Nation Story
27 ม.ค. 2569
ผมไม่ได้อยากได้บ้านหลังใหญ่ ไม่ได้อยากมีรั้วสูง ไม่ต้องมีสวน ไม่ต้องติดรถไฟฟ้า ผมแค่อยากมี “ที่ของผม” สักที่หนึ่ง ก่อนที่ชีวิตนี้จะหมดแรงเดิน
คำว่า "บ้าน" สำหรับบางคน คือสินทรัพย์ คือการลงทุน คือกำไรในอนาคต
แต่สำหรับคนอย่างผม บ้านคือความฝันที่ต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “เราคู่ควรจะฝันถึงมันไหม”
เงินเดือนชนเงินเดือน ค่าเช่าชนค่าใช้จ่าย ค่าครองชีพชนความหวัง
ทุกเช้าผมออกจากห้องเช่าเล็ก ๆ ที่ผนังบางจนได้ยินเสียงชีวิตของคนอื่น
แล้วก็ถามตัวเองเบา ๆ ว่า ถ้าวันหนึ่งผมป่วย ถ้าวันหนึ่งผมแก่ ถ้าวันหนึ่งผมไม่มีแรงทำงาน
ผมจะไปอยู่ที่ไหน...
การไม่มีบ้าน ไม่ได้แปลว่าไม่มีที่อยู่ แต่มันคือการไม่มี “ความมั่นคง”
ไม่มีหลัก ไม่มีพื้นที่ให้วางใจ
ผมเห็นป้ายโฆษณาบ้านหรูเต็มเมือง ราคาที่เขียนไว้เหมือนพูดกับใครก็ไม่รู้ แต่ไม่ใช่ผม
ไม่ใช่คนทำงานธรรมดา ไม่ใช่คนที่ไม่ได้เริ่มชีวิตด้วยทุน หลายโครงการพูดถึงกำไร พูดถึงผลตอบแทน
แต่แทบไม่มีใครถามว่า “คนอยู่จะอยู่ยังไง”
บ้านในวันนี้ กลายเป็นตัวเลข เป็นยูนิต เป็นตารางเมตร เป็นราคาเฉลี่ยต่อตารางวา
จนลืมไปว่า บ้านควรเป็นที่พักใจ ไม่ใช่ภาระตลอดชีวิต
ผมไม่เคยขอให้ใครสงสาร ผมแค่หวังว่าสังคมนี้จะมองเห็นคนตัวเล็กบ้าง
คนที่ไม่ได้อยากรวย ไม่ได้อยากล้ำ แค่อยากใช้ชีวิตอย่างไม่ต้องกลัวว่า
วันหนึ่งจะไม่มีที่ให้กลับ
บางที สิ่งที่คนอย่างผมต้องการ ไม่ใช่บ้านราคาถูก แต่คือบ้านที่ “เข้าใจ”
เข้าใจว่ารายได้ไม่ได้เพิ่มทุกปี เข้าใจว่าชีวิตไม่ได้มั่นคงตลอดเวลา เข้าใจว่าคนทำงานธรรมดา
ก็ควรมีสิทธิ์ฝันถึงบ้านของตัวเอง โดยไม่ต้องเอาทั้งชีวิตไปแลก
และในวันที่ผมเริ่มได้ยินคำว่า “โครงการที่ไม่ได้มองแค่กำไร แต่มองเห็นความเป็นคน”
ผมถึงกับหยุดคิด
ถ้ามีโครงการที่ตั้งคำถามว่า “เราจะทำบ้านให้คนอยู่ได้จริงยังไง”
มากกว่า “เราจะขายได้กี่ยูนิต”
ถ้ามีโครงการที่มองบ้าน ไม่ใช่สินค้า แต่เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่มั่นคง
ผมคิดถึง โครงการบ้านชาวไทย ไม่ใช่เพราะมันจะทำให้ผมรวย
แต่เพราะมันทำให้ผมรู้สึกว่า อย่างน้อย…เสียงของผมยังมีความหมาย
บ้านชาวไทย ไม่ได้ให้คำสัญญาที่สวยหรู แต่มันให้ความหวังที่จับต้องได้ ว่าคนธรรมดา คนตัวเล็ก
คนที่ทำงานสุจริต ยังมีที่ยืนในสังคมนี้
ผมยังไม่รู้ว่าผมจะมีบ้านเมื่อไหร่ แต่การที่มีใครสักคน ลุกขึ้นมาคิดถึง “คนอยู่” ก่อน “ตัวเลข”
มันทำให้ผมเชื่อว่า ความฝันนี้อาจไม่ไกลเกินเอื้อม
ผมไม่อยากมีบ้านเพื่ออวดใคร ผมแค่อยากมีบ้าน ก่อนที่ชีวิตจะเดินมาถึงปลายทาง
และถ้าสังคมนี้จะมีโครงการสักโครงการ ที่บอกกับคนอย่างผมว่า
“คุณมีค่า และคุณสมควรมีบ้าน”
ผมคิดว่า “บ้านชาวไทย” คือบทสนทนานั้น ที่คนตัวเล็กอย่างผม รอคอยมาทั้งชีวิต
เพราะความฝันเรื่องบ้าน ไม่ควรเป็นสิ่งที่คนธรรมดาเอื้อมไม่ถึง
ลงทะเบียนรับสิทธิ์ได้แล้ววันนี้ที่ www.baan-chaothai.com