🔵 [จีนได้ประโยชน์จากสงคราม และ "แถลงการณ์สันติภาพ" ที่ย้อนแย้ง]
ท่ามกลางโลกที่เต็มไปด้วยความขัดแย้ง สหรัฐฯ กำลังทำสงครามกับอิหร่าน และรัสเซียกำลังทำสงครามรุนแรงกับยูเครน จีนกลับอยู่ในสถานะที่สงบสุข และใช้ประโยชน์จากสงครามของผู้อื่น โดยเฉพาะสงครามที่เกี่ยวพันกับสหรัฐฯ และรัสเซีย เพื่อขยายอิทธิพลไปทั่วโลก
ทั้งที่อาวุธและเทคโนโลยีของจีนสนับสนุนสงครามของรัสเซียในยูเครน และยังส่งข้อมูลข่าวกรองให้อิหร่านซึ่งเป็นศัตรูของสหรัฐฯ แต่ในเวทีนี้ ทรัมป์กลับยินดีรับการสนับสนุนของจีนต่อทั้งอิหร่านและรัสเซีย แถมยังประจบประแจงสี จิ้นผิง ว่า "เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นเพื่อนกับท่าน"
หลังการประชุม ผู้นำทั้งสามได้ออก "แถลงการณ์สันติภาพ" ทั้งที่ในความเป็นจริง
🔹 สงครามของปูตินในยูเครนยังคงดำเนินต่อไป ท่ามกลางรายงานว่ากองทัพรัสเซียสังหารและข่มขืนผู้หญิง รวมถึงลักพาตัวเด็กไปมากถึง 20,000 คน
🔹 จีนเองยังคงเสริมสร้างศักยภาพการโจมตีในระดับที่น่าหวาดกลัว แสดงท่าทีเป็นปรปักษ์มากขึ้นต่อไต้หวัน และทำการจารกรรมอย่างโจ่งแจ้งทั่วโลกตะวันตก
🔵 [ไร้ดีลการค้า-ปมภาษีที่ทรัมป์ไม่กล้าแตะ]
ในด้านการค้า ไม่มีข้อตกลงทางธุรกิจสำคัญหรือความก้าวหน้าใดๆ ถูกประกาศออกมา ที่น่าประหลาดใจคือ ทรัมป์เปิดเผยกับผู้สื่อข่าวบนเครื่องบินประจำตำแหน่ง "Air Force One" ว่า เขาและสี จิ้นผิง "ไม่ได้พูดถึงเรื่องภาษีนำเข้า" ซึ่งเป็นชนวนความวุ่นวายใหญ่เมื่อปีที่แล้วก่อนจะมีการเจรจาสงบศึกชั่วคราว
เหตุผลสำคัญมาจากความเปราะบางภายในของสหรัฐฯ เอง
🔹 จีนคือคู่ค้าสำคัญที่มีส่วนแบ่งถึง 1 ใน 3 ของภาคการผลิตทั่วโลก แม้ทั้งคู่จะเจ็บหนักหากเกิดสงครามการค้ารุนแรง แต่ชาวอเมริกันอ่อนไหวต่อค่าครองชีพมากกว่า หากภาษีใหม่ทำราคาสินค้าพุ่ง ผู้มีสิทธิเลือกตั้งย่อมไม่พอใจ
🔹 จุดอ่อนนี้สะท้อนชัดจากผลเลือกตั้งกลางเทอม ที่พรรครีพับลิกันต้องเสียที่นั่งวุฒิสภาในฐานเสียงที่มั่นคงมานานหลายทศวรรษอย่าง แคนซัส เท็กซัส และอะแลสกา เนื่องจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งไม่พอใจที่ราคาน้ำมันพุ่งสูงจากสงครามกับอิหร่าน
🔹 ในทางกลับกัน สี จิ้นผิง ไม่ต้องกังวลเรื่องคะแนนเสียงจากประชาชน และมุ่งมั่นขยายขีดความสามารถการผลิตสินค้าที่ทั่วโลกต้องพึ่งพา ตั้งแต่ ผลิตภัณฑ์พลาสติกราคาถูก ไปจนถึงสินค้ามูลค่าสูงอย่าง รถยนต์ไฟฟ้า ตู้เย็น โทรทัศน์ และคอมพิวเตอร์ ส่งให้จีนอยู่ในจุดที่ได้เปรียบที่สุดบนเวทีโลก
🔵 [2 ปีที่เหลือของทรัมป์ กับความอึดอัดในทำเนียบขาว]
ภายในคณะทำงานของทรัมป์เอง มีที่ปรึกษาบางคนไม่พอใจที่เจ้านายมองข้ามผลกระทบด้านภาพลักษณ์จากการเยือนครั้งนี้ จนทำให้สหรัฐฯ ถูกมองเป็นเพียง "มหาอำนาจอันดับสอง"
แม้พวกเขาจะเลือกอดทนรอให้ครบวาระที่เหลืออีก 2 ปีของทรัมป์ไปอย่างเงียบๆ แต่ 2 ปีก็ถือเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานพอที่สถานการณ์จะหลุดออกจากการควบคุม โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากสิ่งต่างๆ กำลังเคลื่อนเข้าสู่ "วงโคจรที่มืดมิดของจีน"
ภาพการจับมือระหว่าง "ทรัมป์-ปูติน" ภายใต้สายตาพึงพอใจของ "สี จิ้นผิง" บนเวที APEC เซินเจิ้น... คุณมองว่านี่คือสัญญาณการเปลี่ยนผ่านขั้วมหาอำนาจโลกอย่างสมบูรณ์สู่ยุคของจีน หรือเป็นเพียงเกมการทูตชั่วคราวของโดนัลด์ ทรัมป์ เท่านั้น?