ได้ข่าวมีภาพวาดที่ยังไม่เคยเปิดที่ไหน ที่วาดตอนอยู่ข้างใน?
แพทครับ เป็นภาพวาดของคุณปู่ผม ซึ่งท่านเสียไปได้หลายปีแล้ว ก่อนที่ท่านจะเสียก็มาเยี่ยมหลายครั้งเหมือนกัน และท่านก็พูดเป็นลางทุกครั้งเวลามาว่า ไม่รู้คราวหน้าปู่จะได้กลับมาเยี่ยมอีกมั้ย อาจจะไปก่อน ยังไงถ้าลูกได้ออกมาก็ขอให้ทำตัวให้ดีนะ ปรับเปลี่ยนแก้ไขตัวให้เป็นคนดีแล้วสิ่งดีดีจะเข้ามา เรียกว่าเป็นคำขอสุดท้ายของท่าน ผมผูกพันกับท่านตั้งแต่สมัยยังเด็กๆ ท่านพาไปเที่ยวบ่อยๆ พอท่านเสียผมก็เลยตัดสินใจวาดภาพของท่านเป็นภาพ portrait สีน้ำ
รู้มาก่อนมั้ยว่าตัวเองมีความสามารถในการวาดภาพได้?
แพทไม่ทราบเลยครับว่าเราสามารทำตรงนี้ได้ เมื่อก่อนชอบดูภาพวาดต่างๆ ผ่านไปก็จะแวะเข้าไปดูตลอด พอเข้าอยู่ในนั้นแรกๆก็จะมีเวลาว่างเยอะ ยังไม่ได้จัดระเบียบชีวิตตัวเองไม่ได้ พอเห็นเพื่อนวาดก็เลยเริ่มวาดด้วย เริ่มจากกระดาษ A4 ธรรมดากับดินสอ เริ่มวาดตั้งแต่ตอนนั้น และมีเวลาได้เรียน กศนในนั้นด้วย ตอนเรียนก็สนุก อยากค้นพบตัวเองด้วยวาดทุกเทคนิคเลยครับ ส่วนใหญ่วาดภาพแนวเหมือนจริง ตอนนี้ก็มีคนในวงการด้านดนตรี ก็ติดต่อเข้ามาให้วาดให้ครับ เค้ากำลังจะขึ้นบ้านใหม่อยากได้ภาพที่เป็นสิริมงคล แต่ผมต้องขอเวลาในการวาดภายใน 1 ปี ที่นานก็เพราะผมต้องทำอะไรอีกหลายอย่าง ทั้งเรื่องงานเพลงด้วย กะทำไปเรื่อยๆ และทำให้ดีที่สุดแล้วมันก็เป็นงานชิ้นใหญ่อยู่ครับ
อยากรู้เรื่อง ภาพวาดที่กำลังเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อยู่ตอนนี้คือยังไง?
ตอนนั้นพี่เค้าขอซื้อในราคา 10,000 บาท สำหรับผมมองว่า ผมเขียนรูปผมไม่ได้คิดว่าผมต้องเอามาขาย ใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และการวาดรูปก็เป็นการบำบัดตัวเองของผมด้วย ความรู้สึกตัวเองด้วยเวลาเราวาดเราจะลืมว่าเราอยู่ที่ไหนเพราะใจเราจดจ่ออยู่กับงาน สมาธิอยู่ที่งานด้วย เป็นการรีแลกซ์และเราจะเห็นความคืบหน้าในแต่ละวันที่เราวาดเรารู้สึกว่าไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างไร้ค่า ใช้ชีวิตทุกวันแล้วเกิดผลงาน พอวาดรูปเสร็จเราก็รู้สึกภูมิใจและอิ่มเอิบใจ นี่คือสิ่งที่เราได้จากการวาดรูป แล้วพอพี่พีเคเค้าเห็นผลงานที่เราวาด เค้ารู้สึกชอบ ก็เลยขอซื้อ เราเห็นว่าพี่พีเคเป็นรุ่นพี่ในวงการด้วย เห็นว่าเค้าจริงใจเค้าชื่นชมในผลงานของเรา เรื่องตัวเงินผมเลยไม่ได้มอง ผมมองแค่ว่า เป็นการให้กันมากกว่า เป็นการพึงพอใจทั้งสองฝ่ายมากกว่าครับ คือผมให้มาเยอะแล้วครับ ให้เพื่อนๆ น้องๆ ที่รู้จัก ตั้งแต่อยู่ข้างในแล้วครับ ญาติๆ ก็ได้ไปเยอะ เค้าอยากได้เป็นที่ระลึก ผมก็ให้ครับ ใครขอผมก็ให้ครับ อยู่ที่ความพึงพอใจมากกว่าครับ
คือไม่ใช่เพราะเราเกรงใจใช่มั้ย?
ไม่ใช่ครับ
ที่มา ร่ายการ แซ่บ 108