‘เอิร์น-จิรวรรณ’เล่าถึงความรักที่แม่ส่งต่อถึงลูก

เอิร์น-จิรวรรณชัยรุ่งเรือง ในฐานะลูก ย่อมรู้ซึ้งถึงความรักของบุพการีที่มีให้ หาสิ่งใดเปรียบได้จนมาเป็นคุณแม่ลูกสอง ของ พี่ดี-ดวงดิช ชัยรุ่งเรือง และน้องดวิณ-ดวงเดช ชัยรุ่งเรือง ทำให้เอิร์นยิ่งเข้าใจในหัวอกของการเป็นแม่ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว

เดือนสิงหาคมเทศกาลวันแม่ ในวันแม่แห่งชาติ 12 สิงหาคม เอิร์น-จิรวรรณ ชัยรุ่งเรือง อดีตนักร้องยุค90 เล่าถึงการเป็นแม่คือสิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก ฟังดูว่าการเป็นแม่ที่มีพี่เลี้ยง อาจจะสบายแต่จริงๆ ก็ไม่ได้สบายทีเดียว เพราะความห่วงใย การทุ่มเทให้เวลากับลูกๆ ยังเหมือนเดิมโอ๋นอนเกือบทุกวัน และตอนนี้พี่ดี ขึ้น ป.1 เริ่มมีการบ้านวิชาการต้องสอนการบ้านทุกวัน แต่โชคดีที่ลูก 2 คน เขาเล่นกัน ดูแลกันเองได้

สำหรับเอิร์นแล้วครอบครัวสำคัญที่สุด อันนี้หมายถึง ตั้งแต่ตอนเราเป็นลูก มีคุณพ่อ-คุณแม่ พี่ชายความรัก การดูแลเอาใจใส่ จากคุณพ่อ-คุณแม่ คือส่วนหนึ่งที่หล่อหลอมให้เราเป็นเรา ทั้งความคิดและการกระทำพอมีครอบครัวที่เราเป็นแม่ มีลูกชาย 2 คน มีสามี มีคุณแม่สามี เราก็รักและเอาใจใส่ลูกมากการไปเที่ยว จากเดิมไปกับเพื่อน กับสามี หลายครั้งเอิร์นจะไปเฉพาะที่พาลูกไปได้ และมีกิจกรรมให้ลูกทำเราจะคิดถึงเขาในทุกๆ อย่างที่ทำ บางทีเพื่อนนัด สัปดาห์เดียวกัน หลายวันติดๆ กัน เราก็จะห่วงว่าเดี๋ยวลูกนอนดึก ถ้าเราไม่อยู่บ้าน ห่วงนั่น ห่วงนี่ ไปหมด ก็เลยจะออกแค่สัปดาห์วันอย่างมากหรือบางสัปดาห์ก็ไม่ออกเลย

ลูกทั้ง2 คน นิสัยจะไม่ค่อยเหมือนกัน พี่ดีจะเป็นแนวใสๆ จะขี้อาย แต่เข้ากับคนได้ดีขี้อ้อนจากการกระทำ แต่จะอายๆ เวลาแสดงออกต่อหน้าคนเยอะๆส่วนน้องดวิณจะมีความเป็นตัวของตัวเองสูง แต่เป็นคนพูดให้กำลังใจคนอื่นเก่ง และขี้อ้อนกับครอบครัว สิ่งที่ชอบเหมือนกันคือรถและน้องหมา รถนี่น่าจะมาจากสายเลือดเพราะตั้งแต่ยังพูดไม่ชัด ก็รู้จักยี่ห้อรถทุกยี่ห้อแล้ว ส่วนน้องหมาเนี่ย น่าจะซึมซับจากที่เอิร์นเลี้ยงก็เลยรัก แล้วก็ชอบ เขาก็จะเป็นคนที่มีจิตใจเมตตาต่อสัตว์

ส่วนความรักของคุณแม่(คุณยาย) จะส่งต่อไปให้หลานๆ มีช่วงหนึ่งที่เอิร์นเป็นกรดไหลย้อนบ่อยแบบนอนไม่ได้เลยคุณแม่ก็จะโทรหาตลอดว่า กินข้าวหรือยัง กินให้ตรงเวลาด้วยรักลูกก็ต้องรักตัวเองด้วย จะบอกเราตลอด แล้วก็มาช่วยดูหลานๆ ที่บ้าน เพราะกลัวเรามัวแต่ดูลูกแล้วกินข้าวไม่ตรงเวลา เช่นกันกับหลาน ตอนหลานป่วย คุณยายก็จะแคนเซิ่ลทุกนัด รีบมาหาแค่บอกว่า หลานมีน้ำมูก ตัวรุม สิ่งนี้ทำให้รู้ว่า เราคิดไม่ผิด ที่หาสามีใกล้บ้านคุณแม่มาหาเราได้ง่ายมาก

