เผยภาพเขียนสีโบราณผาเขาหลักกระบี่ ที่อยู่อาศัยมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์

วันที่ 28 ม.ค. นายบุญพาศ รักนุ้ย นายอำเภออ่าวลึก จ.กระบี่ พร้อมด้วยนายธวัชชัย ฉันท์ไพศาลศิลป์ นักโบราณคดีชำนาญการ สำนักศิลปากรที่ 15 ภูเก็ต เจ้าหน้าที่จากสำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดกระบี่ เจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติธารโบกขรณี และชาวบ้าน ได้เดินทางไปสำรวจภาพเขียนสีโบราณ ที่บริเวณเพิงผาเขาหลัก บ้านอ่าวน้ำ พื้นที่รอยต่อ ม.2 และ ม.3 ต.แหลมสัก อ.อ่าวลึก หลังได้รับแจ้งจากชาวบ้านในพื้นที่ว่าพบภาพเขียนสีโบราณแห่งใหม่จำนวนมาก
 สำหรับเส้นทางไปยังจุดที่พบภาพเขียนสี เป็นป่าโกงกางริมเขา รถยนต์ไม่สามารถเข้าไปได้ ต้องเดินเท้าผ่านป่าโกงกางเลียบเขาหินปูน เป็นระยะทางกว่า 2 กิโลเมตร เมื่อเจ้าหน้าที่ไปถึงที่บริเวณเพิงผา พบซากเปลือกหอยชนิดสองฝาและฝาเดียว อายุหลายพันปีกองเรียงรายตามพื้นและจุดที่พบภาพเขียนสีอยู่บริเวณผนังเพิงผา สูงจากพื้นประมาณ 10 เมตร ยาวประมาณ 20 เมตร รวมกว่า 30 ภาพ 
มีทั้งภาพลายเส้นและเส้นทึบสีแดง ภาพที่พบส่วนใหญ่ร่องรอยเจือจาง มีเพียงประมาณ 3-4 ภาพที่ยังมองเห็นได้ชัดเจน เช่นภาพคน ในท่าทางคล้ายประกอบพิธีกรรมบางอย่าง ภาพทรงเรขาคณิต และลายเส้น

 นอกจากนั้น ยังพบภาพเรือสำเภา แต่มีลักษณะสีของภาพเป็นลายเส้นสีดำ คาดว่าอยู่ยุคประวัติศาสตร์ เจ้าหน้าที่จึงได้บันทึกภาพไว้พร้อมวัดขนาด และบันทึกพิกัดภาพเขียน ทั้งหมดไว้ เพื่อข้อมูลไปรวบรวมรายงานไปยังกรมศิลปากรต่อไป 
นายธวัชชัย ฉันท์ไพศาลศิลป์ นักโบราณคดีชำนาญการ สำนักศิลปากรที่15 ภูเก็ต กล่าวว่า จากการที่มาสำรวจภาพเขียนสี ในครั้งนี้เป็นภาพที่ชาวบ้านเพิ่งค้นพบใหม่เป็นภาพคน ภาพทรงเรขาคณิต บอกเล่าเรื่องราวและกิจกรรมในอดีตของคนในยุคก่อนปะวัติศาสตร์อายุ รวม 2,000-4,000 ปี คาดว่าจะเป็นแหล่งอาศัยของมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ หรือจุดแวะพักทำพิธีกรรมต่างๆ
โดยมีลักษณะคล้ายกับภาพเขียนที่พบในถ้ำผีหัวโต และคล้ายกับภาพที่พบที่แหลมไฟไหม้ เขาเกาะยอ และที่ เขาเตียบ ซึ่งอยู่ในกลุ่มเดียวกัน ส่วนภาพเรือสำเภาสีดำนั้นคาดว่าอยู่ในยุคประวัติศาสตร์ ซึ่งจะได้บันทึกเป็นฐานข้อมูลการค้นพบแห่งใหม่ เพื่อนำไปประเมินคุณค่า ก่อนนำเสนอต่อกรมศิลปากร เพื่อพิจารณาขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งโบราณคดีต่อไป 

นายบุญพาศ รักนุ้ย นายอำเภออ่าวลึก กล่าวว่า สำหรับพื้นที่อำเภออ่าวลึกมีการค้นพบภาพเขียนสีอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งที่ยังรอการสำรวจ รวมกว่า 500 ภาพ ซึ่งเป็นสิ่งที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ไม่สามารถประเมินค่าได้ ดังนั้นต้องขอความร่วมมือจากชุมชุนช่วยกันดูแลรักษา ไม่ให้มีการทำลาย หลังจากนี้ก็จะมีการประสานกับท้องถิ่นเพื่อพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์โดยจะมีการเชื่อมโยงกับแหล่งท่องเที่ยวบริเวณใกล้เคียงต่อไป