"อองซาน ซูจี" ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก บ้านยังไร้คนประมูล

หลังจากรัฐบาลเมียนมา พยายามขายบ้านโบราณที่เป็นสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ของ นางอองซาน ซูจี ผ่านการประมูลในราคา 90 ล้านดอลลาร์ (3,200 ล้านบาท) หลังนายอองซาน อู พี่ชายของเธอ ยื่นฟ้องขอแบ่งทรัพย์สินมาตั้งแต่ปี 2543 และในขณะที่ยังไม่มีคนเสนอตัวยื่นประมูล นางซูจีซึ่งเคยอาศัยอยู่บ้านสไตล์โคโลเนียลที่ทรุดโทรมหลังนี้มานานกว่า 3 ทศวรรษ รวมทั้งตอนที่ถูกกักบริเวณในบ้านพักนาน 15 ปี ก็ยังไม่เคยปรากฎตัว และไม่มีใครรู้ด้วยว่าเธออยู่ไหนในปัจจุบัน 

นางซูจีถูกจับตอนที่เกิดรัฐประหารเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ปี 2564 และไม่มีใครรู้ความจริงว่า เธอถูกควบคุมตัวอยู่ที่เรือนจำเนปิดอว์ (Naypyitaw detention Center) หรือไม่ ซึ่ง คิม อิริก บุตรชายคนเล็กของเธอ กล่าวว่ารัฐบาลทหารไม่เคยตอบคำถามของเขา และเขาขาดการติดต่อกับแม่โดยสิ้นเชิงตั้งแต่เธอถูกจับ 

ก่อนถูกจับนางซูจีอาศัยอยู่ที่บ้านหมายเลข 33 บนถนนเมียน โบนตาร์ ในกรุงเนปิดอว์ เพื่อสะดวกในการทำงานกับรัฐบาลพลเรือนในตำแหน่งมนตรีแห่งรัฐ ซึ่งในวันที่เกิดรัฐประหารตำรวจกับทหารได้บุกเข้าไปควบคุมตัวเธอไปจากบ้านหลังนี้ ไปยังสถานที่ที่เป็นความลับ ถูกตั้งข้อหาฉกรรจ์หลายข้อหาในหลายคดี เพื่อกันเธอออกจากเส้นทางการเมืองและตัดขาดการติดต่อกับสาธารณชน 

ในวันพิจารณาคดีเมื่อปี 2564 นางซูจีมีโอกาสได้พบกับทีมทนายประมาณชั่วโมงครึ่งก่อนการพิจารณาคดี ต่อมาวันที่ 22 มิถุนายน ปี 2565 สื่อมวลชนได้รับรู้เพียงว่านางซูจีถูกส่งตัวเข้าเรือนจำในเนปิดอว์ 



นับตั้งแต่นั้นมานางซูจีไม่ได้รับอนุญาตให้พบหน้าครอบครัวและทนาย ตลอดจนผู้นำนานาชาติและนักการทูต เธอถูกตัดขาดจากโลกภายนอกมานานเกือบ 2 ปีแล้ว และมีข่าวคืบหน้าเพียงแค่การประกาศว่า นายดอน ปรมัตถ์วินัย รัฐมนตรีต่างประเทศของไทยในขณะนั้น มีโอกาสได้เข้าเยี่ยมนางซูจีเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี 2566 ก่อนจะมีรายงานตามมาว่า เธอถูกย้ายไปที่อยู่ที่บ้านหลังขนาดใหญ่หลังหนึ่ง ที่ยังอยู่ในอาณาบริเวณของเรือนจำ ที่แหล่งข่าวใกล้ชิดกับทนายของเธอบอกว่าทั้งร้อนและทรุดโทรม



ทีมทนายได้รับอนุญาตให้ติดต่อทางจดหมายกับนางซูจีสัปดาห์ละครั้ง ล่าสุดคือเมื่อวันที่ 25 มีนาคม แต่ยังคงห้ามเข้าเยี่ยม ส่วนความพยายามเปิดประมูลบ้านของเธอในย่างกุ้ง ก็เป็นการฉวยโอกาสในตอนที่เธอไม่มีสิทธิ์ปกป้องในตอนนั้น ซึ่งเชื่อว่ารัฐบาลทหารอยู่เบื้องหลังการฟ้องร้องของนายอองซาน อู เพื่อเจตนา "ลบล้างประวัติศาสตร์" ให้เธอไม่มีบ้านหรือไร้ที่พักพิงถ้าได้รับการปล่อยตัว โดยยังไม่แน่ชัดว่าสุดท้ายแล้วชะตากรรมบ้านหลังนี้จะเป็นอย่างไร ในขณะที่นางซูจีต้องการเก็บบ้านและที่ดินไว้ในชื่อแม่ของเธอ คือ ขิ่น จีน แต่พี่ชายของเธอเพียงแค่ต้องการเงินที่ได้จากการประมูล