คำสอนของคุณแม่จริงๆ เป็นคำสอนให้เราเป็นคนดี คิดดี ทำดี มาตั้งแต่เด็กแต่โชคดีที่คุณแม่เป็นคนที่มีความคิดแบบผสมผสาน แบบเก่าผสมใหม่เราเลยมีชีวิตที่อาจจะมีกฎระเบียบ แต่ไม่ถูกกดดัน จริงๆ แล้ว เอิร์นจะเป็นแม่ที่ค่อนข้างชิลกว่าคุณแม่ตัวเองจนบางทีก็โดนคุณแม่บ่น เช่นช่วงปิดเทอมให้ลูกนอนดึก พอคุณยายรู้ ก็จะบ่นๆมีอยู่ช่วงนึง พี่ดีนอนยากมาก ส่วนน้องดวิณจะเป็นคนนอนง่าย โอ๋กันเป็นชั่วโมงๆ ไม่ยอมนอนคือใจมัวแต่ห่วงเล่น พอคุณยายมาหาวันรุ่งขึ้น ตาหวานเยิ้ม คุณยายทนไม่ได้ หอบหมอนมานอนกับหลานจัดระเบียบการนอนเสร็จสรรพ ยังแซวว่า เหมือนลูกคุณยายทั้ง 2 คน ไปเที่ยวต่างประเทศคนก็นึกว่าเป็นลูกคุณยาย-คุณย่า เพราะทั้ง คุณยาย-คุณย่า ยังสาวมาก

เรื่องการจัดสรรเวลาตอนนี้เอิร์นมีเวลาดูแลตัวเองน้อยลง หรือแทบไม่มีเวลาเลยก็ว่าได้ บางทีพอมีเวลาก็อยากนอนเฉยๆเล่นกับน้องหมาที่เลี้ยงมา 12 ปีแล้ว อย่างที่บอก เอิร์นโชคดีที่ได้สามีที่อยู่ใกล้บ้านตัวเองจะได้มาดูแลคุณพ่อ-คุณแม่ได้สะดวก พอท่านอายุเยอะขึ้น แต่เอาเข้าจริงๆ คุณตา-คุณยายมาหาหลานบ่อยกว่าเอิร์นไปบ้านตัวเองอีก เพราะอย่างนี้เราเลยเจอกันบ่อยมากๆไม่เคยมีที่ไม่เจอกันเกินสัปดาห์ ถ้าเอิร์นและหลานๆ อยู่เมืองไทย ไม่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศตั้งแต่มีหลาน เวลาไปเที่ยว จะชวนคุณตา-คุณยายไปด้วยกันตลอด ถ้าคุณตาไม่ติดงาน ก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันตลอด

ในวันแม่ที่จะถึงนี้เอิร์นอยากจะฝากถึงทุกคน คำว่าแม่หมายถึงอะไรมากมาย ความรักความเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ตั้งแต่ตั้งท้อง คลอดลูก เลี้ยงลูก ปั้มนมจะมีสักกี่คนบนโลก ที่เวลาเห็นเราเจ็บ แม่เจ็บกว่า เวลาเห็นเราไม่สบายอธิษฐานในใจต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า ขอให้แม่เป็นแทนลูกได้มั้ยมีอยู่ครั้งนึงพี่ดีไม่สบายเป็นไข้ แล้วไอเยอะ เค้าบอกดีปวดท้องคือไอเยอะจนปวดท้อง สงสารเขามาก เอิร์นอธิษฐานในใจว่า ขอให้เอิร์นเป็นแทน 2-3 วัน พี่ดีหายดีเอิร์นมาเป็นไข้ แบบที่ทั้งชีวิตไม่เคยเป็นไข้หลายวันแบบนี้เลยอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ แต่เอิร์นเชื่อว่า ความรักของแม่สร้างอะไรหลายๆอย่างได้จริง ช่วงโควิดที่ผ่านมา มีคุณแม่หลายคนประสบปัญหาต่างๆ ได้ช่วยเท่าที่พอช่วยได้อยากส่งกำลังใจให้แม่ๆ ทุกคนบนโลกนี้เลย และอยากให้ลูกๆ ทุกคน รู้จริงๆ ว่า แม่หนึ่งคนเป็นทุกสิ่งได้เพื่อลูกเป็นคนที่อุ้มท้องกระเตงๆ เด็กในท้อง 10 กว่าโล ไปด้วยทุกที่ ปวดหลังแทบตาย แต่สู้สุดใจเป็นคนที่ตื่นเช้ามาก จากคนที่รักการนอนมาก เป็นคนที่ห่วงความสวยตัวเองมาก แต่ตอนให้นมลูกไม่กล้าแต่งหน้า อยู่แต่บ้าน กลัวลูกโดนแป้ง โดนสารเคมี และอะไรอีกมากมายไม่ว่าโตขึ้น ลูกจะรู้มั้ยว่า กว่าลูกจะโต แม่เหนื่อย แม่สุข แม่ทุกข์ใจผ่านอะไรมาบ้าง แค่ลูกเป็นคนดีของครอบครัว เป็นคนดีของสังคม ดูแลตัวเองได้ดีแค่นี้แม่ก็ชื่นใจแล้ว