จริงๆ แล้วเทรนด์นี้มีชื่อเรียกว่า “Proteinmaxxing” หรือการพยายามเพิ่มโปรตีนในทุกมื้อให้มากที่สุด แต่ผลการศึกษาล่าสุดกำลังชวนให้เรากลับมาถามว่าร่างกายต้องการ “โปรตีน” มากขนาดนั้นจริงไหม?
นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน สหรัฐอเมริกา ทบทวนงานวิจัยเกี่ยวกับโปรตีนและความชรามากกว่า 350 ฉบับ ซึ่งมีทั้งงานศึกษาในมนุษย์ หนู แมลง ยีสต์ และสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆ
ภาพรวมพบว่า การลดโปรตีนหรือกรดอะมิโนบางชนิด อาจเชื่อมโยงกับระบบเผาผลาญที่ดีขึ้น การอักเสบและความเสียหายของเซลล์ที่ลดลง รวมถึงการกระตุ้นกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการสูงวัยอย่างมีสุขภาพดี
🔵 [ทำไม “โปรตีนน้อยลง” อาจส่งผลดี?]
เมื่อร่างกายได้รับโปรตีนน้อยลง ระดับฮอร์โมนที่เรียกว่า FGF21 อาจเพิ่มขึ้น ฮอร์โมนนี้มีส่วนช่วยควบคุมการใช้พลังงาน การเผาผลาญไขมัน และระดับน้ำตาลในเลือด
.
การจำกัดโปรตีนยังอาจกระตุ้นระบบซ่อมแซมและกำจัดชิ้นส่วนเซลล์ที่เสื่อมสภาพ รวมถึงกระบวนการ “Autophagy” ซึ่งเปรียบได้กับทีมทำความสะอาดภายในเซลล์ ช่วยเก็บกวาดโปรตีนที่ผิดปกติและส่วนประกอบที่เสียหาย