการศึกษาเพื่อทำวิจัยเป็นเวลา 1 ปีตั้งแต่เดือนก.ค.2559-ก.ค.2560
โดยจะสุ่มสำรวจลูกจ้างทำงานบ้าน 2,000-3,000 คนทั่วประเทศเพื่อนำข้อมูลมาประกอบการพิจารณาว่าควรจะแก้ไขกฎหมายประกันสังคมเพื่อให้ลูกจ้างทำงานบ้านเข้าเป็นผู้ประกันตนมาตรา 33 หรือไม่ หรือควรจะพัฒนาระบบประกันสังคมมาตรา 40 เพื่อรองรับแรงงานกลุ่มนี้ แต่เบื้องต้นสปส.จะส่งเสริมให้ลูกจ้างทำงานบ้านเข้าสู่ระบบประกันสังคมมาตรา 40 เพื่อให้มีหลักประกันในชีวิต