"เฟียต 500" แท็กซี่โบราณ คันสุดท้ายในเมืองนนท์

ย้อนหลังไปหลายสิบปีก่อนที่รถญี่ปุ่นจะเข้ามาตีตลาดเมืองไทย ในยุคที่เส้นทางการคมนาคมยังไม่สะดวกสบายเท่าทุกวันนี้ ชาวนนทบุรีในยุคนั้นนิยมใช้ "รถเฟียต รุ่น 500" ผลิตในประเทศอิตาลี ขนผลหมากรากไม้จากเรือกสวนไร่นาไปขายยังตลาดสด เนื่องจากมีรูปทรงขนาดกะทัดรัด สามารถซอกซอนไปตามตรอกซอกซอย อีกทั้งใช้เป็นแท็กซี่ที่คอยรับส่งผู้โดยสารที่นนทบุรีมานานกว่า 50 ปี จนกลายเป็นเอกลักษณ์ที่น่าภูมิใจคู่เมืองนนทบุรี

<script>googletag.cmd.push(function() { googletag.display('div-gpt-ad-1481096359915-0'); });</script>

หากเดินเข้าซอยข้างตลาดสดนนทบุรี ที่มีป้ายวัดบางขวาง จะเห็นรถเฟียต 500 สีน้ำเงินคันเก่า จอดอยู่ตรงวินตรงข้ามร้านชื่นอุรากาแฟ เจ้าของคือนายสมพงษ์ พินวงศ์สุวรรณ วัย 76 ปี ผู้ขับแท็กซี่โบราณคันนี้ในการรับส่งลูกค้าขาประจำที่มาซื้ออาหารที่ตลาดสดในตอนเช้า โดยมีเวลาทำการเฉพาะในช่วงเช้าของทุกวัน ตั้งแต่ 6.00 - 9.00 น. เท่านั้น

ลุงพงษ์ อาศัยอยู่ที่บ้านที่ซอยนนทบุรี 10 ตรงข้ามโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า กับภรรยา ลูก และ หลาน แต่ด้วยความที่ตนไม่ชอบอยู่บ้านเฉยๆ เลยตัดสินใจซื้อรถเฟียตรุ่น 500 มือสอง นี้มาในราคา 63,000 บาท เมื่อ 8 ปีก่อน จากนั้นนำมาซ่อมแซ่มและติดแก๊สเอง เนื่องจากตนเป็นช่างยนต์เก่า ก่อนจะนำมาวิ่งที่วินรถเฟียตจนปัจจุบัน ตัวรถเป็นแบบเปิดประทุน ไม่มีประตู ด้านข้างเป็นแค่ขอบขึ้นมากั้นป้องกันไม่ให้คนตกรถ ซึ่งเหมาะสมในการขนผักผลไม้มากกว่าแบบมีประตู ถ้าอากาศร้อนก็เอาผ้าใบลงมารับลมเย็นๆ ได้

โดยใน 1 วัน จะมีลูกค้าประจำ 5-6 คน สลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมา ส่วนใหญ่ก็ไปท่าน้ำนนท์บ้าง ตลาดขวัญบ้าง แถวโรงพยาบาลพระนั่งเกล้าบ้าง วนเวียนไปไม่ไกลกว่านี้ โดยจะคิดค่าบริการครั้งละ 50 บาท (สำหรับระยะทางไกลสุด) ขั้นต่ำจะได้ประมาณ 120-150 บาท ต่อวัน รวมๆ แล้วตกอยู่ที่ประมาณ 300 บาทต่อวัน 

"ส่วนใหญ่ลูกค้าก็เป็นคนประจำหน้าคุ้นเคย เห็นแล้วไม่ต้องบอกทางเลยเพราะเราจำได้หมด"

ลุงพงษ์พูดด้วยรอยยิ้มขณะที่รับถุงเนื้อ ผัก ผลไม้จากลูกค้าขึ้นจัดวางบนหลังรถอย่างระมัดระวัง บางคนมาฝากของไว้เพื่อไปจ่ายตลาดต่อ แล้วค่อยกลับมาใช้บริการ ซึ่งส่วนใหญ่จะนั่ง 1-2 คน เพราะมีของเยอะ นี่เป็นสาเหตุหลักที่ทำไมยังคงมีผู้ใช้บริการรถเฟียตจิ๋วคันนี้ บางรายใช้บริการยาวนานถึง 10 ปี ถึงแม้จะมีตัวเลือกในการเดินทางมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น รถสามล้อเครื่อง, รถแท็กซี่, รถจักรยานยนต์, รถสองแถว หรือ รถโดยสารประจำทาง ที่วิ่งกันไม่ขาดสาย

"ทุกคนเขากล้าวางของมีค่าหรือฝากของไว้กับลุง เพราะเขารู้ว่าอยู่กับลุงมันปลอดภัย ไม่หายแน่นอน"

บางครั้งมีคุณยายขึ้นรถกลับบ้านแต่บอกไม่มีเงิน ลุงพงษ์ก็ไม่คิดค่ารถ ถือซะว่าทำบุญช่วยเหลือกัน และในช่วงตอนรอลูกค้าที่วิน ก็จะคอยช่วยเหลือถือข้าวสารอาหารที่คนนำมาตักบาตรให้พระสงฆ์ตรงบริเวณนั้น ก่อนจะนั่งคุยกับแม่ค้า พ่อค้า แถวนั้น เป็นการใช้ชีวิตแบบผ่อนคลายในช่วงบั้นปลายของชีวิต อาจจะต้องตื่นแต่เช้า แต่เนื่องจากทำเป็นประจำทุกวันจึงถือเป็นสิ่งที่คุ้นเคยไปเสียแล้ว

ระยะหลังมีคนเห็นคุณค่าในความสวยงามของรถเฟียตคันนี้ จึงนำมาตกแต่งให้สวยงามมากกว่านำมาใช้วิ่งรับส่งผู้โดยสาร จนตอนนี้เหลือแค่ตนคนเดียวที่ยังวิ่งวินอยู่ ส่วนมากจะล้มหายตายจากไปแล้ว บางคนก็เอารถไปแต่งแล้วเก็บไว้ สำหรับตนนั้นก็คงขับไปจนกว่าจะขับไม่ไหว เพราะมันคือความสุขในการหาเงินเลี้ยงชีพตนเอง ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนะ ไม่เหงาเหมือนอยู่บ้าน อีกทั้งเห็นว่ารถเฟียต 500 นี้เป็นแท็กซี่โบราณซึ่งเป็นเอกลักษณ์เมืองนนท์ จึงอยากที่จะอนุรักษ์ไว้เท่าที่ตนจะทำได้

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนมีหายไปกับกาลเวลา แต่ในความโหดร้ายนั้นยังคงมีคนบางคนที่จะช่วยให้สิ่งที่เคยมีไม่หายไป เหมือนกับเฟียต 500 แท็กซี่โบราณเมืองนนท์นี้ ที่ครั้งหนึ่งมีมากมาย แต่ต่อไปอาจเหลือแค่เพียงภาพในความทรงจำ

---