ข่าว
เห็ดถอบ กำลังเป็นสิ่งที่สร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำให้กับชาวบ้าน ในพื้นที่ อ.แม่สะเรียง และ อ.แม่ลาน้อย จ.แม่ฮ่องสอน นับตั้งแต่ต้นเดือนพฤษภาคม 2557 ที่ผ่านมา ชาวบ้าน ไม่เว้นแม้แต่แม่ค้าเขียงหมู ยอมทิ้งเขียงหมู ออกมาหาเห็ดถอบ จนบางรายได้มีรายได้ 10,000-15,000 บาท โดยราคขายอยู่ที่ลิตรละ 400 บาท แม้ว่าปัจจุบันเห็ดเริ่มแก่ลงเนื่องจากฝนทิ้งช่วงแต่ก็ยังขายได้ถึงลิตรละ 170 บาท ทำให้เศรษฐกิจในชุมชนมีเงินหมุนเวียนจำนวนมาก
จากปัจจัยดังกล่าวทำให้ชาวบ้านออกมาหาเห็ดถอบกันเป็นจำนวนมาก โดยจะมีพ่อค้าจากเชียงใหม่และลำพูนมารับซื้อตามข้างถนนสาย 108 หน้าที่ทำการหน่วยป้องกันป่าไม้แม่กะไน จะมานั่งรอรับซื้อตั้งแต่เช้า กระทั่งล่าสุดพบว่าเมื่อเวลา 20.00 น.วันที่ 8 มิ.ย.ที่ผ่านมา นายไพบูลย์ ใจตูม ปลัดอำเภอฝ่ายความมั่นคง อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน ได้รับแจ้งจากชาวบ้านว่ามีคนหลงป่า บริเวณป่าบ้านแม่ก๋อน หมู่ที่ 5 ต.แม่คง อ.แม่สะเรียง จ.แม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นพื้นที่ในเขต ภายหลังรับแจ้ง จึงได้นำกำลัง อส.อำเภอแม่สะเรียง ไปป่าที่เกิดเหตุ พบเพื่อนของคนที่พลัดหลง 10 กว่าคนยืนรออยู่ที่ศาลาพักข้างทาง ถนนสายแม่สะเรียง ? เสาหิน ซึ่งเป็นถนนเข้าสู่จุดผ่อนปรนการค้าชายแดนไทย-พม่า เพื่อนของผู้พลัดหลงป่า เล่าว่า พวกตนมาจากบ้านวังน้ำหยาด ต.แม่สอย อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ จำนวนสิบกว่าคน เหมารถกระบะมาเก็บเห็ดถอบที่อำเภอแม่สะเรียง โดยเดินทางออกจากบ้านมาตั้งแต่ 05.00 น.ของวันที่ 8 มิ.ย มาถึงที่บริเวณป่าประมาณ 08.00 น.จากนั้นแยกย้ายกันเข้าป่าเพื่อเก็บเห็ด ซึ่งแต่ละคนจะเดินหาเห็ดห่างกันประมาณ 4-5 เมตร เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชั่วโมงจึงชวนกันไปยังป่าแห่งใหม่เนื่องจากไม่มีเห็ด โดยการร้องตะโกนบอกกัน เมื่อทุกคนได้ยินเสียงก็จะไปยังที่นัดหมาย คือ ศาลาริมทางซึ่งจอดรถไว้ เมื่อทุกคนออกมาถึงพบว่านางสมศรี ปวนปันใจ อายุ 45 ปี อยู่บ้านเลขที่ 79 หมู่ 2 บ้านวังน้ำหยาด ต.แม่สอย อ.จอมทอง จ.เชียงใหม่ ที่มาด้วยกันไม่ออกมาด้วย จึงพากันย้อนเข้าไปตามหาจนค่ำแต่ก็ไม่เจอ จึงได้แจ้งให้ทางอำเภอได้ทราบ โดยทางอำเภอแม่สะเรียงนำโดยนายไพบูลย์ ใจตูม ปลัดอำเภอฝ่ายความมั่นคง พร้อม อส. ชาวบ้าน และเพื่อนผู้พลัดหลง ช่วยกันออกค้นหาแต่ก็ไม่เจอจนกระทั่งเวลา 22.00 น. ฝนเริ่มตกจึงยุติการค้นหา จนกระทั้งเช้าวันนี้ (9 มิ.ย.) เวลาประมาณ 06.00 น. ขณะที่เจ้าหน้าที่ และชาวบ้าน เพื่อนผู้พลัดลงกำลังเตรียมตัวที่เข้าค้นหาอีกครั้ง ปรากฏว่านางสมศรี ได้เดินออกมาจากป่าตามลำพังคนเดียวท่าทางอิดโรย พร้อมถุงเห็ดถอบประมาณครึ่งลิตร นางสมศรี ปวนปันใจ เล่าว่า ตนได้พลัดหลงจากเพื่อนตั้งแต่เวลา 10.00 น. ไม่รู้ว่าเพื่อนๆที่มาด้วยกันที่เก็บเห็ดอยู่ ๆ ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เสียงร้องเรียกก็ไม่ได้ยิน พอเงยหน้าขึ้นตนตกใจมาก จึงรีบเดินออกจากป่าเพื่อจะมายังที่นัดหมายคือ ถนนที่จอดรถไว้ แต่ก็หาถนนไม่เจอทั้งเดินทั้งร้องตะโกนเรียกคนช่วย เดินไปเดินมาก็วนมาที่เดิมหลายรอบ ตั้งแต่เวลา 10.00 น.จนกระทั่งเวลา 17.00 น. ตนเริ่มเหนื่อยล้าหมดแรง คิดว่าคงหาทางออกไม่ได้แน่ เริ่มมืดค่ำ ฝนเริ่มตก จึงตัดใบไม้ กิ่งไม้ มาทำเป็นเพิงชั่วคราวนอน จนกระทั่งรุ่งเช้าจึงตัดสินใจเดินหาถนนอีกครั้ง ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานก็เจอถนน จุดที่จอดรถนัดกับเพื่อนไว้อย่างง่ายดาย
