ภาพหลายๆภาพ คำพูดหลายๆ คำพูด เหตุการณ์หลายๆเหตุการณ์ จึงย้อนกลับมาแบบซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุดหย่อน…ที่บีบหัวใจที่สุดก็คือ…หนูจะอยู่ดูแลพี่ เราจะรักกันแบบนี้ไปจนแก่ หนูจะไม่ไปไหนก่อน เพราะหนูกลัวว่าพี่จะไม่มีใครดูแล แล้วอีกประโยคที่หนูถามพี่บ่อยเหลือเกิน …รักหนูมั้ย ถ้าหนูไม่อยู่พี่จะอยู่ได้มั้ย? ถึงแม้คำตอบที่ก้องในใจที่สะท้อนขึ้นมาทันใดคือ…แล้วพี่จะอยู่ได้ยังไงคะหนู แต่นั่นก็น่าจะทำให้หนูเป็นห่วงพี่ไปอีก
…เอาล่ะพี่จะพยายามอย่างที่สุดนะคะ ให้เหมือนกับที่หนูพยายามต่อสู้กับสิ่งที่หนูต้องเผชิญอย่างที่สุดเพื่อที่เราจะได้อยู่ด้วยกันให้นานที่สุดเท่าที่หนูจะทำได้ …นุ๊กของพี่ก็เป็นงี้แหละ ห่วงใยใส่ใจดูแลทุกคนรอบข้างยิ่งกว่าตัวเองซะอีก ไม่เคยมีใครคนไหนที่รู้จักหนูแล้วจะไม่รักในความสวยงามทั้งภายนอกและภายในของหนูความธรรมชาติจากเสียงหัวเราะและรอยยิ้มมันคือเสน่ห์ ที่ทำให้เค้าหลงรักหนูได้โดยไม่มีข้อกังขา ทัศนคติดีคิดบวก ไม่เคยให้ร้ายใคร นี่ไงที่ใครๆ นิยามความเป็นหนู
วันนี้หนูได้พิสูจน์แล้วว่าหนูคู่ควรกับความรักความเอ็นดูที่ทุกคนมอบให้ ถึงแม้วันนี้โลกใหม่ที่งดงามกว่าที่หนูกำลังจะเดินทางไปมันจะห่างไกลเหนือจินตนาการ แต่อีกไม่นานเราคงจะได้พบกันใหม่ ..อีกครั้ง ขอให้หนูมีความสุขกับการเดินทางครั้งนี้ ขอให้ความดีที่หนูมีเป็นที่ยินดีของสถานที่แห่งนั้น หลับให้สบายนะคะ ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ถึงแล้วน สู่ภพภูมิที่ดีนะคะ นางฟ้าของทุกคน
สุดที่รักของพี่ “นุ๊กซี่-อัญพัชญ์ สายแสงจันทร์” หนูจะอยู่ในความทรงจำของพี่ตลอดไป รักหนูนะคะนุ๊ก พี่เองค่ะ …คนที่หนูชอบพูดบ่อยๆงัย นี่ปู แบ็คเฮดหรือเนี่ย ปู แบล็คเฮด แฟนหนูเอง”