นี่คือภาพที่บันทึกไว้เมื่อเดือนมกราคมปี 2558 ขณะนั้นลุงสมคิด ธรรมพเวช พูดไม่ชัดจากอาการป่วยด้วยโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง
ขอมอบร่างหลังเสียชีวิต ให้สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ศึกษาผลกระทบจากการทำเหมืองทองคำ คือคำสั่งเสียสุดท้าย ก่อนที่อดีตพนักงานเหมืองทองคำ วัย 58 ปีคนนี้ จะจากไป
เช้าวันที่ 10 กันยายน ลุงสมคิดเสียชีวิตอย่างสงบ ที่โรงพยาบาลพิจิตร
14 กันยายน ร่างของเขาถูกสถาบันนิติวิทยาศาสตร์ ผ่าชันสูตรตามเจตนารมย์ครั้งสุดท้าย ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ โดยมีญาติเข้าร่วมสังเกตการณ์
ลุงสมคิดเริ่มทำงานในเหมืองตั้งแต่ปี 2544 ในแผนกโหลดสารไซยาไนด์ // 13 ปีให้หลังลุงสมป่วยหนัก มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรง จนต้องออกจากงานในที่สุด โดยมีผลตรวจเลือดที่พบสารหนู และโลหะในร่างกายเกินค่ามาตรฐาน
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลพิจิตรระบุว่า เขาเป็นโรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง ซึ่งเป็นโรคที่ไม่อาจหาที่มาได้
นายแพทย์สุรณรงค์ ศรีสุวรรณ ผู้อำนวยการสำนักนิติเวชและผู้ป่วยคดี สถาบันนิติวิทยาศาสตร์ บอกว่า การผ่าชันสูจน์ครั้งนี้เก็บม่าน ตับ ไต ไขสันหลังและเนื้อเยื้อสมองเพื่อหาสารโลหะหนักที่ตกค้าง แต่ผลการชันสูจน์เบื้องต้น พบว่าติดเชื้อที่ปอดและมีลิ่มเลือดติดบริเวณห้องหัวใจ อาจเป็นไปได้ว่าผู้ป่วยนอนติดเตียงเป็นเวลานาน
ส่วนการตรวจชิ้นเนื้ออย่างละเอียดใช้เวลา 8 ในแล็บปฏิบัติการ จึงจะสามารถระบุผลได้ ก่อนส่งให้พนักงานสอบสวนและกระทรวงสาธารณสุข
มี รายงานว่ากรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เตรียมตรวจเลือดเด็กในโรงเรียงแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้เหมืองซ้ำ หลังผลตรวจของสถาบันนิติวิทยาศาสตร์พบเด็กเกินครึ่งมีโลหะหนักในเลือดเกินมาตรฐาน ซึ่งอาจส่งผลต่อพัฒนาการทางสมอง // และปัจจุบันสำนักเกษตรจังหวัดพิจิตรต้องนำผักมาแจกชาวบ้านใกล้เหมือง เนื่องจากพบโลหะหนักในผักแถบนั้นด้วย